ΒΙΒΛΙΟ

Εντεκα γαργαλιστικές ιστορίες με γάτες

ΧΡΥΣΑ ΣΠΥΡΟΠΟΥΛΟΥ

Oι γάτες συντρόφευσαν συγγραφείς στη μοναχική εργασία τους.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Ο Παράδεισος των γάτων
Ανθολόγηση - μετάφραση:
Γιούλη Τσίρου
εκδ. Ποικίλη Στοά, 2016

Ζούμε μαζί τους αρμονικά, σημαδεύουν την καθημερινότητά μας με την παρουσία τους, τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της προσωπικότητάς τους είτε μας ελκύουν είτε μας απωθούν, πάντως, σε κάθε περίπτωση, δεν θα περάσουν απαρατήρητες. Πρόκειται για τις γάτες, τα συμπαθή αιλουροειδή, που ενέπνευσαν σεβασμό και λατρεία, όπως στην αρχαία Αίγυπτο, που προκάλεσαν καλλιτεχνικό οίστρο, που συντρόφεψαν συγγραφείς στη μοναχική εργασία τους.

Στην παρούσα ανθολογία περιλαμβάνονται έντεκα απολαυστικές, γαργαλιστικές ιστορίες κλασικών συγγραφέων, στις οποίες πρωταγωνιστικό ρόλο παίζει η γάτα. Ο Ράντγιαρντ Κίπλινγκ στο αφήγημα «Η γάτα πορεύεται στους δικούς της δρόμους» περιγράφει πώς έγινε η εξημέρωση των οικόσιτων ζώων, αλλά και την ιδιαιτερότητα της γάτας, η οποία διεκδίκησε και κέρδισε την ανεξαρτησία της, καθώς προτιμάει να πορεύεται μονάχη και να θεωρεί τον κάθε τόπο ως ίδιο και απαράλλακτο με οποιονδήποτε άλλο.

Στον «Σαματά στο πάρκο» του Γερμανού συγγραφέα και δημοσιογράφου Ευγένιου Σκάζα - Βάις, ένα ζευγάρι ανακαλύπτει τη σεξουαλικότητά του μέσω της γλώσσας των γάτων, στο «Μαγεμένο κάστρο» του Γκι ντε Μοπασάν, ο ήρωας ξυπνάει και βλέπει δίπλα του να κοιμάται ήρεμα και σε απόλυτη αρμονία με το περιβάλλον μια γάτα, που φεύγει διακριτικά όπως είχε έρθει, αθόρυβα και σιωπηλά, σε μια αλληγορία για τον ερωτισμό, καθώς η γάτα συμβολίζει τη γυναίκα.

Στον «Μαύρο γάτο», ο Εντγκαρ Αλαν Πόε δημιουργεί μια τρομακτική ιστορία, στην οποία ο μαύρος πανέξυπνος γάτος του ήρωα παίρνει εκδίκηση, όταν «αποκαλύπτει» την ταυτότητα του φονιά, στον «Παράδεισο των γάτων» του Ζολά, ο γάτος αφού περιπλανηθεί για να ζήσει ελεύθερος και ανεξάρτητος, θα καταλήξει και πάλι στη σιγουριά και τη ζεστασιά του σπιτιού, γιατί «η πραγματική ευτυχία, ο Παράδεισος, είναι να είσαι φυλακισμένος και να σε τιμωρούν μέσα σε ένα δωμάτιο όπου υπάρχει κρέας».

Η Κολέτ δημιουργεί μια έντονη ιστορία ζήλειας που οδηγεί στην ήττα τη γυναίκα που βλέπει ανταγωνιστικά τη γάτα, η οποία βρίσκεται υπό την προστασία του συζύγου της, ο Μπωντλαίρ στα μάτια των γάτων, αλλά και της γυναίκας, βλέπει τον χρόνο και την αιωνιότητα, όπως οι Κινέζοι διαβάζουν σ’ αυτά την ώρα, ενώ ο Ροΐδης χαρακτηρίζει τη γάτα πλάσμα από τη φύση του αριστοκρατικό, εφόσον δεν αγαπά την υπερβολική οικειότητα, την αδιακρισία και τον περιορισμό της ανεξαρτησίας της. Κι αυτό γιατί οι ενδείξεις της αγάπης της, που δεν μοιάζουν με εκείνες του σκύλου, χαρακτηρίζονται από σεμνότητα και αριστοκρατική επιφύλαξη, αρετές που εκτιμώνται από τον πραγματικό καλλιτέχνη, ο οποίος αποφεύγει την επίδειξη, τον στόμφο και την αισθηματική κοινοτοπία.

Σπουδαίοι συγγραφείς εξυμνούν τα ξεχωριστά προτερήματα αυτού του χαριτωμένου αιλουροειδούς, το οποίο μπορεί να είναι πιστό αλλά και εκδικητικό, πλάσμα τρυφερό, ανεξάρτητο, περήφανο, αύταρκες, μυστηριώδες, ενίοτε με υπερφυσικές ικανότητες.

Εμμονές και αρετές

Εντέλει, είναι αυτό που προσφέρει τα μέσα για να ενωθεί ή να συνδυαστεί η πραγματικότητα με το φανταστικό, να προβληθούν δημιουργικά οι φόβοι και οι φοβίες, οι εμμονές, οι αρετές, τα προτερήματα και τα μειονεκτήματα της ανθρώπινης συμπεριφοράς, καθώς αποκτά πρωταγωνιστικό ρόλο σε ιστορίες πάθους, τρυφερότητας, εκδίκησης και τρόμου.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ