ΠΡΟΣΚΗΝΙΟ

Οι δίδυμοι που τραγουδούν τους ποιητές

ΓΙΩΤΑ ΣΥΚΚΑ

Τα αδέλφια Καλογεράκη μελοποιούν ποίηση από τα 16 τους χρόνια και διακρίθηκαν στην 4η ακρόαση της Μικρής Αρκτου, από την οποία κυκλοφόρησε το άλμπουμ τους «Προσωπικό».

Είναι καιρός που γίνεται συζήτηση για τους δίδυμους τραγουδοποιούς από την Κρήτη. Τον Μιχάλη και τον Παντελή Καλογεράκη, δύο 24χρονους με ταλέντο, χιούμορ και φαντασία, οι οποίοι μελοποιούν ποίηση από τα 16 τους χρόνια και διακρίθηκαν στην 4η ακρόαση της Μικρής Αρκτου, από την οποία άλλωστε κυκλοφόρησε πριν από λίγους μήνες το άλμπουμ τους «Προσωπικό». Ποιήματα των Μιχάλη Γκανά, Γκρέγκορι Κόρσο, Παντελή Καλογεράκη, Μηνά Δημάκη, Γιάννη Ευθυμιάδη, Πάμπλο Νερούδα, Ντίνου Σιώτη, Μπέρτολτ Μπρεχτ, Πάουλ Τσέλαν, Φερνάντο Πεσόα, Τζελαλεντίν Ρουμί είναι η πρώτη τους σοδειά που άφησε καλές εντυπώσεις. Αλλά ένα τραγούδι από το cd διέγραψε μεγαλύτερη διαδρομή. Είναι τα «Πατώματα» σε ποίηση του Μπρεχτ με τη φωνή της Μαρίας Φαραντούρη και μια σπιρτάδα στη μουσική.

Στο σπίτι της πηγαίνουν συνέχεια τον τελευταίο καιρό. Οχι μόνο για τις παραστάσεις «Ολα αρχίζουν ξανά» που ετοιμάζουν οι τρεις τους στον «Παρνασσό» και τις απαραίτητες πρόβες, αλλά και για εκείνες τις συζητήσεις που είναι τυχερός όποιος έχει κάνει με την καταξιωμένη διεθνώς Ελληνίδα ερμηνεύτρια και τα μουσικά «διαμάντια» που κρύβει η δισκοθήκη της, τα οποία πάντα ξαφνιάζουν και τον πιο ενημερωμένο ακροατή.

Θα είναι τέσσερις βραδιές με υλικό από το πλούσιο ρεπερτόριο της Φαραντούρη, τραγούδια των Μίκη Θεοδωράκη, Μάνου Χατζιδάκι, Διονύση Σαββόπουλου, Θάνου Μικρούτσικου, Ελένης Καραΐνδρου κ.ά., βασισμένα στην ποίηση Καβάφη, Σεφέρη, Ελύτη, Ρίτσου, Γκάτσου και Αναγνωστάκη, αλλά και τραγούδια του Μπομπ Ντίλαν και του Λέοναρντ Κοέν που επίσης αγαπάνε. «Είναι μάθημα να συνεργάζεσαι μαζί της και με μουσικούς όπως ο Τάκης Φαραζής, ο Ντέιβιντ Λιντς, ο Κώστας Κωσταρέλλος», λέει ο Μιχάλης Καλογεράκης.

Σαν παιχνίδι στην αρχή...

«Μεγαλώσαμε στο Ηράκλειο της Κρήτης και από το 2010 ζούμε στην Αθήνα και ασχολούμαστε με τη μουσική. Ο Παντελής σπουδάζει στη δραματική σχολή του Ωδείου Αθηνών. Οι γονείς μας είναι εκπαιδευτικοί, έχουμε ακόμη έναν αδερφό, τον Νικόλα, 10 χρόνια μικρότερό μας. Στο σπίτι πάντα υπήρχαν ποιητικές συλλογές. Με τα τραγούδια του Διονύση Σαββόπουλου μεγαλώσαμε, με το “Φορτηγό”, κι όταν μάθαμε να παίζουμε τα πρώτα ακόρντα στην κιθάρα, επειδή οι γνώσεις μας για να τραγουδήσουμε γνωστά κομμάτια ήταν ελάχιστες, θεωρούσαμε ευκολότερο να πιάσουμε τον λόγο του Σεφέρη, του Ελύτη κ.ά. Στην Α΄ Λυκείου μελοποιήσαμε τα “Πατώματα” του Μπρεχτ. Στην αρχή ήταν σαν παιχνίδι η μελοποίηση. Δεν καταλαβαίναμε ακριβώς τα λόγια του Σεφέρη “ο κόσμος είναι απλός” στον “Ερωτικό λόγο”.

Αργότερα, όταν γνωρίσαμε τον Μιχάλη Γκανά, τον Γιάννη Στίγκα, τον Νίκο Μοσχοβάκο, τη Μάρθα Φριντζήλα, αρχίσαμε να συνειδητοποιούμε περισσότερα».

Ο Μιχάλης σπουδάζει στην ΑΣΟΕΕ Οργάνωση και Διοίκηση Επιχειρήσεων και ο Παντελής στο Οικονομικό της Νομικής. Οι σχολές «ήταν τα εισιτήριά μας για να έρθουμε στην Αθήνα. Βλέπεις, λίγο προτού δώσουμε Πανελλήνιες γνωρίσαμε στην Κρήτη τον Μιχάλη Γκανά, ο οποίος μας είπε: “Οταν έρθετε στην Αθήνα, πάρτε με τηλέφωνο”. Το πρώτο τετράμηνο ήμασταν συνέχεια στις εκδόσεις “Μελάνι”, στο γραφείο της Πόπης Γκανά». Μετά ήρθε η «Μικρή Αρκτος», το «Βουκολικόν», ένας δίσκος σε συνεργασία με την Περιφέρεια και το Ιστορικό Αρχείο Κρήτης και στόχο την εξερεύνηση παραδοσιακών ήχων και της ποίησης του Παύλου Βλαστού, έπειτα το άλμπουμ «Προσωπικόν». Οπως οι περισσότεροι γονείς έτσι και οι δικοί τους ανησυχούσαν για τα μαθήματα που παραμελούσαν, μέχρι που «ένα τηλεφώνημα της Φαραντούρη ηρέμησε τα πνεύματα. Ομως δεν ήταν ποτέ πιεστικοί γονείς».

Live στο σαλόνι

Κάνουν live ακόμη και στο σαλόνι του σπιτιού τους. Είναι σε πολυκατοικία της οδού Ακαδημίας, κάπως μεγαλούτσικο διαμέρισμα, με δύο γάτες να σουλατσάρουν και χώρο για 40 άτομα. Συνήθως συνομήλικο κοινό. «Είναι μια μορφή παράστασης που διαρκεί 80 λεπτά, με ποιήματα του Πάουλ Τσέλαν, του τελευταίου της γενιάς Beat Γκρέγκορι Κόρσο, του Τζελαλεντίν Ρουμί, του Φερνάντο Πεσόα και δικά μας τραγούδια που φτιάχνουν μια συνθήκη. Δεν είναι βολική η ατμόσφαιρα ενός μπαρ, αντίθετα είναι άνετη η ατμόσφαιρα ενός σαλονιού όπου άλλοι κάθονται σε καναπέδες, καρέκλες ή στο πάτωμα». Ελεύθερες βραδιές χωρίς εισιτήριο, στις οποίες υπάρχει και ρακί από την Κρήτη.

«Εγώ έχω αναλάβει τον ρόλο του συνθέτη, ο Παντελής μέσω της υποκριτικής δίνει βάση στον λόγο. Ο καθένας δίνει κάτι και μαζί ενώνουμε τις δυνάμεις μας. Πάντα ήμασταν μαζί. Πρώτη φορά βγήκαμε με παρέα από το σχολείο για καφέ στην Α΄ Λυκείου. Μέχρι την Γ΄ Γυμνασίου αράζαμε σπίτι μετά τα μαθήματα και ασχολούμασταν με την ποίηση και το τραγούδι. Αυτό είναι λίγο… “Κυνόδοντας”, ε; Ενας ψυχολόγος ερμηνεύει ότι θα μπορούσε να δημιουργήσει πρόβλημα στην ψυχοσύνθεσή μας. Μια άλλη ερμηνεία είναι πώς νιώθεις ο ίδιος. Εμένα ο Παντελής με βοήθησε πολύ σε πολλά σημεία που ήμουν πιεσμένος. Είναι σημαντικό να έχεις ένα στήριγμα».

Ποίηση και τένις

Δεν ήταν σπασίκλες στο σχολείο, αλλά οι «λίγο περίεργοι». Στο Λύκειο σχημάτισαν ένα γκρουπάκι με άλλους συμμαθητές παρουσιάζοντας χάπενινγκ πάνω στην ποίηση του Μηνά Δημάκη και κάποια τραγούδια του Μιχάλη. «Δύο παιδιά που ακούν μελοποιημένη ποίηση, τα οποία δεν έπαιζαν ποδόσφαιρο αλλά τένις, δεν ήταν... εύκολη υπόθεση. Ακούγαμε όμως και Τζόπλιν, Λέοναρντ Κοέν, Νικ Κέιβ, Πάτι Σμιθ… Αν κάτι μας ενώνει έντονα με τον Παντελή σε ύφος μπάντας, είναι οι Σάιμον και Γκαρφάνκελ. Κι εμείς τη δουλειά μας την παρουσιάζουμε με μια κιθάρα και δύο φωνές».

Λέει πως δεν τσακώνονται αλλά αν αυτό συμβεί, «είναι γιατί ο Παντελής δεν πλένει τα πιάτα. Eγώ γράφω μουσική σε ένα δωμάτιο και έχω μπροστά μου 4-5 συλλογές και συνήθως τρία-τέσσερα ποιήματα που δουλεύω ταυτόχρονα. Επειτα τα δείχνω, ο Παντελής θα μου πει “κοίτα αυτό ή το άλλο” κι όσο τα τραγουδάμε μπορεί να τα αλλάξουμε. Μη φανταστείς ότι έχουμε κλειστεί σε έναν κόσμο ποιητικό, θα μας έπνιγε». Μελοποιημένη ποίηση «δεν σημαίνει πιάνο με ουρά, ούτε δήθεν. Τη φόρτωσαν με μια βαρύτητα. Οταν λέει ο Νερούδα “Θέλω να κάνω μαζί σου ό,τι κάνει κι η άνοιξη στις κερασιές”, είναι υπέροχα απλό. Πέντε λεπτά χρειάστηκαν για να γραφτεί η μουσική. Οταν τυραννάς αυτό που έγραψες, μπορεί να το αποδυναμώσεις». Οσο για την πρόκληση, τραγούδι μπορεί να κάνει κι ένα μονόστηλο ή αγγελία εφημερίδας.

​​Στον «Παρνασσό» στις 18 και 25/2, καθώς και στις 4 και 10/3.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ