Νίκος Ευσταθίου
ΝΙΚΟΣ ΕΥΣΤΑΘΙΟΥ
Ρεπορτάζ: Διεθνές, Τεχνολογία, Πολιτιστικό
  • Κριτική
    Το κείμενο παρέχει μια υποκειμενική αξιολόγηση υπηρεσίας, προϊόντος ή δημιουργικής προσπάθειας.

Ο πλαστικός εφιάλτης της Ρέιτσελ Μακ Λιν

ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

Παστέλ χρώματα συνυπάρχουν με ένα εφιαλτικό σενάριο.

ΕΤΙΚΕΤΕΣ:

Θα περίμενε κανείς πως ένα καλλιτεχνικό κοκτέιλ φεμινισμού, μαξιμαλισμού και γκροτέσκου θα αντιμετωπιζόταν με ενδοιασμούς από το σημερινό κοινό – ωστόσο, η Ρέιτσελ Μακ Λιν είναι εδώ για να αλλάξει τις ενστικτώδεις μας αντιδράσεις. Η Σκωτσέζα καλλιτέχνις εκπροσώπησε το Ηνωμένο Βασίλειο στην περυσινή Μπιενάλε της Βενετίας και πρόσφατα κέρδισε μία θέση στην Εθνική Πινακοθήκη του Λονδίνου, χάρη σε ένα ιδιαίτερο μείγμα τέχνης που συνθέτει το βίντεο με φουτουριστικά τοπία εικονικής πραγματικότητας. Πουθενά δεν αναδεικνύεται καλύτερα η μοναδικότητα της φωνής της από το «Make Me Up» (Φτιάξε με), την πρώτη της ταινία μεγάλου μήκους η οποία προβλήθηκε στο Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Λονδίνου προτού μεταφερθεί στην κολεξιόν Zabludowicz στο Κάμντεν.

Η σουρεαλιστική ταινία ακολουθεί μια σειρά από γυναίκες στολισμένες σαν κούκλες, οι οποίες συμμετέχουν σε ένα διαγωνισμό με αλλόκοτες δοκιμασίες για να αποδείξουν την επιδεξιότητα και την ομορφιά που «αρμόζει» στο φύλο τους. Οι γυναίκες κρίνονται για το αν είναι καλές μητέρες με βάση το αν τα ρομποτικά μωρά τους ξεσπούν σε κλάματα, και μαζεύονται κάθε βράδυ για ένα δείπνο, κουνώντας τα ροζουλί μαχαιροπίρουνά τους πάνω από το απόλυτο κενό. Ο κόσμος που τους περιτριγυρίζει είναι εφιαλτικά πλαστικός: κάμερες παρακολούθησης με βλεφαρίδες, πόμολα σε σχήμα στήθους, σύμβολα της ψηφιακής εποχής που περιφέρονται δυσοίωνα. Δυσοίωνο είναι και το τέλος: η νικήτρια του παιχνιδιού «καταναλώνεται» από την πατριαρχική κοινωνία.

Υπάρχει κάτι το πρωτότυπο στην υπερβολή του «Make Me Up»: τα μοτίβα που εξερευνά είναι τραβηγμένες εκδοχές εξαιρετικά επίκαιρων προβλημάτων, και κάθε αλλόκοτη λεπτομέρεια παραπέμπει σε κάποιου είδους κοινωνική κριτική. Παρότι το σύμπαν της Μακ Λιν είναι επιμελώς ψεύτικο, θυμίζει εξαιρετικά την ασχήμια του πραγματικού κόσμου – μόνη διαφορά ένα εφιαλτικό ροζ φίλτρο, από αυτά που συναντά κανείς στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης.

Έντυπη

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΕΠΙΣΗΣ