ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Βαρεθήκαμε όλοι μας

superleague-thumb-large-thumb-large-thumb-large-thumb-large-thumb-large--2

Αλλες τρεις αγωνιστικές και η… ταλαιπωρία παικτών, προπονητών και τηλεθεατών  των πλέι οφ τελειώνει. Τώρα αν υπάρχει κάποιος που εξακολουθεί να θέλει την επανάληψη αυτού του συστήματος διεξαγωγής του επαγγελματικού μας πρωταθλήματος, πέρα από αυτούς που έχουν οικονομικό συμφέρον, πρέπει να είναι… εχθρός του ποδοσφαίρου.

Γιατί αυτό που παρακολουθούμε, πέρα από κάποιες εξαιρέσεις, είναι η διακωμώδηση του αθλήματος. Πώς αλλιώς να το χαρακτηρίσεις, όταν ομάδες φτάνουν στο σημείο να μη συμπληρώνουν τους είκοσι της αποστολής;

Οταν με τις διακοπές για νερό και τις πέντε αλλαγές που δικαιούται κάθε προπονητής οι αγώνες μας παραπέμπουν σε παιχνίδια του… μπάσκετ; Οσο για το θέαμα; Ας μην μπω σε λεπτομέρειες.

Εντάξει. Πιθανόν, αν δεν υπήρχε η διακοπή, λόγω της πανδημίας του κορωνοϊού, η κατάληξη να μην ήταν τόσο απελπιστική. Μήπως όμως θα έπρεπε να σκεφτεί κάποιος πως η κατάσταση θα έφτανε σε αυτό το σημείο και να είχε προτείνει να μη γινόταν αυτό το μίνι πρωτάθλημα;

Να συμφωνήσω πως υπήρχαν και κάποια θετικά. Το πρώτο αφορά τον Ολυμπιακό, που δεν έμεινε ανενεργός, ενόψει του παιχνιδιού με τη Γουλβς. Και το δεύτερο οι ευκαιρίες που δόθηκαν σε νέους παίκτες, ειδικά στον Παναθηναϊκό, να δείξουν το ταλέντο και την αξία τους, ενόψει της επόμενης περιόδου.

Οσο για την ανατροπή της σειράς του βαθμολογικού πίνακα στη 2η και 3η θέση, μάλλον θα υπάρξει νέα… ανατροπή, αυτή τη φορά μέσω CAS. Είναι κι αυτό ένα… είδος σασπένς, όπως και να το κάνουμε…