ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

AEK: το ποδοσφαιρικό «γιοφύρι της Αρτας»

Τα ίδια Παντελάκη μου, τα ίδια Παντελή μου. Σαν να είναι ρεπορτάζ «καρμπόν» με εκείνα της περασμένης περιόδου, οι φίλοι της AEK διαβάζουν ξανά τις ίδιες ιστορίες καθημερινής τρέλας, με τους παίκτες να ζητούν τα λεφτά τους, τη διοίκηση να σηκώνει τα χέρια ψηλά και την ομάδα να βρίσκεται πάλι ένα βήμα πριν από τη διάλυση. Τα χρήματα από το Τσάμπιονς Λιγκ αποδείχθηκαν ελάχιστα και εξανεμίστηκαν χωρίς να κλείσουν τρύπες, όπως οι υπερβολικά αισιόδοξοι περίμεναν. Ρυθμίστηκαν με αυτά οι περισσότερες οφειλές προς ξένους πρώην παίκτες και ομάδες που είχαν προσφύγει στη FIFA, αλλά δεν έφθασαν για να κλείσουν οι πληγές των αποδυτηρίων.

Οι παίκτες είχαν πιστέψει ότι πρώτοι αυτοί θα ικανοποιηθούν και τώρα που σώθηκε η ευρωπαϊκή βοήθεια, θαύματα δεν περιμένουν. Το μπαλάκι πλέον είναι ξανά στα δικά τους χέρια, καθώς μέρα με τη μέρα «διπλώνουν» οι δόσεις των συμβολαίων που έχουν μείνει ανεξόφλητες και δημιουργούνται δικαιώματα. Αρκετοί ποδοσφαιριστές έχουν τη δυνατότητα να κάνουν προσφυγή και να μείνουν ελεύθεροι, αλλά με μόνη εξαίρεση τον Οκκά που άρχισε να «απειλεί» με το ίδιο όπλο που «πυροβόλησε» τον ΠΑΟΚ, οι υπόλοιποι παραμένουν ταπί και ψύχραιμοι. Αρκετοί είχαν την ίδια ευκαιρία και πέρυσι, αλλά δεν την εκμεταλλεύθηκαν. Εμειναν στην AEK ίσως επειδή δεν είχαν καλύτερη προσφορά από άλλη ομάδα, ίσως επειδή θέλησαν να τη στηρίξουν στα δύσκολα, ίσως επειδή πείστηκαν από «εύγλωττους» παράγοντες ότι όλα θα διορθωθούν.

Το να ισχυριστούν τώρα ότι αιφνιδιάστηκαν από τις εξελίξεις, θυμίζει το άλλο ανέκδοτο με τον Τοτό. Ολοι τους, παλιοί και νέοι, γνώριζαν πολύ καλά την κατάσταση και δεν δικαιούνται να επικαλεστούν άγνοια κινδύνου. Αυτό και μόνο, όμως, δεν αλλάζει τα δεδομένα. Είναι επαγγελματίες, ζουν από το ποδόσφαιρο και τώρα που ο Τιτανικός βρίσκεται ξανά πολύ κοντά στο παγόβουνο, ίσως βουτήξουν στη θάλασσα και ο σώζων εαυτόν, σωθήτω…