ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

ΟΣΟΙ… Σπυρόπουλοι κι αν πάνε να σφυρίζουν… σπίτι τους, τίποτα δεν πρόκειται ν’ αλλάξει στην ελληνική διαιτησία.

ΔΙΟΤΙ, αφ’ ενός υπάρχουν κι αλλού «πορτοκαλιές που κάνουν πορτοκάλια» και οι παράγοντες, αδικημένοι και ευνοημένοι, θα ποτίζουν αυτές τις ιδιόρυθμες πορτοκαλιές.

ΟΤΑΝ, έπειτα από κάθε διαιτητικό όργιο, βγαίνουν οι αδικημένοι και φωνάζουν και ποτέ δεν έχει βρεθεί ένας… ποδοσφαιροπατέρας να παραδεχθεί ότι ευνοήθηκε η ομάδα του και να ζητήσει συγνώμη από τον αντίπαλο, τότε μην περιμένετε να δείτε άσπρη μέρα στη διαιτησία.

ΑΚΟΜΑ κι αν παραμείνει κατάλευκη η Αθήνα και τον μήνα… Αύγουστο!

ΑΣ πάρουμε για παράδειγμα τον Πέτρο Κόκκαλη, που δήλωσε, ότι αυτά συμβαίνουν μόνο στα τοπικά πρωταθλήματα. Εννοούσε και τη διαιτησία του Σπυρόπουλου ή μόνο τη συμπεριφορά του γενικού αρχηγού του Πανιώνιου, Γιώργου Δέδε;

ΣΤΟ ίδιο μήκος κινήθηκε κύματος και ο Ολεγκ Προτάσοφ. Αν η παρόντρυνση του Δέδε, ήταν «θέατρο» όπως την χαρακτήρισε ο Ουκρανός, γιατί δεν μίλησε για τη… φαρσοκωμοδία του διαιτητή;

Ο ΔΕΔΕΣ, όντας αδικημένος, έχασε το δίκιο του με τον τρόπο που αντέδρασε. Αν δεν τον συγκρατούσε ο Ντρόμπνι, με ελάχιστη ιστορία στη Νέα Σμύρνη, θα κατέστεφε ο ίδιος τη μεγάλη ιστορία που έγραψε στον Πανιώνιο.

Ο ΑΧΙΛΛΕΑΣ Μπέος δεν αξίζει να αναφερθεί για τις… κατάρες του στον Γιώργο Γεωργιάδη. Για τον απλούστατο λόγο, ότι οι ύβρεις ενός… απλού φιλάθλου δεν αφορούν την αθλητική Δικαιοσύνη.

ΘΑ πείτε, αν υπήρχε η τελευταία θα μπορούσε ο Αχιλλέας Μπέος να… ομιλεί και να υβρίζει;