ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Περιπέτεια 30 χρόνων

Τριάντα χρόνια, 18 πρόεδροι. Ενα ατέλειωτο γαϊτανάκι παραγόντων γυρίζει με άξονα την προεδρική καρέκλα της AEK, από το 1979, οπότε καθιερώθηκε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο. Μπορεί, μάλιστα, ν’ αποτελεί και παγκόσμιο ρεκόρ!

Η διοικητική πορεία της AEK θα μπορούσε ν’ αποτελέσει μάθημα κακοδιαχείρισης στους φοιτητές του Χάρβαρντ. H «Ενωση» έχασε πολύ περισσότερα απ’ όσα κέρδισε, αφού σχεδόν όλοι οι διοικούντες άφηναν, με την αποχώρησή τους, χρέη στην ΠΑΕ. Ειδικά τα τελευταία χρόνια, οπότε υπήρχε η ανοχή των αρμόδιων οργάνων του διαχειριστικού ελέγχου του κράτους.

Η επαγγελματική διοικητική ιστορία της AEK αρχίζει από τον πιο επιτυχημένο Λουκά Μπάρλο και συνεχίζεται με την πιθανή και με πολλές δυσκολίες ανάληψη της προεδρικής καρέκλας από τον Ντέμη Νικολαΐδη. Ολο αυτό το διάστημα η ομάδα πέρασε από τα χέρια πέντε επενδυτών, με τους οποίους κέρδισε πέντε πρωταθλήματα (1979, 1989, 1992, 1993, 1994) και ισάριθμα κύπελλα (1983, 1996, 1997, 2000, 2002).

O Λουκάς Μπάρλος (1974-1981) μπορεί να χαρακτηριστεί ως ο τελευταίος ηγέτης της ομάδας. Δεν δίστασε να βάλει υποθήκη το σπίτι του για να φέρει στη N. Φιλαδέλφεια παίκτες όπως οι Μπάγεβιτς, Μαύρος, Βάγκνερ, Αρδίζογλου. Αποχώρησε λίγο πριν κηρύξει πτώχευση.

Ο Ανδρέας Ζαφειρόπουλος (1981-1991) πήρε τις μετοχές του «θείου Λουκά». Δεν ήταν άσχετος από ποδόσφαιρο, καθώς βρισκόταν στο πόστο του γενικού αρχηγού εκείνη την περίοδο, αλλά αμφισβητήθηκε γρήγορα από τους οπαδούς, γιατί δεν μπόρεσε να κοιτάξει στα μάτια τους Νταϊφά και Βαρδινογιάννη.

Μπροστά στη λαϊκή κατακραυγή τοποθέτησε στη θέση του προέδρου τον Μιχάλη Αρκάδη (1982-1983), στη θητεία του οποίου η AEK κατέκτησε το κύπελλο. Την επόμενη σεζόν αντικαταστάθηκε από τον Λευτέρη Παναγίδη (1983- 1984). O Κύπριος έδωσε 50 εκατ. δρχ. και κράτησε τον Θωμά Μαύρο στην ομάδα, αλλά χρεώθηκε κάποιες λανθασμένες επιλογές του και αντικαταστάθηκε.

Ο Στράτος Γιδόπουλος (1988-1991) ήταν ο άνθρωπος που πήρε το χρίσμα του προέδρου από τον Ζαφειρόπουλο, ο οποίος ασχολήθηκε με τα κοινά το μεσοδιάστημα 1984-1988. O Γιδόπουλος φέρνει τον Μπάγεβιτς στην ομάδα ως προπονητή και καταφέρνει να πάρει τον τίτλο (1989), ύστερα από δέκα χρόνια. O διαπληκτισμός του με τους Μήνου, Καραγκιοζόπουλο και Σαββίδη τον αναγκάζει να σταματήσει να ασχολείται με τα κοινά.

Ο δεύτερος γύρος της περιόδου 1990-1991 εναλλάσσει στην προεδρία τους Μιχάλη Γιδόπουλο και Κώστα Αγγελόπουλο. Με το τέλος της σεζόν ο Ζαφειρόπουλος τοποθετεί ως υπηρεσιακό πρόεδρο τον Κώστα Γενεράκη (1991-1992). O φαρμακοβιομήχανος πραγματοποίησε τις μεταγραφές των Δημητριάδη, Αλεξανδρή και Σαμπανάτζοβιτς. Το τέλος της χρονιάς βρίσκει την AEK πρωταθλήτρια αλλά γεμάτη προβλήματα. H Νέα Φιλαδέλφεια βράζει. O Ζαφειρόπουλος πουλάει την ΠΑΕ, μπροστά στον φόβο των… Ιουδαίων και ο Γενεράκης δηλώνει ανήμπορος να αντεπεξέλθει οικονομικά.

Το δίδυμο Μελισσανίδη – Καρρά (1992-1995) αναλαμβάνει την ΠΑΕ. Παίρνει το 51% των μετοχών έναντι 300 εκατ. δρχ. Επί προεδρίας τους η «Ενωση» γνωρίζει μεγάλες στιγμές. Πέρα από την περίοδο εκσυγχρονισμού που περνάει σε πολλούς τομείς, κατακτά και δύο πρωταθλήματα (1993, 1994). Το οικονομικό πρόβλημα κάνει και πάλι την εμφάνισή του. Οι δύο συνεταίροι χωρίζουν τα… τσανάκια τους, ενώ οι παίκτες διαμαρτύρονται διότι είναι απλήρωτοι.

Ο Μιχάλης Τροχανάς (1995-1997) μοιάζει «μεσσίας» και τελικά παίρνει το πακέτο των μετοχών πληρώνοντας σαν SOE 630 εκατ. δρχ. Οι επενδύσεις διαδέχονται η μία την άλλη. Πουλάει τον Τσιάρτα στη Σεβίλλη και αγοράζει τους Νικολαΐδη, Μαλαδένη. H AEK στα δύο χρόνια της ιδιοκτησίας του κατέκτησε ισάριθμα κύπελλα. Διατηρεί στη θέση του προέδρου τον Καρρά (1995), ενώ την επόμενη χρονιά αναλαμβάνει ο ίδιος (1996-1997).

Τα προβλήματα με τους οπαδούς και τους δημοσιογράφους, η φυγή του Μπάγεβιτς και η κακή συμπεριφορά στον Πέτρο Ραβούση αντιστρέφουν το κλίμα. Μέχρι να πουλήσει τις μετοχές του στην ENIC (1997-2004) τοποθετεί στη θέση του προέδρου τους Γιώργο Κυριόπουλο (1997) και Αλέξη Κούγια (Ιούν. 1997 – Σεπτ. 1997).

H βρετανική πολυεθνική αναλαμβάνει τον Σεπτέμβριο του 1997 έχοντας ν’ αντιμετωπίσει χρέη 2,4 δισ. δρχ. O σημερινός φερόμενος ως νέος επενδυτής Λάκης Νικολάου (1997 – Σεπτ. 1998) περνάει στην ιστορία ως ο πρώτος πρόεδρος της ENIC.

H NETMED το μάνατζμεντ

Ο Στέφανος Μαματζής (1998 – Ιαν. 2000) αναλαμβάνει τα ηνία στη συνέχεια, αλλά η παρουσία του συνδυάζεται με αρκετά διοικητικά προβλήματα ελέω τοποτηρητών. Στο ίδιο μήκος κύματος το πέρασμα από τη θέση του προέδρου και του Κορνήλιου Σιρχάουζ (2000 – Ιούν. 2001), ο οποίος πανηγυρίζει ένα κύπελλο με την ομάδα. Κατά τη διάρκεια της θητείας τους το μάνατζμεντ είναι στα χέρια της NETMED.

O ιδιοκτήτης μεταφορών Φίλων Αντωνόπουλος (2001 – Δεκ. 2001) είναι ο πρώτος πρόεδρος της εποχής IPPOVENTURE, του Μάκη Ψωμιάδη, η οποία πήρε το 29% των μετοχών αντί 2,5 δισ. δρχ. Τη σκυτάλη παίρνει ο εξάδελφος Χαρίλαος Ψωμιάδης (2001 – Ιαν. 2003). Στο διάστημα της προεδρίας του η AEK χρωστάει 76 εκατ. ευρώ, ενώ σύμφωνα με τον ισολογισμό το συνολικό άνοιγμα φθάνει τα 87,2 εκατ. ευρώ.

Η παρέμβαση του ΣΔΟΕ για πλαστά τιμολόγια εξαναγκάζει τον Ψωμιάδη ν’ αυτοκαταργηθεί και το πρωτοδικείο τοποθετεί τον Γιάννη Γρανίτσα. Στην παρούσα φάση το 42% ανήκει στην ENIC, το 29% στον Πέτρο Στάθη, το 15% στη NETMED, το 10% στον ερασιτεχνικό και ένα 2% κατέχουν οι μικρομέτοχοι.

Ο Γρανίτσας θα μείνει στη συνείδηση των φίλων της AEK περισσότερο γιατί γκρέμισε το στάδιο «Νίκος Γκούμας» και λιγότερο για τα προεδρικά του καθήκοντα…