ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Ηταν μεγάλες στιγμές

ΒΕΛΙΓΡΑΔΙ. Με τη λάμψη από το χάλκινο μετάλλιο της Γάνδης να τον περιβάλλει, ο Θανάσης Μουστακίδης βρίσκεται αυτές τις ημέρες στο πλάι της εθνικής ομάδας βόλεϊ ανδρών, στο Βελιγράδι. Από το 1987 έχουν περάσει 18 χρόνια, αλλά εκείνο το ευρωπαϊκό μετάλλιο -το πρώτο και το τελευταίο, μέχρι στιγμής στην ιστορία του αντιπροσωπευτικού μας συγκροτήματος- βρίσκεται ακόμη στις καρδιές όλων των Ελλήνων και αποτελεί οδηγό και φωτεινό παράδειγμα για τους διεθνείς μας, οι οποίοι αυτές τις ημέρες προσπαθούν να πετύχουν κάτι παρόμοιο αγωνιζόμενοι στον B΄ όμιλο του ευρωπαϊκού πρωταθλήματος, στη Σερβία – Μαυροβούνιο.

Δεκαοκτώ χρόνια έχουν κυλήσει στην κλεψύδρα του χρόνου, αλλά ο Σάκης -όπως τον αποκαλούν οι φίλοι του- Μουστακίδης βρίσκεται πάντα κοντά στο αγαπημένο του άθλημα και στηρίζει το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα στις δύσκολες στιγμές. Αυτές τις ημέρες το μυαλό του γυρίζει, κάποιες στιγμές, στο παρελθόν και σαν να μην πέρασε μια ώρα θυμάται και μας διηγείται την πορεία της Εθνικής με προορισμό το τρίτο σκαλί του ευρωπαϊκού βάθρου.

«Θυμάμαι τα πάντα. Από το ξενοδοχείο που μείναμε, αρχικά, στο Βέλγιο, μέχρι τον τελευταίο αγώνα και τους πανηγυρισμούς», μας λέει, ενώ παίρνει πρωινό μαζί με τους διεθνείς μας λίγο πριν από την πρωινή προπόνηση. Οι αναμνήσεις κυλούν και από το ξενοδοχείο που βρίσκεται στις όχθες του ποταμού Σάβα, στο Βελιγράδι, μεταφερόμαστε στο Βέλγιο και στη Γάνδη.

«Από τότε έχω δει αρκετές φορές τα στιγμιότυπα, αλλά έτσι κι αλλιώς αυτές οι στιγμές δεν ξεχνιούνται και μας συνοδεύουν μια ζωή. Σε εκείνο το τουρνουά καθοριστικό ρόλο έπαιξε το παιχνίδι με την τότε Τσεχοσλοβακία, όπου κερδίσαμε 3-2. Πριν από την έναρξη της διοργάνωσης η ομάδα είχε έρθει στην Αθήνα και την είχαμε κερδίσει -για πρώτη φορά- σε δύο από τα τρία παιχνίδια. Αυτό μας έκανε να πιστέψουμε ότι μπορούμε να την ξανακερδίσουμε. Στη συνέχεια παίξαμε με Βουλγαρία, Ισπανία, Βέλγιο και Σουηδία και πήραμε τη δεύτερη θέση στον όμιλό μας. Στους ημιτελικούς διεκδικήσαμε την είσοδο στον τελικό απέναντι στην Εθνική της τότε Σοβιετικής Ενωσης. Δεν θα ξεχάσω ποτέ τη δύναμη που είχε αυτή η ομάδα. Εκπληκτική. Στον συναρπαστικό μικρό τελικό με αντίπαλο τη Σουηδία νικήσαμε 3-2 και κατακτήσαμε το χάλκινο μετάλλιο. Θυμάμαι ότι σε εκείνο τον αγώνα ο Τάσος Τεντζέρης πήρε ένα ψαλίδι και έκοψε τα μανίκια της μπλούζας του γιατί τον ενοχλούσαν. Μοναδικές στιγμές».

– Τι έχει αλλάξει στο βόλεϊ από τότε μέχρι σήμερα;

– Εχουν αλλάξει πάρα πολλά, αλλά κυρίως το σέρβις και η υποδοχή. Είναι πιο δύσκολα, ενώ έχει μπει ο λίμπερο στην ομάδα. Επίσης διαφορετικό είναι και το σύστημα της καταμέτρησης των πόντων.

Ο Θανάσης Μουστακίδης παρ’ όλο που έχει «κρεμάσει» αρκετά χρόνια τα αθλητικά του παπούτσια συνεχίζει να βρίσκεται κοντά στο άθλημα. Εκτός από την εθνική ομάδα, έχει εργαστεί σε παιδικές και εφηβικές ομάδες, με στόχο να βοηθήσει τα νέα παιδιά, ενώ διδάσκει στα ΤΕΦΑΑ της Κομοτηνής. Σε ερώτησή μας για τους σύγχρονους πασαδόρους σε διεθνές επίπεδο η απάντησή του είναι λακωνική: «Πολύ καλοί».

Οι εξελίξεις στο ελληνικό πρωτάθλημα κάθε άλλο παρά αδιάφορο τον αφήνουν: «Πιστεύω ότι φέτος θα είναι πολύ ενδιαφέρον. Ηρθαν μεγάλα ονόματα. Περιμένω με αγωνία να δω Παναθηναϊκό, Ολυμπιακό και Ηρακλή, αλλά και τον Πανελλήνιο», λέει.