ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Η ομάδα του «χωριού»…

Ποια είναι η είδηση; Το ότι ο Εθνικός «ανέβηκε» στη δεύτερη κατηγορία ή το ότι η ιστορική ομάδα του Πειραιώς δεν αγωνίζεται στην πρώτη; Το πόσο δημοφιλείς είναι οι «κυανόλευκοι» του μεγάλου λιμανιού, φάνηκε από τη δημοσιότητα που δόθηκε στην είδηση. Πρωτοσέλιδο στα μεγαλύτερα αθλητικά φύλλα (άρα «πουλάει») αλλά και σε περίοπτη θέση στα πολιτικά. «Μαγαζί γωνία» ο Εθνικός. Οι «σικ» Πειραιώτες, οι γηγενείς, οι «γκάγκαροι» κι όχι οι «πολλοί». Η ομάδα που «μπήκε στο μάτι» των «μεγάλων», όταν ο Δημητράκης Καρέλλας έφερε στην Ελλάδα, υπό τον «καλπάζοντα συνταγματάρχη» Πούσκας, τη μεγάλη ομάδα των «Μαγυάρων», πρόθυμους να μείνουν στην Ελλάδα, αλλά η ενέργεια θεωρήθηκε από την ολυμπιακοκρατούμενη -τότε- ΕΠΟ «αντιαθλητική» και ο Εθνικός μηδενίσθηκε, ενώ οι «κακοί» Ούγγροι κατέληξαν σε άλλες ομάδες, όπως η… Ρεάλ Μαδρίτης!

Ο Εθνικoσ! Ομάδα-πρόκληση, απρόβλεπτη, ικανή να κερδίσει κάθε αντίπαλο αλλά και να ηττηθεί από τον τελευταίο! «Εγγλέζικη», αφού οι περισσότεροι προπονητές ήταν Βρετανοί και μάλιστα διάσημοι (Μπάκιγχαμ, Εγκλεστον, Μπλάνστον, Μπερτς) με θητεία σε μεγάλες ευρωπαϊκές ομάδες (Αγιαξ, Μπαρτσελόνα) και είχαν εμφυσήσει στους παίκτες το: «Football is only a game and you ‘ve got to enjoy it»! Με την αποχώρηση του Καρέλλα, του μεγαλύτερου και πιο αγνού παράγοντος του ελληνικού ποδοσφαίρου, ο Εθνικός δεν ευτύχησε. Υποβιβάσθηκε για πρώτη φορά το 1987 και από τότε, μέχρι και το 1998, βρισκόταν μεταξύ Α΄ και Β΄ κατηγορίας. Η διείσδυση «αλλοθρήσκων» στη διοίκηση τον απαξίωσε και, όπως φάνηκε, όλα είχαν την εξήγησή τους, αφού με τον Εθνικό πότε στα χέρια ενός «αμμοβολητή» και πότε ενός «φαρμακοτρίφτη», ουδείς ανησυχούσε για τον άλλοτε «μεγάλο» σύλλογο. Και, φυσικά, ήταν πολύ πιο εύκολο στην τότε ηγεσία του υπ. Πολιτισμού (Βενιζέλος-Λιάνης) να «πασάρει» το ιστορικό «Καραϊσκάκη» στον μοναδικό απομένοντα -τότε- «μεγάλο» της πόλεως.

Η επιστροφη του Εθνικού στον προθάλαμο της Α΄ Εθνικής, μπορεί να σημαίνει πολλά, μπορεί και τίποτε. Στην Καστέλλα, πάντως, κάποιοι παλιοί Πειραιώτες έκλαψαν και θυμήθηκαν τον Μανταλόζη, τον Γράφα, τον Κοζομπόλη, τους Φερλέμηδες, τους Χέλμηδες, τον Κρητικόπουλο, τον Χατζηϊωάνογλου, τον Καλκαντέρα, τον Μητρόπουλο, τον Κρεμμύδα. Ο Πειραιάς είναι χωριό. Κι αυτό μας αρέσει…