ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

Η Ευρώπη αποκαλύπτει τις ελληνικές «αμαρτίες»

Η Ευρώπη θ’ αποτελεί πάντα τον «αξονικό τομογράφο» κάθε ελληνικής ομάδας. Στη χώρα μας έχουμε κάνει επιστήμη το «μπάλωμα» και έχουμε μάθει να κρυβόμαστε αριστοτεχνικά πίσω από το δάκτυλό μας. Οσο, λοιπόν, ο ΠΑΟ παίρνει φιλιά της ζωής από αγχωτικές νίκες στο πρωτάθλημα και καλύπτει την αγωνιστική γύμνια του από ένα «τακουνάκι» του Γκονζάλες, τόσο θα χάνει «τα αυγά και τα καλάθια» στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις και θα γυρίζει με τις αποσκευές του γεμάτες γκολ. Ο ΠΑΟ δεν έχει μεγάλους παίκτες ή, να το πούμε κομψότερα, δεν έχει παίκτες αντάξιους του ονόματός του, το οποίο έφτιαξε με τεράστιες νίκες και σημαντικότατους ποδοσφαιριστές στα ευρωπαϊκά σαλόνια. Η αλήθεια είναι πικρή και δε χρήζει περαιτέρω ανάλυσης…

Στην αντίπερα όχθη, όσο ο Ολυμπιακός ικανοποιείται από τους εγχώριους τίτλους και τα «τσαλιμάκια» των Ριβάλντο και Καστίγιο, ακολουθώντας τη ρήση «στους τυφλούς βασιλεύει ο μονόφθαλμος», τόσο δεν θα σηκώνει κεφάλι εκτός συνόρων.

Η ΑΕΚ, η πιο σοβαρή (τουλάχιστον φέτος) από τους τρεις ισχυρούς, αν και αγωνίστηκε στον πιο εύκολο όμιλο του Τσάμπιονς Λιγκ, δεν κατάφερε να πάρει το εισιτήριο για τους «16». Κι έτσι ωραία ο καιρός περνά…

Κι όπως έγραψε ο ποιητής Κωνσταντίνος Καβάφης, «μες σ’ ευτελή κραιπάλη διάγω ποταπώς…»

ΥΓ.: Αλήθεια, πόσα χρόνια έχει ο Παναθηναϊκός να «κάνει παιχνίδι» έξω από τη μεγάλη περιοχή αντιπάλου;

Η πείρα του γηπέδου

Ο Κοκκαλησ ζήτησε από τους παίκτες του το δέκατο, ο Τζίγγερ είπε στους δικούς του ότι δεν μπορεί να σκεφτεί καν ότι υπάρχει περίπτωση να μην πάρουν το πρωτάθλημα. Ολα αυτά με τα… παρελκόμενα, με σαφείς, δηλαδή, αναφορές στις συνέπειες που μπορεί να έχει μια αποτυχία για το μέλλον τους στην ομάδα. Ο μόνος που δεν έχει μπει στη λογική της πίεσης προς τους παίκτες, είναι ο Ντέμης. Είναι ο μόνος που έχει υπάρξει ποδοσφαιριστής και ίσως αυτός να είναι ο λόγος που δεν βάζει το μαχαίρι στον λαιμό. Η πίεση φέρνει άγχος, το άγχος ανασφάλεια, η ανασφάλεια βαραίνει τα πόδια και τα βαριά πόδια κλωτσάνε άτσαλα την μπάλα. Ισως γι’ αυτό η ΑΕΚ παίζει καλύτερο ποδόσφαιρο ανάλογα με τις προδιαγραφές της, πάντα σε σχέση με τους άλλους δύο συνδιεκδικητές.

Δικαίωσε η ψυχραιμία

Αν ο ΝικολαΪδησ είχε μπει στη λογική της πίεσης, το πουλάκι θα είχε πετάξει από νωρίς για την ΑΕΚ. Μιλάμε για μία ομάδα που στο ξεκίνημα του πρωταθλήματος βρέθηκε 9 βαθμούς πίσω στο πρωτάθλημα, έκανε πέντε αγωνιστικές να νικήσει, ξεκίνησε το Τσάμπιονς Λιγκ με δύο τριάρες και μία εντός έδρας ισοπαλία, αποκλείστηκε στο Κύπελλο από το Χαϊδάρι. Αν είχαν συμβεί όλα αυτά σε Παναθηναϊκό και Ολυμπιακό, θα είχε γυρίσει ο κόσμος ανάποδα και φυσικά, με τις φωνές και τις υστερίες, τίποτα δεν θα ήταν καλύτερο στη συνέχεια. Στην ΑΕΚ, με πρώτον τον Ντέμη που δίνει «γραμμή», δεν άνοιξε μύτη έπειτα από τόσες μαζεμένες αποτυχίες. Εμειναν ταπί στην αρχή αλλά ψύχραιμοι και η επιλογή τους δικαιώθηκε, όπως φαίνεται ξεκάθαρα εντός αγωνιστικού χώρου.

Επενδυτής επειγόντως

Εναν γερό επενδυτή που θα αξιοποιήσει τη δυναμική που είχαν και έχουν ακόμα οι ομάδες μπάσκετ, χρειάζονται οι ΚΑΕ Αρης και ΠΑΟΚ. Δεν λέω κάτι καινοτόμο αφού και οι ίδιοι εκπρόσωποι της Θεσσαλονίκης γνωρίζουν πολύ καλά. Υπάρχει, όμως, μια διαφορά. Οταν γίνεται λόγος για σοβαρό επενδυτή και όχι για «λαμόγια» ή καλούς διαχειριστές, θα πρέπει οι ίδιες ομάδες και ο κόσμος τους να τους προστατεύσει. Ούτε να «πέσουν» επάνω τους για να τους κατασπαράξουν με την πρώτη «στραβή», ούτε να απαιτούν τη σπατάλη της επένδυσής τους. Γιατί, θα τρομάξουν και θα φύγουν. Αλλά ας βρεθούν πρώτα και μετά η αντιμετώπισή τους από τον κόσμο των δύο συμπολιτών θα φανεί στην πορεία.

«Εξυσε» πληγές

Ηταν πολύ δυνατά τα λόγια του Γιώργου Βασιλακόπουλου στην ομιλία του στη Θεσσαλονίκη, με την ευκαιρία του εορτασμού των 30 χρόνων από την ίδρυση της ΕΚΑΣΘ. Οχι ότι το μπασκετικό ακροατήριό του δεν ξέρει ότι ο πρόεδρος της FIBA Europe μιλά χωρίς «μαλλιά στη γλώσσα», όταν υπερασπίζεται οτιδήποτε πιστεύει σθεναρά και το κάνει σ’ όλη την παραγοντική πορεία του. Αλλά στην ΕΚΑΣΘ «έξυσε» παλαιότερες «πληγές», όπως η ΔΟΕ, και όταν καθένας νιώθει και είναι «καθαρός» για τα του «οίκου» του, επιτίθεται με πάθος εναντίον «σάπιων» καταστάσεων…

Μεταγραφολογία, το σίγουρο εποχικό φρούτο

Τελικά, όπως η ζωή, έτσι και οι ειδήσεις κάνουν κύκλους. Κάθε χρόνο, τέτοια εποχή η μεταγραφολογία βρίσκεται στην ημερήσια διάταξη. Παίκτες πάνε κι έρχονται, μάνατζερ και παράγοντες ζητάνε «και του πουλιού το γάλα», ενώ οι φίλαθλοι μπροστά σε αυτό τον κυκεώνα ζωηρεύουν και ζητούν μεταγραφές. Ειδικά στις μεγάλες ομάδες. Αυτές τις ημέρες ακούγονται τα ονόματα των Τοροσίδη (φωτογραφία), Ψωμά, Αβρ. Παπαδόπουλου, Κοιλιάρα, Σπυρόπουλου, Μερίνο, Σορεντίνο. Αναμφίβολα, όλοι τους είναι καλοί σε αυτό που κάνουν και γι’ αυτό, άλλωστε, ασχολούνται μαζί τους. Ωστόσο, θεωρούμε, ότι οι απαιτήσεις των ομάδων τους ξεπερνούν τα όρια. Ακούγονται εξωπραγματικά ποσά και ρήτρες, ενώ σου δημιουργείται η εντύπωση ότι ξεφεύγει το θέμα από τη «φιλοσοφία» της επένδυσης. Και για τους μεν και για τους δε. Ψύχραιμα, κύριοι, διότι όπως λέει και ο θυμόσοφος λαός, πρέπει να κρατάμε μικρό καλάθι…Δ. Λουκ.