ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΕΠΙ ΣΚΟΠΟΝ

ΠΟΥ είναι οι παλιές καλές εποχές, στις οποίες τέτοιες μέρες των εορτών όλοι οι οπαδοί ζούσαν με την αναμονή του Αγιου Βασίλη με τα δώρα. Να βγάλει από το τσουβάλι του τους παίκτες που θα σώσουν την ομάδα τους από την καταστροφή ή θα τη βοηθήσουν να μεγαλουργήσει σε Ελλάδα και Ευρώπη…

ΠΑΝΕ αυτές οι εποχές… Ούτε τον Αγιο Βασίλη βλέπουν να έρχεται, αλλά κι αν έρθει δεν πρόκειται να τους φέρει το ακριβό δώρο. Το πολύ πολύ ένα φτηνό για το καλό του χρόνου. Με κάτι τέτοιο θα… ξεγελάσει τα παιδιά. Και πώς να φέρει κάτι καλύτερο, όταν οι… πατεράδες τέτοιου είδους παιχνίδια του παραγγέλνουν.

ΑΦΟΥ με αυτά κάνουν τη δουλειά τους, γιατί να ξοδευτούν περισσότερο; Γιατί να βάλουν πιο βαθιά το χέρι στην τσέπη τους, όταν έχουν τον τρόπο, μέσω των «δικών» τους διαφημιστών, την πάνινη κουκλίτσα να την παρουσιάζουν σαν κινούμενη και ομιλούσα; Φυσικά όταν γίνεται αντιληπτή η κοροϊδία, τότε οι ευθύνες επιρρίπτονται στον… κάθε Αγιο Βασίλη, για να κρυφτούν οι πραγματικοί υπεύθυνοι της απογοήτευσης των παιδιών.

ΔΥΣΤΥΧΩΣ για το πρωτάθλημά μας, αλλά και για το ελληνικό ποδόσφαιρο γενικότερα, διανύουμε την πιο μίζερη περίοδο. Τα λεφτά που βάζουν τα αφεντικά, είναι ελάχιστα. Αλλά και ούτε προσπαθούν να οργανωθούν ώστε να βγάλουν δικούς τους παίκτες. Αποτέλεσμα οι ξένοι που φέρνουν να είναι… δεύτερης επιλογής, αλλά και πάλι να κλείνουν τη θέση κάποιων Ελλήνων που θα μπορούσαν να εξελιχθούν. Και τα όποια μεγάλα ονόματα ήρθαν τα τελευταία δύο χρόνια, αποδεικνύεται -εκτός ελαχίστων εξαιρέσεων- πως βρήκαν τις ιδανικές συνθήκες στη χώρα μας να κάνουν τις… διακοπές τους.

ΚΑΙ η κατάσταση αυτή δεν φαίνεται πως θ’ αλλάξει. Ετσι θα πορευτούν οι ομάδες μας και το 2007. Και γιατί εξάλλου να την αλλάξουν τα αφεντικά. Μήπως ενδιαφέρονται ουσιαστικά για τη βελτίωση του θεάματος που προσφέρουν οι ομάδες τους. Και καλύτερα να παίξουν τα ίδια λεφτά θα παίρνουν… Οπότε;

ΟΣΟ για τα… ψεύτικα τα λόγια τα μεγάλα, της ευρωπαϊκής υπέρβασης, γνωρίζουν και οι ίδιοι οι παράγοντες, πως για να την πετύχουν, χρειάζονται οργάνωση, πολλά λεφτά και υπομονή. Διαθέτουν μήπως, τουλάχιστον, ένα από αυτά τα τρία;