ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΣΤΗ ΣΕΝΤΡΑ

Το είπε ο Κώστας Χαλκιάς, τερματοφύλακας της εθνικής μας ομάδας ποδοσφαίρου, μετά την ισοπαλία της ομάδας με την αδύναμη Μολδαβία. «Θα ‘ναι λίγο περίεργος για μας αυτός ο μήνας, το διάστημα δηλαδή μέχρι να γίνουν τα παιχνίδια με τη Λεττονία και το Λουξεμβούργο και να ξεκαθαρίσει η κατάσταση. Μέχρι τώρα όλοι νιώθαμε ότι η Εθνική ήταν λίγο καταφύγιο, αφού δεν υπήρχε η ένταση που μας ακολουθεί στους συλλόγους. Τώρα, για πρώτη φορά νιώθουμε ότι οι σύλλογοι θα μας βοηθήσουν να ηρεμήσουμε έπειτα από όσα συνέβησαν στα δύο αυτά ματς με την Ελβετία και τη Μολδαβία». Ο Χαλκιάς είναι από τους πιο παλιούς στην ομάδα και την ξέρει καλά.

Ο τερματοφύλακας του ΠΑΟΚ έχει δίκιο. Από τον θρίαμβο της Πορτογαλίας και μετά, οι παίκτες ένιωθαν ότι η Εθνική ήταν το καταφύγιό τους. Οι δάφνες της κατάκτησης του Euro ήταν νωπές, η κριτική καλόβολη, οι όποιες συζητήσεις αφορούσαν κυρίως τον Οτο Ρεχάγκελ, τον οποίο όλοι δήλωναν ότι δεν καταλαβαίνουν και την ίδια στιγμή όλοι ήθελαν τη θέση του ομοσπονδιακού τεχνικού. Σύμφωνα με ένα γκάλοπ που είχε γίνει τον Νοέμβριο του 2005 για λογαριασμό τηλεοπτικού σταθμού, το 92% των Ελλήνων ζητούσε την ανανέωση του συμβολαίου του – το θυμάμαι γιατί ήμουν στο 8% που πίστευε πως ό, τι καλύτερο είχε να δώσει το έδωσε και η απομάκρυνσή του θα προστάτευε και τον μύθο του. Αρχίζω να πιστεύω ότι αυτή η μετατροπή της εθνικής ομάδας σε ένα είδος θεσμού στον οποίο κάθε κριτική απαγορευόταν είναι και η αιτία των σημερινών δυσκολιών της. Στο ελληνικό ποδόσφαιρο δεν μπορεί να υπάρχουν πρωταγωνιστές υπεράνω κριτικής ούτε ομάδες που να λειτουργούν σε συνθήκες θερμοκηπίου. Οταν αυτό συμβαίνει, δυστυχώς, στο μυαλό των τυχερών που απολαμβάνουν τέτοιες συνθήκες σχηματίζεται η εντύπωση πως έχουν καταξιωθεί τόσο ώστε δεν έχουν τίποτα να αποδείξουν. Οποιος αρχίζει να σκέφτεται έτσι χάνει τη θέλησή του για διάκριση, το κίνητρο, το πάθος, που στα σπορ είναι απαραίτητο.

Μετά τα ματς με την Ελβετία και τη Μολδαβία (κυρίως) πολλοί μίλησαν για παράξενες επιλογές του Ρεχάγκελ, για παραδοξότητες χωρίς εξηγήσεις. Ο Γερμανός κάνει τα ίδια παράδοξα καιρό τώρα. Στη Μολδαβία χρησιμοποίησε τον Τζιόλη που δεν έκανε καν προετοιμασία με τον ΠΑΟ. Τα ίδια έκανε και στα προκριματικά του Μουντιάλ του 2005, όταν βασιζόταν στον Μπασινά που δεν αγωνιζόταν στον Παναθηναϊκό και καλούσε τον Τσιάρτα, που δεν είχε ομάδα. Στη Μολδαβία ζήτησε να πάει την τελευταία στιγμή ο τραυματίας Καραγκούνης και τον έστειλε στο γήπεδο, παρά τη δεκαπενθήμερη απουσία του από προπονήσεις. Το ίδιο έχει κάνει και με τον Θοδωρή Ζαγοράκη παλιότερα: είχε πάει αεροπλάνο στην Μπολόνια για να τον πάρει αυθημερόν ώστε να παίξει στα παιχνίδια του Confederation Cup της Γερμανίας, μολονότι εκείνο το καλοκαίρι λόγω υποχρεώσεων με την ιταλική ομάδα δεν είχε κάνει προετοιμασία με τους υπόλοιπους! Ο Ρεχάγκελ καιρό τώρα παίζει με τη φωτιά. Η ερώτηση είναι γιατί αυτό του επιτρέπεται και η απάντηση είναι απλή: όποιος έχει την τύχη να δουλεύει χωρίς να δίνει λογαριασμό σε κανένα το πιθανότερο είναι ότι θα επαναλάβει τα λάθη του. Τα οποία, μάλιστα, είναι ζήτημα αν τα καταλαβαίνει.

Κάποιοι από τους παίκτες της Εθνικής μπορεί να αναπολούν τις ξένοιαστες μέρες. Εγώ πάλι λέω ότι η κριτική θα κάνει καλό σε όλους. Οπως και η υπενθύμιση ότι ο αποκλεισμός από το Μουντιάλ της Νοτίου Αφρικής από αντιπάλους όπως η Ελβετία, η Λεττονία και οι υπόλοιποι θα είναι μία από τις μεγαλύτερες αποτυχίες στην ιστορία του ελληνικού ποδοσφαίρου…