ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Ημερολογιο Κυριακης

Ο ΚΑΛΟΣ

Φ. Καπέλο

Ο Μπέκαμ είπε ευθαρσώς ότι ο Ιταλός προπονητής έμαθε στους Αγγλους ποδόσφαιρο. Η Εθνική στα προκριματικά του Μουντιάλ έχει σε 8 ματς το απόλυτο των 24 βαθμών και συντελεστή τερμάτων 31-5. Ενας προπονητής που και στη Ρεάλ είχε γίνει «κακός» με τις βεντέτες, έπεισε τους Αγγλους ότι μπορεί η «ιερή Εθνική» Αγγλίας να έχει ξένο προπονητή και αυτός να μην είναι ο φουσκωμένος σαν παγώνι Ερικσον.

Ο ΚΑΚΟΣ

Γ. Δαλούκας

Ο χειρισμός του ρατσιστικού περιστατικού στο Βόλο εναντίον του Σισέ από τον Βολιώτη διαιτητή μπορεί να τον οδηγήσει απολογούμενο κάποια στιγμή στην Ουέφα. Η φασαρία που γίνεται στην Ευρώπη για το θέμα δεν δικαιώνει τον «ακροβατικό» τρόπο με τον οποίο στάθηκε ανάμεσα στις ομάδες, τους θεατές και τον παίκτη.

Ο ΑΣΧΗΜΟΣ

Ρ. Ντομενέκ

Τι άλλο πρέπει να συμβεί για να παραιτηθεί από την ηγεσία της Εθνικής Γαλλίας ο πιο αποτυχημένος τεχνικός των τελευταίων χρόνων παγκοσμίως; Του το λένε πλέον και οι παίκτες του – αλλά αυτός κάνει ότι δεν ακούει!

Ζιμπρίλ Σισέ

Ηδη πρέπει να αισθάνονται στο στρατόπεδο του Παναθηναϊκού ότι τα πράγματα μπορεί να είναι πιο περίπλοκα με την περίπτωση του Σισέ απ’ ό,τι τα υπολόγιζαν. Αλλωστε, σε ελάχιστες περιπτώσεις, ένα όνομα παγκοσμίου κλάσεως θα ερχόταν στην Ελλάδα αν δεν είχε πίσω του και κάποια ερωτήματα να το συνοδεύουν. Ο Σισέ έχει νεύρα – και είχε πάντα νεύρα στη διεθνή του καριέρα. Η κουλτούρα του δεν τον εμποδίζει να ακολουθεί την αποστολή της ομάδας στην Κέρκυρα και στον Βόλο, παρότι θα μπορούσε να λειτουργήσει ως η ακριβοπληρωμένη βεντέτα που απαξιώνει τέτοια ματς. Την ίδια ώρα, η αποβολή του στη Μαδρίτη είναι μια απόδειξη αψυχολόγητης συμπεριφοράς. Και η αντίδρασή του στον Βόλο, που ο Τεν Κάτε στιγμάτισε ως αντιεπαγγελματική, είναι το στίγμα της ευαισθησίας ενός πολιτισμένου ανθρώπου. Αναζητείται χρυσή τομή στη συμπεριφορά – και πολύτιμα γκολ στα χωράφια της Σούπερ Λίγκας.

Το μοιραίο λάθος του Μαραντόνα

Το πρόβλημα, πλέον, δεν είναι η απομυθοποίηση – για κάποιους βιαστικούς είχε επέλθει από τα μπλεξίματα με τα ναρκωτικά και την παρακμιακή εικόνα του. Το οριστικό Βατερλό, όμως, έρχεται όταν αμφισβητείται η υπόστασή σου στο αντικείμενο που σε θεοποίησε. Οταν ο Ντιέγκο υπήρχε στο μυαλό και την καρδιά όλων ως ο μεγαλύτερος ποδοσφαιριστής όλων των εποχών, τίποτα από τα εξωγηπεδικά βάσανά του και τις σκιές στο κοινωνικό προφίλ του, δεν μπορούσε να αλλοιώσει το ταλέντο, την υποταγή στην κλάση και τον θαυμασμό για το χάρισμα. Τώρα όμως που έκανε το μοιραίο λάθος να μπει σε «χωράφια» που δεν ήξερε -να υποδυθεί δηλαδή τον προπονητή- η αμφισβήτηση χτυπάει φλέβα, αποδομώντας την ποδοσφαιρική φιγούρα που είχαμε λατρέψει. Ο προπονητής Μαραντόνα δεν δικαιώθηκε -όπως αναμενόταν- διότι δεν γνώριζε. Διότι μόνο ο Κρόιφ έσπασε τον άχαρο κανόνα ότι ένας μεγάλος παίκτης γίνεται και μεγάλος προπονητής. Ο Ντιέγκο ψυχαναγκαστικά εκβίασε τη λαϊκή εντολή και ανέλαβε την Εθνική Αργεντινής, χωρίς να λογαριάσει, μες στην ανάγκη επιβίωσής του, ότι αυτό θα ήταν το οριστικό χτύπημα στη δημοφιλία του.