ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Σπανούλης: Περάσαμε το κεφάλι πάνω από το ταβάνι

Η Εθνική ομάδα, αρχής γενομένης από τον θρίαμβο του ’87, αποτελούσε ανέκαθεν για τους διεθνείς παίκτες ένα εφαλτήριο επιτυχίας και καταξίωσης. Κάποιες φορές αποτέλεσε και το καλύτερο «καταφύγιο» για τις όποιες κόντρες είχαν κάποιοι παίκτες με τις ομάδες τους και προτιμούσαν με την απόδοσή τους στην Εθνική να δώσουν… απαντήσεις. Κοινό χαρακτηριστικό, όμως, στις εκάστοτε συνθέσεις της Εθνικής ομάδας Ανδρών, ήταν και είναι η ατμόσφαιρα της παρέας που απέκτησε και ένα ακόμα θετικό στοιχείο, τα πέντε τελευταία χρόνια. Την αλληλεγγύη.

Ο Καζλάουσκας που είναι «φρέσκος» στον πάγκο της Εθνικής, απόρησε μερικές φορές με τον τρόπο που ο ένας διεθνής συμπαραστεκόταν στον άλλο, χωρίς να διαταράσσεται ποτέ η ιεραρχία. Σπανούλης, Φώτσης, Ζήσης ήταν οι τρεις «σωματοφύλακες» της Εθνικής στην Πολωνία και μπορεί να μην έβαλαν «στοίχημα» για να αποδείξουν ότι μπορούσαν να τα καταφέρουν χωρίς τους Παπαλουκά, Διαμαντίδη, Βασιλόπουλο και Τσαρτσαρή, αλλά θέλοντας και μη, ο στόχος τους ήταν να πετύχουν, παρά το ομαδικό «διάλειμμα» που έγινε εφέτος στην Εθνική ομάδα.

«Στην Πολωνία πετύχαμε έναν θρίαμβο. Ούτως ή άλλως η είσοδος στην τετράδα ήταν μεγάλη επιτυχία, πόσω μάλλον τώρα που πήραμε και μετάλλιο, το οποίο αφιερώνω σ’ έναν άνθρωπο που έχει φύγει από τη ζωή μου και σε έναν άλλο που έρχεται στη ζωή μου», είπε ο Βασίλης Σπανούλης που θα διανύσει τις επόμενες δέκα ημέρες μαζί με την εγκυμονούσα σύντροφό του σε διακοπές.

«Τι θέλαμε, πηγαίνοντας στην Πολωνία; Να μείνουμε κοντά στην κορυφή. Οταν ανεβαίνεις στο βάθρο, τι άλλο να θέλεις;

Γι’ αυτό έλεγα ότι τηρουμένων των αναλογιών, αν κατακτούσαμε μετάλλιο θα ήταν σαν να περνούσε το κεφάλι πάνω από το ταβάνι. Τα καταφέραμε, γιατί δεν μείναμε σ’ ό,τι μας έλειψε, αλλά κοιτάξαμε να εκμεταλλευτούμε όποιο υλικό υπήρχε στην Εθνική. Μακάρι να είμαστε του χρόνου, όλοι μαζί και οι προκλήσεις μας περιμένουν» κατέληξε ο «V-Span».

Για τον Νικ Καλάθη, η εμπειρία της Εθνικής ομάδας, ήταν ανεπανάληπτη, στο πρώτο καλοκαίρι του στην Ελλάδα.

«Νιώθω υπέροχα. Είμαι ειλικρινής και δεν πίστευα ότι αυτή η Εθνική, χωρίς τους παίκτες που ήταν τα προηγούμενα χρόνια και πέτυχαν τόσα πολλά, θα κατάφερνε να είναι τρίτη δύναμη στην Ευρώπη. Εγώ προσπάθησα να μαθαίνω κάθε ημέρα στην Εθνική, από τους συμπαίκτες και τον προπονητή μου. Τώρα έγινε η αρχή και ανυπομονώ ήδη για την επόμενη διοργάνωση».