ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

ΣΤΗ ΣΕΝΤΡΑ

Το υπουργείο Οικονομικών φαίνεται να υπαναχωρεί στην ιδέα ν’ αλλάξει τις φορολογικές κλίμακες των συμβολαίων των επαγγελματικών αθλητών. Οι συναντήσεις με τα προεδρεία των συνδικαλιστικών οργάνων των ποδοσφαιριστών και των καλαθοσφαιριστών κατέδειξαν ότι η μεγαλύτερη φορολογία των συμβολαίων θα είχε ως συνέπεια να προκύψουν μόνο μεγαλύτερα χρέη των αθλητικών εταιρειών προς το Δημόσιο. Και στον τομέα του αθλητισμού το μεγάλο πρόβλημα είναι ότι τα χρέη δεν εισπράττονται. Οταν κάποια στιγμή οι ΠΑΕ και οι ΚΑΕ αποφασίζουν στάση πληρωμών, ο πρώτος που «φεσώνουν» είναι το Δημόσιο, δηλαδή η εφορία και τα ταμεία.

Τα τελευταία χρόνια, όσοι χρωστούν έχουν βρει δύο πολύ ωραία κόλπα για να συνεχίσουν να υπάρχουν, ντριπλάροντας τα χρέη. Το πρώτο είναι οι «περίφημες διοικήσεις Πρωτοδικείου» και το δεύτερο, οι μετατροπές των εταιρειών σε ΤΑΠ, δηλαδή σε τμήματα αμειβομένων ποδοσφαιριστών. Το δεύτερο συνηθίζεται στις μικρές κατηγορίες. Ηδη από πέρυσι, πέντε ομάδες που ξεκίνησαν στο πρωτάθλημα της Γ΄ Εθνικής (η τελευταία είναι η Καλλιθέα) αποφάσισαν να αυτοδιαλυθούν πέφτοντας κατηγορία. Είναι βέβαιο ότι θα ταλαιπωρηθούν κάποια χρόνια, αλλά μπροστά στην πιθανότητα να γλιτώσουν τα χρέη στο Δημόσιο, αυτό δεν είναι πρόβλημα: άσε που πάντα υπάρχει πιθανότητα μπροστά σε έναν τέτοιου είδους ηθελημένο υποβιβασμό να εμφανιστεί κάποιος δήμος πρόθυμος να βοηθήσει, δηλαδή να πληρώσει οφειλές με τα χρήματα των δημοτών του. Ακόμη πιο ωραίο κόλπο είναι οι περίφημες διοικήσεις Πρωτοδικείου. Ο νομοθέτης, γνωρίζοντας την ιδιαιτερότητα των αθλητικών σωματείων, έχει προβλέψει για περιπτώσεις στις οποίες αυτά κινδυνεύουν να μείνουν ακέφαλα να δύνανται οι όποιοι ενδιαφερόμενοι να τα διοικήσουν να προσφύγουν στο Πρωτοδικείο και να πάρουν έγκριση σύστασης προσωρινής διοίκησης. Εξυπακούεται ότι σε αυτήν την περίπτωση, τα μέλη της όποιας τέτοιας διοίκησης ευθύνονται μόνο για χρέη που μπορεί να δημιουργήσουν και όχι προφανώς για όσα παρέλαβαν. Η λογική του νομοθέτη είναι κατανοητή, μόνο που επειδή ζούμε στην Ελλάδα, τίποτα δεν είναι μονιμότερον του προσωρινού! Σήμερα υπάρχουν ΠΑΕ και ΚΑΕ που διοικούνται κανονικά από διοικήσεις Πρωτοδικείου, αποφασίζουν αυξήσεις του μετοχικού κεφαλαίου τους (δηλαδή εισπράττουν χρήματα από ενδιαφερομένους), λειτουργούν κανονικά και χωρίς κανένα απολύτως πρόβλημα και έχοντας παγώσει τα χρέη στο Δημόσιο δεν δίνουν δεκάρα γι’ αυτά! Πόσα είναι αυτά τα χρήματα; Σύμφωνα με πρόχειρους υπολογισμούς, πάνω από 30 – 40 εκατομμύρια ευρώ!

Δεν ξέρω πόσα χρήματα παραπάνω νόμιζε το υπουργείο Οικονομικών ότι θα πάρει υπερφορολογώντας τους επαγγελματίες αθλητές. Καταλαβαίνω ότι πολλοί θα πουν πως δεν μπορεί κανένας κλάδος να εξαιρείται από τις νέες φορολογικές κλίμακες.

Η αύξηση των φόρων θα κάνει τους καλούς παίκτες ακόμη πιο ακριβούς για όσους σέβονται τις υποχρεώσεις τους στο κράτος: αυτοί θα είναι και οι χαμένοι της υπόθεσης, αφού οι άλλοι (αυτοί που δεν πληρώνουν) θα συνεχίσουν να μην πληρώνουν, σχεδόν ανενόχλητοι. Αν το κράτος θέλει να δείξει ότι άλλαξε πολιτική, πριν από οτιδήποτε άλλο θα πρέπει, ειδικά στον χώρο του αθλητισμού που τυγχάνει και μεγάλης προβολής, να εισπράξει τους ανείσπρακτους φόρους: μόνο έτσι θα δείξει ότι σοβαρεύτηκε.

Κάποιος επίσης πρέπει να βάλει ένα τέλος στην κωμωδία των συνεχόμενων ανανεώσεων των διοικήσεων Πρωτοδικείου. Το να μη μείνει ένα σωματείο ακέφαλο είναι κατανοητό. Το να έχει βρει έναν τρόπο να λειτουργεί κανονικά χωρίς να πληρώνει τα χρέη του, με βούλα Πρωτοδικείου, σε καιρούς κρίσης είναι αληθινή πρόκληση…