ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Διαφορά κουλτούρας

Ο αντίκτυπος της δυναμικής του ποδοσφαιρικού προϊόντος αντανακλάται συνήθως από την παρουσία του κόσμου στο γήπεδο, το ποσό που δύναται να διαθέσει για αυτό, αλλά και τον τρόπο ενασχόλησής του.

Στην Αγγλία, το ποδόσφαιρο αποτελεί τρόπο ζωής και η απουσία οποιασδήποτε ενέργειας χουλιγκανισμού στο γήπεδο, έχει μετατρέψει το σπορ σε μια διασκέδαση που απευθύνεται σε γυναίκες, παιδιά και άντρες. Η ποιότητα των εγκαταστάσεων είναι υψηλοτάτου επιπέδου σε όλα τα γήπεδα και το μάρκετινγκ γύρω από το άθλημα αναγκάζει τους θεατές του να μην περιορίζονται στην ενασχόλησή τους με αυτό μόνο τις δύο ώρες που διαρκεί ο αγώνας.

Παράπλευρες δραστηριότητες γύρω από το πρωτάθλημα, συνεντεύξεις παικτών μεγάλης αξίας, αφορούν πάρα πολύ κόσμο που θεωρεί το ποδόσφαιρο γιορτή, ανεξαρτήτως των αποτελεσμάτων κάθε ομάδας. Οι 36 χιλιάδες θεατές είναι ο μέσος όρος παρουσίας σε όλα τα γήπεδα και αποτελεί τον δεύτερο μεγαλύτερο αριθμό πίσω από τις 42 χιλιάδες της Γερμανίας. Στη Γαλλία επίσης τα γήπεδα είναι γεμάτα, ενώ στην Ιταλία με κάποιες εξαιρέσεις μεγάλων ομάδων το κοινό δεν είναι σταθερό, περιμένοντας αποτελέσματα για να βρεθεί στο γήπεδο.

Τρανή απόδειξη, οι φίλαθλοι της Μίλαν που διανύει φέτος μια δύσκολη χρονιά, μετά τη φυγή του Ιμπραΐμοβιτς και του Τιάγκο Σίλβα. Τα εισιτήρια διαρκείας παρουσίασαν πτώση κατά 50%, μαρτυρώντας τη θέληση των φιλάθλων για τίτλους, κάτι που μέσες άκρες συμβαίνει και στην Ελλάδα. Το αντίστοιχο παράδειγμα και μάλιστα διαχρονικό, προκύπτει από την Αρσεναλ, οι φίλοι της οποίας βρίσκονται κάθε εβδομάδα στο γήπεδο, κατακλύζοντάς το (60 χιλιάδες) χωρίς να προσμένουν τίτλους. Η διαφορετική ποδοσφαιρική κουλτούρα των μεσογειακών χωρών, με τις αντίστοιχες της Βόρειας Ευρώπης είναι εμφανής.