ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Η κυριαρχία του ομαδικού ποδοσφαίρου

i-kyriarchia-toy-omadikoy-podosfairoy-2034833

Μετά σχεδόν πέντε εβδομάδες ποδοσφαιρικής δράσης, ανατροπών και συγκινήσεων, η αυλαία του Παγκοσμίου Κυπέλλου της Βραζιλίας πέφτει απόψε, με το λαμπερό δίδυμο της Γερμανίας και της Αργεντινής να συνθέτει το ζευγάρι του τελικού. Υστερα από το απίστευτο ρεσιτάλ τους στον ημιτελικό, τα «πάντσερ» προβάλλουν ως μεγάλο φαβορί, αλλά κατά τον κ. Γιάννη Τοπαλίδη η ποδοσφαιρική πανδαισία της μιας βραδιάς, δεν αρκεί για τον τίτλο. «Το ματς δεν το κέρδισε 7-1 η Γερμανία. Το έχασε η Βραζιλία 7-1, με λάθη που δεν τα κάνει ούτε η Ζιμπάμπουε. Ξέρω καλά τη Γερμανία. Είναι εξαιρετική, αλλά αυτό το σκορ δεν αντικατοπτρίζει τη διαφορά τους» τονίζει ο συνεργάτης του Οτο Ρεχάγκελ και συνεχίζει: «Η Βραζιλία όντως δεν είναι τόσο ποιοτική, δεν είχε Τιάγκο Σίλβα και Νεϊμάρ, δέχθηκε ένα αστείο γκολ από κόρνερ και μετά έχασε τον προσανατολισμό της. Ούτε στην προπόνηση δεν μπαίνουν γκολ σαν κι αυτά μέχρι το 6-0. Η Αργεντινή δεν θα είναι έτσι. Παίζει σκληρά και οι σκληρές ομάδες δεν ταιριάζουν σ’ αυτή τη Γερμανία. Αν ο Μέσι βρεθεί σε καλή βραδιά, θα είναι πολύ ανταγωνιστική. Είναι ένας αμφίρροπος τελικός ανάμεσα σε μια ευρωπαϊκή και λατινοαμερικάνικη ομάδα. Ο,τι καλύτερο για το φινάλε μιας διοργάνωσης που πολλοί πίστεψαν ότι θα εξελιχθεί σε Κόπα Αμέρικα».

Ενας τελικός αποτελεί σημείο αναφοράς, δεν παύει όμως να είναι μόνο ένα από τα 64 παιχνίδια. Τι εικόνες αφήνει το Παγκόσμιο Κύπελλο της Βραζιλίας στα μάτια ενός ειδικού; Ο κ. Τοπαλίδης επισημαίνει ορισμένα στοιχεία: «Δεν υπήρξε ομάδα "τρένο", όλες είχαν τα προβλήματά τους. Είδαμε παίκτες με καλή τεχνική κατάρτιση και ομάδες καλά δουλεμένες στη φυσική κατάσταση. Κύριο χαρακτηριστικό ήταν ότι στο "transition" οι περισσότερες όταν έχαναν τη μπάλα, είχαν πρώτο μέλημα να επιστρέψουν στην άμυνα και να οργανωθούν. Οχι όλες όμως. Η Γερμανία και η Ολλανδία έπαιξαν επιθετικό πρέσινγκ και επιδίωκαν να κερδίσουν ψηλά την μπάλα. Στην αρχή φάνηκε να υπερέχει η Αμερική έναντι της Ευρώπης. Οι ευρωπαϊκές ομάδες όμως είναι πιο ποιοτικές και πιο σταθερές. Η Βραζιλία δεν είχε παίκτες της κλάσης του Ριβάλντο, του Ρονάλντο ή του Καφού. Μόνο ο Νεϊμάρ συνδύαζε ντρίμπλα, τέμπο, τεχνική κατάρτιση. Η Αργεντινή δεν είχε ποτέ όλους μαζί Μέσι, Ιγκουαΐν, Ντι Μαρία, Αγουέρο. Μ’ αυτή την τετράδα είναι άλλη ομάδα. Οι ομάδες στηρίχθηκαν στη δύναμη του συνόλου, αλλά στα δύσκολα, τις λύσεις τις έδιναν οι σταρ. Ξεχώρισαν παίκτες, όχι όμως τόσο πολλοί όσο άλλοτε. Πολλές ομάδες έπαιξαν με τρεις κεντρικούς αμυντικούς και δύο φουλ μπακ που όταν κέρδιζαν την κατοχή, γίνονταν μεσοεπιθετικοί. Είχαμε καιρό να δούμε άμυνα ζώνης 5 παικτών, τώρα την ξαναείδαμε και μάλιστα πολύ βελτιωμένη. Περίμενα περισσότερα γκολ από στημένες φάσεις, είδαμε ελάχιστα από φάουλ. Ισως το σπρέι να δημιουργεί μια σύγχυση».

Η πορεία της Εθνικής μας άφησε μια γλυκόπικρη γεύση στον Γιάννη Τοπαλίδη: «Πήγαμε καλά, θα μπορούσαμε και καλύτερα. Με την Κόστα Ρίκα είχαμε μεγάλη ευκαιρία όταν έμειναν με δέκα. Επρεπε να πιέσουμε νωρίτερα, να μην αφήσουμε το ματς να πάει στα πέναλτι. Εμεινε έτσι η αίσθηση της αποτυχίας σ’ αυτό το παιχνίδι. Μας έδωσε ώθηση το ματς με την Ακτή. Παρά τους καλούς παίκτες της, ήταν η χειρότερη ομάδα σε τακτική πειθαρχία. Παράδειγμα η φάση του πέναλτι. Αδιανόητο στις καθυστερήσεις να είναι στην περιοχή 4 αμυντικοί να μαρκάρουν 4 επιθετικούς, αντί να είναι κι άλλοι για να βοηθήσουν. Η καλή εικόνα μας επιθετικά έχει εξήγηση. Ακτή και Κόστα Ρίκα μας έδωσαν χώρους, ενώ έχουμε μοντέρνα πλάγια μπακ και γρήγορους αμυντικούς, οπότε έχουμε καλές επιστροφές και δεν φοβόμαστε την αντεπίθεση. Πάντα παίζει ρόλο και ο αντίπαλος. Το 2004 όλες οι ομάδες που αντιμετωπίσαμε, πλην της Ρωσίας ίσως, ήταν παγκόσμιας κλάσης. Πώς να παίξεις ανοικτά τη Γαλλία του Ζιντάν, την Πορτογαλία των Ντέκο, Φίγκο, Κριστιάνο Ρονάλντο ή εκείνη την Τσεχία και την Ισπανία; Στο Euro του ’12 η μόνη ομάδα παγκόσμιας κλάσης που αντιμετωπίσαμε ήταν η Γερμανία. Αν είχαμε κι άλλους τόσο ισχυρούς αντιπάλους, δεν ξέρω, αμφιβάλλω αν θα παίζαμε πιο επιθετικά. Η επιτυχία του 2004 έχει βάλει γερές βάσεις. Εχουμε πια την ποιότητα και την εμπειρία για μια νέα αλλαγή σκυτάλης χωρίς πισωγυρίσματα».