ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Μία από τα ίδια

mia-apo-ta-idia-2055419

Αν είδατε στις αθλητικές ειδήσεις, που αφορούν το ποδόσφαιρο, έστω και μία αναφορά, καθαρά αγωνιστικού περιεχομένου, να μου… γράψετε. Πλέον το ρεπορτάζ, έχει ξεφύγει από τους αθλητικούς συντάκτες και έχει πάει στους αστυνομικούς και στους δικαστικούς.

Σε αυτούς προσθέστε και όσους ασχολούνται με το μέλλον, καφετζούδες, αστρολόγους και τα συναφή επαγγέλματα για να βγάλετε μία άκρη τι συμβαίνει ή τι πρόκειται να συμβεί στο ελληνικό ποδόσφαιρο.

Τι κι αν αποφάσιζε η διοργανώτρια αρχή να ορίσει διαιτητές και να γίνουν τα ματς. «Είπα… ξείπα…» είναι όλοι τους. Αφήστε που μπορούν οι δηλώσεις να παρερμηνευτούν. Τι νομίζετε, πως μόνο τα αγγλικά δεν γνωρίζει καλά ο πρόεδρος της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας;

Μέσα σ’ αυτό το θολό τοπίο, καλούνται την ερχόμενη εβδομάδα οι εκπρόσωποί μας στην Ευρώπη να δώσουν τα παιχνίδια τους. Και δεν ήξεραν έως την Πέμπτη, αν θα παίξουν για το πρωτάθλημα. Σε μία εποχή, που θα πρέπει, οι προπονητές να προγραμματίσουν τον τρόπο προετοιμασίας, βάδιζαν στο άγνωστο.

Αν αυτό λέγεται επαγγελματισμός, καλύτερα να επιστρέψουμε στον ερασιτεχνισμό. Οταν στην Αγγλία, από τη μέρα της κλήρωσης, ξέρουν και τα… παιδάκια που θα μαζεύουν τις μπάλες, εμείς δεν ξέρουμε πότε θα γίνουν οι αγώνες. Εκεί δεν δολοφονούνται οπαδοί ούτε δέρνονται διαιτητές. Για να έχουμε φτάσει σ’ αυτό το σημείο, όλοι φταίμε.

Με πρώτους και καλύτερους, όσους εδώ και δεκαετίες ήταν υπεύθυνοι για τα αθλητικά δρώμενα αυτής της χώρας. Οι εκάστοτε κυβερνώντες, υπουργοί, υφυπουργοί, γενικοί γραμματείς και οι παρατρεχάμενοί τους, δεν είχαν καμία άλλη έννοια, εκτός από το πώς θα εξυπηρετήσουν αυτούς που τους ψήφισαν και το πώς θα μαζέψουν νέους ψηφοφόρους.

Ψήφιζαν νόμους, καταργώντας αυτούς που οι ίδιοι είχαν νομοθετήσει, για να λένε πως κάτι κάνουν. Και φυσικά ποτέ δεν τους εφάρμοσαν. Τα αποτελέσματα τα βρίσκουμε μπροστά μας. Τρέχουμε και δεν φτάνουμε και φοβάμαι πως θα τρέχουμε για πολλά χρόνια ακόμα…

Νιος ήμουν και γέρασα, ακούγοντας πως ήρθε η ώρα να μιλήσει η δικαιοσύνη. Μουγκή να ήταν θα είχε βρει τη λαλιά της τόσα χρόνια. Ποιος μπορεί να πείσει τον Ελληνα πολίτη, πως κι αυτή τη φορά θα παραμείνει βουβή; Εκτός αν γίνει κάποιο θαύμα. Σαν αυτά που διαβάζαμε που συνέβαιναν στην Τήνο.

Δυστυχώς ξέρουν πολύ καλά όσοι ασχολούνται με το ελληνικό ποδόσφαιρο, πως τα πάντα κατά καιρούς ελέγχονται από τους «έχοντες και κατέχοντες». Πως ο κατά περιόδους «ισχυρός» μπορεί και επιβάλλει τα «θέλω» του. Ας μην ονειροβατούμε λοιπόν οι ρομαντικοί αυτής της χώρας πως μπορεί κάτι να αλλάξει, ουσιαστικά. Ακόμα κι αν πέσουν οι σημερινοί «άρχοντες», κάποιοι άλλοι θα πάρουν τη θέση τους.

Το φαινόμενο αυτό δεν είναι μόνο ελληνικό, αλλά, στην εποχή μας, παγκόσμιο. Και δεν συμβαίνει μόνο στον αθλητισμό, αλλά σε κάθε κοινωνικό τομέα. Και δεν έχει «γεννηθεί» από το ποδόσφαιρο, αλλά από την οικονομία, στην οποία ανδρώθηκε, απλώθηκε και κατέκτησε την υφήλιο.