ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΣ

Η Ελλάδα έχει θέση στο Ρίο

i-ellada-echei-thesi-sto-rio-2140889

H συμμετοχή σε Ολυμπιακούς Αγώνες, ακόμα κι αν δεν συνοδευθεί από μετάλλιο ή κατάταξη στην πρώτη οκτάδα των Ολυμπιονικών, αποτελεί ύψιστη διάκριση και «παράσημο» στην καριέρα όσων τη βιώσουν σε ατομικό και ομαδικό άθλημα. Το ελληνικό μπάσκετ και η Εθνική Ανδρών, παρά τις διαχρονικές επιτυχίες της τα 30 τελευταία χρόνια, έχει μόλις τρεις συμμετοχές στο κορυφαίο αθλητικό γεγονός. Η διαχρονική αδυναμία πρόκρισής της, ακόμα και όταν υπήρχε ο τίτλος του φαβορί στα προολυμπιακά τουρνουά, κινείται στα όρια της ψυχολογίας ως επιστήμης.

Η «πληγωμένη», φετινή Εθνική ομάδα που θα παίξει στο προσεχές προολυμπιακό τουρνουά του Τορίνου, καλείται να σταματήσει την «κατάρα» των προηγούμενων αποκλεισμών, αλλά και ταυτόχρονα να μην προσθέσει έναν ακόμα χρόνο αποτυχιών στο «γαϊτανάκι» που έχει αρχίσει στο Παγκόσμιο του 2010 και… ανανεώνεται κάθε καλοκαίρι. Τα έξι χρόνια της Εθνικής ομάδας, μακριά από το βάθρο των μεταλλίων και των πρόωρων επιστροφών στην πατρίδα από ευρωπαϊκά και παγκόσμια πρωταθλήματα, είναι πολλά.

Σε συνδυασμό με τη χρονολόγηση της τελευταίας συμμετοχής, στους Ολυμπιακούς Αγώνες του 2008, η αναμονή επιτυχίας ή διάκρισης της Εθνικής ομάδας έχει πάρει, ήδη, μεγάλη αναβολή και παράταση από διοργάνωση σε διοργάνωση.

Στο Τορίνο η ελληνική ομάδα θα παραταχθεί, αναγκαστικά, ανανεωμένη, καθώς μοναδικός εκπρόσωπος της πρωταθλήτριας Ευρώπης του 2005, είναι ο Γιάννης Μπουρούσης, ύστερα από την αποχώρηση των Σπανούλη και Ζήση και όλων των άλλων συμπαικτών τους. Η χρονική συγκυρία καθιστά το προολυμπιακό τουρνουά ως την πρώτη διοργάνωση, στην οποία η βασική πεντάδα της Εθνικής ομάδας έχει… ομογενοποιηθεί εκ των Ηνωμένων Πολιτειών (Καλάθης, Κουφός, Ντόρσεϊ) και ταυτόχρονα διαθέτει έναν εξελίξιμο σταρ του ΝΒΑ (Γ. Αντετοκούνμπο), ενώ περιλαμβάνει τέσσερις εκπροσώπους από τη λίαν επιτυχημένη Εθνική νέων, την τελευταία 7ετία (Μάντζαρης, Παπαπέτρου, Αγραβάνης, Χαραλαμπόπουλος). Στο τιμόνι της τεχνικής ηγεσίας, ο Φώτης Κατσικάρης για τρίτη συνεχόμενη χρονιά, θέλει να γίνει ο τρίτος προπονητής, μετά τον αείμνηστο Μάκη Δενδρινό (1996) και τον Παναγιώτη Γιαννάκη (2004, 2008) που θα καθοδηγήσει την Εθνική σε Ολυμπιακό τουρνουά μπάσκετ. Αναλόγως με τη σύνθεση της 12άδας που έχει επιλέξει και σε συνδυασμό με την αποκόμιση των εμπειριών του στο παγκόσμιο και στο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα των δύο τελευταίων ετών, ο Ελληνας τεχνικός έχει διευκρινίσει στα σχέδιά του, ότι το στυλ παιχνιδιού που θα παρουσιάσει στο Τορίνο, θα είναι η βελτιωμένη εικόνα του μπάσκετ που απέδωσε στα πέντε παιχνίδια του ομίλου.

«Μπορούμε και θέλουμε να παίξουμε με μεγαλύτερη αθλητικότητα, ταχύτητα και δύναμη. Η ομάδα δεν θα είναι προβλέψιμη και πιστεύω ότι μπορεί να συνδυαστεί αρμονικά η αντίληψη των παικτών που παίζουν στο ευρωπαϊκό μπάσκετ και αυτών που προέρχονται από το ΝΒΑ» υποστηρίζει ο Κατσικάρης, υπολογίζοντας ότι ο Γιάννης Αντετοκούνμπο θα είναι η «αιχμή του δόρατος» στη νέα Εθνική. Τα ψηλά σχήματα πεντάδας που μπορεί να παρατάξει η Εθνική, θα αποτελέσουν σημείο αναφοράς για την άμυνά της, ενώ στην επίθεση, τα σουτ από μακρινή απόσταση και κυρίως τα τρίποντα, θα είναι η δεύτερη ή και η τρίτη σκέψη των περιφερειακών που έχουν σαφή οδηγία να περνάνε την μπάλα στους ψηλούς συμπαίκτες τους. Η Εθνική δεν έχει ψυχολογικό προβάδισμα πρόκρισης, σε αντίθεση με την οικοδέσποινα Ιταλία που δαπάνησε περισσότερα από 1,5 εκατ. ευρώ για να διοργανώσει το προολυμπιακό, ο Ετόρε Μεσίνα επέστρεψε στον πάγκο της και έχει στη διάθεσή του, όλη την «αφρόκρεμα» των διεθνών παικτών, προεξεχόντων των ΝΒΑερ, Μπαρνιάνι, Γκαλινάρι και Μπελινέλι. Το βράδυ της 4ης Ιουλίου, η Εθνική μπάσκετ «χρωστά» στον ίδιο τον εαυτό της, ύστερα από αρκετές «αναγκαστικές προσγειώσεις», την υπέρβαση «απογείωσης» για την υπερατλαντική πτήση προς το Ρίο.

Η κάκιστη προϊστορία στα προολυμπιακά τουρνουά

Η αρνητική παράδοση που έχει δημιουργήσει η Εθνική ομάδα σε βάθος 64 χρόνων για την πρόκριση της σε Ολυμπιακούς Αγώνες, μέσω της διαδικασίας των προολυμπιακών τουρνουά, μπορεί να παρομοιαστεί με «κατάρα», καθώς σε 12 απόπειρες μόνο σε μία, το 2008 (Αθήνα), πέτυχε τον στόχο της. Από το προολυμπιακό τουρνουά του Ελσίνκι, τον Αύγουστο του 1952, μέχρι την αντίστοιχη διοργάνωση του Τορίνου που θα αρχίσει την ερχόμενη Δευτέρα, η προϊστορία της Εθνικής μπάσκετ περιέχει πολλά… απωθημένα αποτυχίας για την πρόκρισή της στο κορυφαίο αθλητικό γεγονός του πλανήτη.

Από τις τρεις συμμετοχές του ελληνικού μπάσκετ σε Ολυμπιακούς Αγώνες, η πρώτη (1996, Ατλάντα) εξασφαλίστηκε από την 4η θέση που είχε καταλάβει στο Ευρωμπάσκετ του ’95, η δεύτερη (2004, Αθήνα), ως διοργανώτρια χώρα και η τρίτη (Πεκίνο, 2008), μέσω του προολυμπιακού τουρνουά που είχε διοργανωθεί στην Αθήνα και είχε καταλάβει αήττητη την πρώτη θέση.

Το «όνειρο» της ολυμπιακής συμμετοχής στη Μελβούρνη το 1956, στη Ρώμη το 1960, στο Τόκιο το 1964, στο Μεξικό το 1968, στο Μόναχο το 1972, στη Μόσχα το 1980, στο Λος Αντζελες το 1984, στη Σεούλ το 1988, στη Βαρκελώνη το 1992 και στο Λονδίνο του 2012, δεν πραγματοποιήθηκε ποτέ, μέσω της προολυμπιακής διαδικασίας που έχει αποδειχθεί πολύ ψυχοφθόρα για την ελληνική ομάδα. Ακόμα και όταν η πρωταθλήτρια Ευρώπης του ’87 διεκδίκησε την πρόκριση στο προολυμπιακό του ’88 στην Ολλανδία, απέτυχε γιατί ηττήθηκε από την ελλιπή Ισπανία, νίκησε την Ιταλία που είχε καλύτερη ομάδα από τους «φούριος ρόχας», αλλά δεν κάλυψε διαφορά 15 πόντων που χρειαζόταν για την πρόκρισή της στο ολυμπιακό τουρνουά της Σεούλ.

Καλές προδιαγραφές πρόκρισης είχε το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα και στο τουρνουά του ’92, στη Μούρθια, χωρίς αποτελεσματικότητα, καθώς δεν μπόρεσε να ξεπεράσει το εμπόδιο της Γερμανίας που διέθετε τον ΝΒΑερ, Ντέτλεφ Σρεμπφ και την Κροατία του αείμνηστου Ντράζεν Πέτροβιτς. Η Εθνική «πέταξε» τη μεγαλύτερη ευκαιρία πρόκρισής της, πριν από 4 χρόνια, στο μακρινό Καράκας και δεν δικαίωσε τον τίτλο του φαβορί για την πρόκριση στο Λονδίνο, καθώς στο πρώτο νοκ άουτ παιχνίδι, γνώρισε ήττα-σοκ από τη Νιγηρία και δεν έφτασε στους ημιτελικούς ή τον μικρό τελικό που έδιναν τα τρία εισιτήρια συμμετοχής στους Ολυμπιακούς του Λονδίνου.

Συνολικά η Ελλάδα έχει δώσει 73 αγώνες σε 12 προολυμπιακά τουρνουά και ο απολογισμός είναι 40 νίκες και 33 ήττες.