ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Ο μεγάλος προφήτης

Οσοι πιστεύουν ακόμα ότι ρέγκε ίσον Μάρλεϊ έχουν εν μέρει δίκιο. Ο Ρόμπερτ Μάρλεϊ ήταν γιος ενός λευκού αξιωματικού από το Λίβερπουλ και της Τζαμαϊκανής Κεντέλα Μπούκερ. Ο πατέρας του πέθανε λίγο μετά τη γέννησή του κι ο Μπομπ βγήκε από μικρός στη βιοπάλη. Δούλεψε οξυγονοκολλητής μαζί με κάποιον Ντέσμοντ Ντέκερ (ο οποίος έγινε ο πρώτος καλλιτέχνης της ρέγκε που έγινε δημοφιλής στο Λονδίνο) αλλά αποφάσισε από κοινού με το συνάδελφό του να γίνει μουσικός. Γνωρίστηκε με τον διανοούμενο του «αιθιοπισμού» Μόρτιμο Πλάνο κι εντάχθηκε στη θρησκευτικοπολιτική αίρεση του «ρασταφαριανισμού». Οι «ρασταφάρι» πιστεύουν ότι ο αυτοκράτορας της Αιθιοπίας Χαϊλέ Σελασιέ υπήρξε ο ξαναγεννημένος Χριστός και ότι όλοι οι μαύροι της καραϊβικής οφείλουν να επιστρέψουν στην αρχική τους κοιτίδα, την Αφρική. Αποτελούν, ισχυρίζονται, τη χαμένη φυλή του Ισραήλ. Πριν από τον Μάρλεϊ, ελάχιστοι μουσικοί της ρέγκε ήταν «ράστα». Ο νεαρός Μπομπ, παράλληλα με τις μεταφυσικές του αναζητήσεις έγραψε (με την μπάντα του, τους Wailers) μια σειρά τραγουδιών για τους σκληρούς άνεργους του Τρένσταουν, της πιο υποβαθμισμένης γειτονιάς του Κίνγκστον. Ολα έγιναν τοπικές επιτυχίες αλλά ο Μάρλεϊ προτίμησε να μεταναστεύσει στις ΗΠΑ και να πιάσει δουλειά στην αλυσίδα παραγωγής της Κράισλερ! Η αναδιάρθρωση όμως της αυτοκινητοβιομηχανίας περιέκοψε θέσεις εργασίας κι έτσι βρέθηκε άνεργος με ένα χαρτί που τον καλούσε στον αμερικανικό στρατό, εν μέσω πολέμου στο Βιετνάμ. Γύρισε γρήγορα στην πατρίδα του και ξαναέφτιαξε τους Wailers. Η γνωριμία του με τον Λι Πέρι ήταν καθοριστική. Ο ιδιοφυής παραγωγός βοήθησε τους νεαρούς μουσικούς να βρουν το στίγμα τους και να ηχογραφήσουν μια σειρά κομματιών που σήμερα θεωρούνται κλασικά. Ενας ατζέντης-παραγωγός που ονομαζόταν Κρις Μπλάκγουελ θα δει στο πρόσωπο του Μπομπ την ευκαιρία για διεθνή επιτυχία. Ηταν μισός λευκός και μισός μαύρος, όπως ο Τζίμι Χέντριξ. Είχε επηρεαστεί πάρα πολύ από το ροκ – στο άλμπουμ του «Catch A Fire» χρησιμοποιούσε συνθεσάιζερ και έπαιζε την κιθάρα με «αμερικάνικο» τρόπο. Ο Μάρλεϊ έγινε διεθνές αστέρι και προσάρμοσε τη ρέγκε στα γούστα του δυτικού κοινού. Μετά τον θάνατό του παρέμεινε ο «προφήτης» και το σημαντικότερο εξαγωγικό προϊόν του νησιού των 2,5 εκατομμυρίων κατοίκων…