ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Διχάζει ο Θ. Αγγελόπουλος

Μία μέρα μετά την προβολή της ταινίας του, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος εξακολουθεί να βρίσκεται στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος. Οι συζητήσεις και οι αντικρουόμενες απόψεις γύρω από το «Λιβάδι που δακρύζει» είναι έντονες, όπως και ο διχασμός των θεατών. Ενα 24ωρο πριν από την απονομή της Χρυσής Αρκτου (τα βραβεία θα ανακοινωθούν σήμερα στις 2 το μεσημέρι – ώρα Βερολίνου) οι κριτικοί μοιάζουν αμφίθυμοι και κανείς δεν μπορεί να μιλήσει για αδιαμφισβήτητο φαβορί.

Στη βαθμολογία του περιοδικού ScreeInternational, πάντως, ο Θόδωρος Αγγελόπουλος εμφανίζεται ως ένας από τους επικρατέστερους για μεγάλο βραβείο, αν βασιστούμε στην καταμέτρηση των «αστεριών». Στην ίδια κατηγορία βρίσκονται και ο Γάλλος Πατρίς Λεκόντ («Intimate strangers»), η Δανέζα Ανέτ Ολεσεν («Στα χέρια σου»), τρεις Αμερικανοί, η Πάτι Τζένκινς («Τέρας», και τη Σαρλίζ Θερόν να βάζει ισχυρή υποψηφιότητα για το βραβείο ερμηνείας), ο Ρίτσαρντ Λινκλέιτερ («Πριν από το ηλιοβασίλεμα») και ο Τζόσουα Μάρστον («Μαρία πλήρης χάριτος»), ενώ πολύ καλά λόγια και αρκετά «αστέρια» συγκεντρώνει και ο Τούρκος Φατίχ Ακιν («Head on»). Το επίσημο διαγωνιστικό πρόγραμμα ολοκληρώθηκε χθες με την προβολή τριών ακόμη ταινιών: της γαλλικής «Τριπλός πράκτορας» του Ερίκ Ρομέρ, της αγγλικής «Ae fond kiss» του Κεν Λόουτς και της κινέζικης «20, 30, 40» της Σύλβια Τσανγκ.

Ποιο προσανατολισμό θα ακολουθήσει η κριτική επιτροπή με πρόεδρο την Αμερικανίδα ηθοποιό Φράνσις Μακντόρμαντ (πρωταγωνίστρια των Κοέν); Θα στραφούν προς σύγχρονα θέματα σχέσεων και κοινωνικού σχολιασμού ή θα επιβραβεύσουν μια κινηματογραφική ματιά εντελώς προσωπική, στον κόσμο και στον αιώνα, που κομίζει το σινεμά του Θόδωρου Αγγελόπουλου; Είναι πάντως γεγονός ότι ο Ελληνας σκηνοθέτης δεν έχει «συναγωνισμό» στη δική του κατηγορία. Είναι, ίσως, ο τελευταίος και μοναδικός εκπρόσωπος των μεγάλων, επικών, ποιητικών εικόνων, τις οποίες εξακολουθεί να παράγει «χειροποίητα» χωρίς ψηφιακές παρεμβολές. Ανάμεσα στα επτά μέλη της επιτροπής υπάρχει και ένας ένθερμος υποστηρικτής των ταινιών του, ο Αμερικανός παραγωγός και διανομέας Νταν Τάλμποτ.

Οι μεγάλες γερμανικές εφημερίδες εμφανίστηκαν χθες μοιρασμένες, ως προς την κριτική τους στο «Λιβάδι που δακρύζει». H Frankfurter Allgemeine Zeitung είναι θετική και επαινετική. Αναφέρεται σε μια στιγμή «μεγάλης ωριμότητας της τέχνης του Θ. Αγγελόπουλου», αναλύει την αρχιτεκτονική τού φιλμ, την αισθητική του και καταλήγει με μια παρατήρηση ενδιαφέρουσα αλλά και ιδιαίτερα κολακευτική για τον δημιουργό: Εάν κάποιοι θεωρήσουν το στυλ του αδυναμία, η αδυναμία χρεώνεται στους θεατές και όχι στον σκηνοθέτη. Σε εντελώς αντίθετη ατμόσφαιρα κινείται το κείμενο της Der Tagesspiegel. Μιλάει για «κιτς κατασκευή», για «καλλιτεχνίζουσα προσπάθεια» και για ηθοποιούς που κινούνται ως σύμβολα και όχι ως άνθρωποι με σάρκα και οστά.Η Die Welt, τέλος, ισορροπεί ανάμεσα στα δύο άκρα. Το άρθρο ξεκινάει με ελαφριά ειρωνεία ως προς την ατμόσφαιρα («βρέχει, όπως πάντα, ομίχλη, η πρωταγωνίστρια κλαίει συνεχώς») αλλά συνεχίζει σε διαφορετικό ύφος. Σχολιάζει τη συνεργασία του σκηνοθέτη με τον διευθυντή φωτογραφίας Ανδρέα Σινάνο, τονίζοντας οτι αυτός ο τρόπος δουλειάς δεν υπάρχει πια στο σινεμά. «H ταινία του Αγγελόπουλου μας θυμίζει ότι εκτός από την ψηφιακή κάμερα, το βίντεο, το Δόγμα, υπάρχουν φιλμ με εντελώς προσωπικό και ξεχωριστό χαρακτήρα, που φέρουν τη σφραγίδα του δημιουργού», καταλήγει η κριτική.

Χθες το πρωί ήταν η δημοσιογραφική προβολή της τελευταίας ταινίας του Ερίκ Ρομέρ, ο «Τριπλός πράκτορας», με πρωταγωνίστρια την Ελληνίδα ηθοποιό Κατερίνα Διδασκάλου. O 83χρονος Ρομέρ, αποτελεί έναν από τους τελευταίους ζωντανούς μύθους της γαλλικής νουβέλ βαγκ. Μόνο που στον «Τριπλό πράκτορα», ό,τι έχει καθιερώσει τον Γάλλο δημιουργό μοιάζει απισχνασμένο και, μερικώς, εξουδετερωμένο. H ταινία τοποθετείται στο Παρίσι του 1936

και περιστρέφεται γύρω από την (πραγματική) ιστορία ενός Ρώσου εμιγκρέ, πρώην στρατιωτικού, ο οποίος ζει μαζί με την Ελληνίδα γυναίκα του και ζωγράφο, Αρσινόη, στη γαλλική πρωτεύουσα. Οι πολιτικές συγκρούσεις σε μια πολύ ταραγμένη περίοδο για την Ευρώπη γίνονται αντικείμενο ατέρμονων συζητήσεων. O ήρωας αποκαλύπτεται σιγά σιγά ως τριπλός πράκτορας. H γυναίκα του στο τέλος μένει εκτεθειμένη να πληρώσει το τίμημα πράξεων που αγνοούσε. O «Τριπλός πράκτορας», διανθισμένος με επίκαιρα της εποχής, είναι μια ταινία μάλλον φλύαρη και, πάντως, απολύτως χρονολογημένη. Αισθαντική, γοητευτική παρουσία η Κατερίνα Διδασκάλου, κερδίζει τις εντυπώσεις.