ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Monster ***

Κοινωνική

Σκηνοθεσία: Πάτι Τζένκινς

Πρωταγωνιστούν: Σαρλίζ Θέρον, Κριστίνα Ρίτσι, Μπρους Ντερν

Δεν είναι μια «ωραία» ιστορία αυτή της Αϊλίν Γουόρνος, πόρνης, δολοφόνου, αγράμματης, λεσβίας, που κατέληξε να εκτελεστεί στη φυλακή, μετά την καταδίκη της για τη δολοφονία επτά ανδρών. Είναι όμως από τις ιστορίες που προκαλούν κάθε κινηματογραφιστή και κυρίως κάθε ηθοποιό. Στην περίπτωση του «Monster», το πιο ενδιαφέρον στοιχείο είναι ότι σε μια τόσο «άσχημη» ιστορία, πρωταγωνιστεί μία από τις πιο «ωραίες» γυναίκες του κινηματογράφου και καταφέρνει να κερδίσει το ριψοκίνδυνο στοίχημα. H Σαρλίζ Θέρον αποβάλλει κάθε φιλάρεσκο στοιχείο και εντελώς αγνώριστη, άσχημη, σωματώδης και άτσαλη, πέφτει με ορμή στον ρόλο, κερδίζοντας δίκαια την υποψηφιότητα και πιθανότατα και το Οσκαρ αυτήν την Κυριακή. Φτάνει όμως πιο βαθιά από το πετσί, πέρα από την επιφανειακή μεταμόρφωση και η ερμηνεία της κάνει να φαίνονται λιγότερο οι αδυναμίες της ταινίας. H Γουόρνος, όπως την ερμηνεύει η Θέρον, είναι μια γυναίκα ταλαιπωρημένη από παιδί, κακοποιημένη, απογοητευμένη και έτοιμη να εγκαταλείψει τον εαυτό της, όταν γνωρίζει ένα κορίτσι, τη 18χρονη Σέλμπι (Κριστίνα Ρίτσι). Συνειδητοποιεί ότι σε μια ερωτική σχέση μπορεί να υπάρχει και συναίσθημα. Προσπαθεί να σώσει με κάθε τρόπο τη σχέση, ψάχνει για δουλειά και όταν αποτυγχάνει, επιστρέφει στην πορνεία. Ενας βίαιος πελάτης την οδηγεί στον φόνο, κάτι που στη συνέχεια επαναλαμβάνει με περισσότερη ευκολία, μέχρι τη σύλληψή της.

Η ταινία διαθέτει σε μεγάλο βαθμό προσήλωση στον ρεαλισμό. Ακόμη και το μπαρ όπου πήγαινε η Γουόρνος χρησιμοποιήθηκε για τα γυρίσματα. Ως σκηνοθέτης και σεναριογράφος, όμως, η πρωτοεμφανιζόμενη Τζένκινς, και σε αντίθεση με την πρωταγωνίστριά της, καλύπτει επιδερμικά την ιστορία. Παρουσιάζει το αποτέλεσμα, αλλά αδυνατεί να «ξύσει» την ιστορία κάτω από την επιφάνεια, αφήνοντας απορίες για τον κεντρικό χαρακτήρα και τις πράξεις της Γουόρνος, που -όπως εμφανίζεται- παραπαίει μεταξύ του ερωτικού πάθους και της οργισμένης μανίας.