ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Το Θέατρο Τέχνης συνεχίζει στα βήματα των δασκάλων

«Κλείνει ένας κύκλος για το Θέατρο Τέχνης», σχολίαζαν όσοι πληροφορούνταν χθες το θάνατο του Γιώργου Λαζάνη. Ομως, το μήνυμα των ανθρώπων που έζησαν και εργάστηκαν στο Υπόγειο, στη σκηνή της Φρυνίχου και στη δραματική σχολή, επιβεβαίωσε για άλλη μια φορά την έννοια της «θεατρικής οικογένειας» και της συλλογικότητας στις δύσκολες στιγμές.

Ενα τέτοιο μήνυμα δίνει και ο εδώ και δύο χρόνια καλλιτεχνικός διευθυντής του Θεάτρου Τέχνης. Ο Διαγόρας Χρονόπουλος είναι κατηγορηματικός: «Ο Λαζάνης ήθελε τη συνέχεια του Θεάτρου Τέχνης όπως και ο Κάρολος Κουν. Αυτό θα κάνουμε κι εμείς, θα συνεχίσουμε».

Αυτή η επιθυμία ήταν διάχυτη χθες στη συγκινητική ατμόσφαιρα του Υπογείου στην οδό Πεσμαζόγλου. Οι παλιοί και οι νεότεροι στυλοβάτες του Θεάτρου Τέχνης αλλά και νέα παιδιά, οι μαθητές της σχολής, πέρασαν όλοι από το χώρο που έμελλε να είναι ο τελευταίος στον οποίο εμφανίστηκε ο ηθοποιός το 2000 με τον «Βασιλιά Ληρ», παρότι ονειρευόταν να κλείσει την καριέρα του με τον «Οιδίποδα επί Κολωνώ».

Αν και κανείς δεν το εκφράζει ανοιχτά, ωστόσο η ανασφάλεια για το μέλλον του θεάτρου που συνδέεται με το τέλος μιας εποχής, είναι έντονη στους ανθρώπους του. Από τη μια η οικονομική αβεβαιότητα, η οποία δεν έχει ξεπεραστεί, και από την άλλη τα δεκάδες προβλήματα και εμπόδια.

Τα νέα μέλη της εταιρείας είναι οι: Αγγ. Δεληβοριάς, Δ. Καψάλης, Μ. Λυμπεροπούλου, Ν. Χουρμουζιάδης, Στ. Σταμπουνόγλου, Φ. Χατζής, ενώ το Δ.Σ. (το οποίο πρέπει να αποφασίσει ποιος θα καλύψει τη θέση του διευθύνοντος συμβούλου που κατείχε ο Λαζάνης) αποτελούν οι: Πάνος Σακελλαριάδης (πρόεδρος), Κάτια Γέρου, Κώστας Καπελώνης, Θοδωρής Γράμψας.

«Το θέατρο θα συνεχίσει έως ότου αντέξει», λέει ο Δ. Χρονόπουλος.

«Εχουμε δώσει ήδη ένα μέρος από τα παλιά χρέη, χρωστάμε όμως ακόμη, οι παραστάσεις μας πάνε πολύ καλά και προχωράμε στα βήματα των δασκάλων μας. Βαδίζουμε σε καινούργιους δρόμους κι αν δεν είχαμε τα οικονομικά βάρη θα ήταν φανερό».

Ο ανταγωνισμός, βέβαια, είναι μεγάλος όπως και η νέα λογική στο θέατρο, το οποίο συνδέεται πια και με τα τερτίπια του μάρκετινκ. Ο Γ. Λαζάνης είχε παραδεχτεί σε συνεντεύξεις του ότι δεν μπορούσε να αντιληφθεί τις καινούργιες αξίες (το μάρκετινγκ και οι μεσολαβητές ενός θεάματος), οι οποίες βέβαια δεν υπήρχαν στα χρόνια που ο ίδιος, ένα λαϊκό παιδί που σταμάτησε το σχολείο στην Α΄ Γυμνασίου λόγω του πολέμου, πήγε στη σχολή Σταυράκου και σπούδασε ηθοποιός, επειδή ήταν τα φτηνότερα δίδακτρα.

Ο Λαζάνης ήταν άνθρωπος χαμηλών τόνων, αφοσιωμένος σε αυτό που υπηρέτησε από μικρός, πιστός και επίμονος στο όραμα του Κουν, λιγομίλητος και αποτραβηγμένος σε όσα πίστευε. Η ταλαιπωρημένη υγεία του αλλά και ο θάνατος του Μίμη Κουγιουμτζή επιβάρυναν την κατάστασή του και κυρίως η αγωνία του για τη σωτηρία του θεσμού που λέγεται Θ.Τ. Η κηδεία του θα γίνει σήμερα στο Α΄ Νεκροταφείο.

Στις 2 το μεσημέρι θα ψαλεί η νεκρώσιμος ακολουθία στον Ιερό Ναό των Αγίων Θεοδώρων και η ταφή θα γίνει με δαπάνη του υπουργείου Πολιτισμού. Λόγω πένθους δεν θα πραγματοποιηθούν οι παραστάσεις «Τριαντάφυλλο στο στήθος» (Φρυνίχου) και «Ενα Ονειρο» κατά το «Ονειρο καλοκαιρινής νύχτας» (Υπόγειο).