ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Δεκαοκτώ μουσικές για το θέατρο

Πάνω από 20 χρόνια μουσικής δραστηριότητας, συνθέτοντας κυρίως μουσική για θεατρικές παραστάσεις, και μόλις τώρα ο … πρώτος δίσκος του!

Φαινόμενο η περίπτωση του Θεσσαλονικιού συνθέτη Ηρακλή Πασχαλίδη: έχει ντύσει μουσικά περισσότερες από 60 παραστάσεις, σε θέατρα της γενέτειράς του ιδίως -Πειραματική «Τέχνης» και ΚΘΒΕ-, αλλά και στο Εθνικό και σε ΔΗΠΕΘΕ, ποτέ όμως δεν κυνήγησε τη δημοσιότητα. Πράγμα που είχε επιπτώσεις βέβαια, μία από τις οποίες είναι και η μη δισκογράφηση της δουλειάς του.

Μέχρι τώρα, όμως, γιατί μόλις εκδόθηκε το cd «Ηρακλής Πασχαλίδης – 12 μουσικά κομμάτια και 6 τραγούδια» (Protasis). Για να ακριβολογούμε, είχαν εκδοθεί παλαιότερα δύο δίσκοι με έργα του: το ανύπαρκτο πλέον βινύλιο «A romance in many dimensions» (1989) με τη μουσική του για την ομώνυμη παράσταση του διάσημου Ολλανδού καλλιτέχνη κουκλοθεάτρου Φέικε Μπόσμα και το cd «Θεατρικά – Μουσικές από παραστάσεις της Πειραματικής Σκηνής της «Τέχνης»» (Λύρα 1995), στο οποίο υπάρχουν συνθέσεις Ηρακλή Πασχαλίδη και Κώστα Βόμβολου από παραστάσεις της Πειραματικής.

Το τωρινό είναι όμως το πρώτο προσωπικό του άλμπουμ με κομμάτια από διάφορες παραστάσεις – τα οποία πώς επελέγησαν, αλήθεια, ανάμεσα στα πολλά που περιμένουν την έκδοσή τους; «Ηθελα απλώς να είναι η βαθιά έκφρασή μου, ο δίσκος αυτός να έχει πράγματα που τα νιώθω πολύ βαθιά μέσα μου», λέει ο συνθέτης. «Και σίγουρα τα 18 αυτά κομμάτια είναι κάτι πολύ ‘δικό μου’. Πιστεύω άλλωστε πως μόνο όταν κανείς λέει κάτι πολύ προσωπικό στην τέχνη του μπορεί να ενδιαφέρει και τους άλλους».

Τα ανέκδοτα

Και τι γίνεται με όλη την άλλη δουλειά του που μένει ανέκδοτη; «Υπάρχουν πράγματα που δεν με ενδιαφέρουν καθόλου πια, όπως υπάρχουν και αρκετά που αγαπώ και θέλω να βγουν. Αλλά αυτά είναι σε ηχογραφήσεις παλιές και όχι και τόσο καλές ή ηχογραφήσεις τραγουδιών που δεν έχουν επάνω φωνή (γιατί ο ηθοποιός το τραγουδούσε ζωντανά στην παράσταση), οπότε χρειάζεται να ηχογραφηθούν από την αρχή. Δηλαδή, η επόμενη δουλειά είναι σίγουρα στούντιο, για ηχογράφηση είτε παλιών είτε και νέων, βέβαια, κομματιών».

Αυθεντικές ηχογραφήσεις

Οσες αυθεντικές ηχογραφήσεις από παραστάσεις ήταν καλές περιλήφθηκαν στο άλμπουμ που κυκλοφόρησε: Μουσικές και τραγούδια από τη «Νύχτα χαμένων ερώτων» του Μισίμα, από το «Γαλατόδασος» του Ντίλαν Τόμας, από έργα Λόρκα, Τσέχοφ, Σαίξπηρ, Φρις, από παραστάσεις του Φ. Μπόσμα, από τον τηλεοπτικό «Λούσια» κ.ά. Τα έξι τραγούδια αποδίδουν η Ρούλα Μανισάνου, κυρίως, κι από ένα ο Αγγελος Παπαδημητρίου και η Λυδία Φωτοπούλου. Μουσική με λεπταίσθητες αποχρώσεις, πλούσια σε μελωδία, με γλυκύτατα μελαγχολική διάθεση κι ένα ελαφρό αεράκι χιούμορ, αλλά και με απροσδόκητες τροπές και πυρετώδεις εξάρσεις. Ενδιαφέρουσα και εντυπωτική μουσική.

«Ημουν τυχερός»

«Η δουλειά στο θέατρο μου αρέσει ιδιαίτερα – με ταρακουνάει για να ακριβολογώ», λέει ο Η. Πασχαλίδης. «Και ήμουν τυχερός γιατί είχα να κάνω με σπουδαία κείμενα και συγγραφείς, πράγμα που είναι ισχυρό κίνητρο. Είχα δε πάντα την ανάγκη να παρακολουθώ πρόβες, για να καταλάβω τους χαρακτήρες του έργου και την παράσταση – χωρίς αυτό δεν μπορώ να γράψω νότα. Ούτε μπορεί να εκφέρει γνώμη η μουσική μου. Επειδή η μουσική εκφέρει γνώμη για όλα όσα γίνονται επάνω στη σκηνή. Γι’ αυτό και υπάρχει πάντα ένα πάρε δώσε παράστασης και μουσικής στις καλές δουλειές».

«Το κοινό ψάχνει»

Δεδομένης της κατάστασης στο τραγούδι, υπάρχει περιθώριο στην αγορά για δίσκους σαν τον δικό του; «Σύντομα θα το διαπιστώσουμε», λέει. «Εγώ πάντως πιστεύω ότι ο κόσμος που δεν ενδιαφέρεται γι’ αυτό που αποκαλείται «ελληνικό main stream» είναι πολύ παραπάνω από το 2% που θέλουν να πιστεύουν αυτοί που έχουν εξουσία σε δισκογραφικές εταιρείες, ραδιόφωνα κ.λπ. Κι αυτό το κοινό ενδιαφέρεται, ακούει, ψάχνει και βρίσκει αυτό που του αρέσει. Και ενοχλείται και πάρα πολύ μ’ αυτό που του επιβάλλεται, θέλει δεν θέλει, παντού. Διότι καταντήσαμε ακόμη και στο σούπερ μάρκετ πια να μας βομβαρδίζουν με σκυλοπόπ».