ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

ΥΠΟΒΟΛΕΙΟ

Λες να είναι αυτό; Λες να ήρθε η Μεγάλη Καταστροφή που, ως εγερτήριο σάλπισμα, θα μας κάνει να σηκωθούμε μια στάλα πιο πάνω από το φριχτό πια τομαρισμό μας και την εγκληματική συμπεριφορά μας απέναντι σε κάθετι δημόσιο; Σεπτέμβρης και καταχνιά. Μαύροι μέσα κι έξω. Που να μαυρίσει η κάλπη όλων τους. Των λαοκολάκων και σαράφηδων του Πολιτικού Κόστους. Των ουραγών. Βλέποντας «Μήδεια» του Μποστ σε σκηνοθεσία Φασουλή σκεφτόμουν αυτό που έχει πει ο πολύπειρος στον Μποστ Θανάσης Παπαγεωργίου: Με τον Μποστ πρέπει να είσαι απλός για να έχεις κωμικό αποτέλεσμα. Αν το πάρεις στην πλάκα, την πάτησες. Και θυμόμουν που έκλαιγα απ’ τα γέλια στην αλησμόνητη «Μήδεια» της Στοάς, με τη Λήδα Πρωτοψάλτη. Η αβάσταχτη ελαφρότης της καλλιτεχνίας: «Κόντρα σε όλες τις αντιρρήσεις, ήτανε μαγικό αυτό που ζήσαμε», δήλωσε ηθοποιός μετά την παράσταση του Μπέκετ στην Επίδαυρο. Ας καθόσουν, «αγάπη μου», κάπου ψηλότερα και θα βλέπαμε αν έλεγες τα ίδια. Μόνο για τις πρώτες σειρές γίνεται μια παράσταση στην Επίδαυρο; Σιγά όμως μην απασχολήσουν τέτοιες λεπτομέρειες τους «μαγεμένους». Τι είδε το πόπολο των ορεινών από το πρόσωπο της Φιόνας Σο – γιατί με αυτό μόνο έπαιζε. Ο δε Βίκτωρ Αρδίττης, διευθυντής της δραματικής του Εθνικού, θα ήθελε να μην είχε κλείσει το μισό θέατρο (όλο το άνω διάζωμα και τα πλάγια), διότι «τότε θα ήταν ακόμη πιο συνταρακτική η μοναξιά του ενός προσώπου στην ορχήστρα με τους 10.500 ολόγυρα»! Τους οποίους προφανώς δεν βλέπει ως θεατές με δικαιώματα, αλλά ως μπούγιο για να «συνταράζονται» οι προνομιούχες σειρές. Αλλά και η αναπληρωτής διευθύντρια του Εθνικού Εφη Θεοδώρου «βρήκε την παράσταση να λειτουργεί εξαιρετικά μέσα στον επιδαυριακό χώρο». Αδιαφορώντας επίσης πώς λειτούργησε για τους συντριπτικά περισσότερους. Επικίνδυνη νοοτροπία όταν διακονείς δημόσιο θέατρο. Αλλά και οι περισσότεροι θεατρικοί που απάντησαν σε σχετική ερώτηση της Ιωάννας Κλεφτόγιαννη στην «Ελευθεροτυπία» τα ίδια (απερίσκεπτα) είπαν. Τη εξαιρέσει Γιώργου Μιχαλακόπουλου και Ρένης Πιττακή, που έδειξαν ότι σέβονται τον θεατή της Επιδαύρου εν γένει και όχι μόνο τον «μαγεμένο» προσκλησιούχο των πρώτων σειρών. Ο δε Δημήτρης Πιατάς περίμενε τον Μπέκετ να του «αποδείξει ότι η Επίδαυρος είναι ζωντανό πια θέατρο και όχι μουσειακό». Δηλαδή οι 100.000 θεατές που πήγαν φέτος Επίδαυρο και ειδικά οι 20.000 που τίμησαν τη «Λυσιστράτη» του ΚΘΒΕ στην οποία παίζει κι αυτός, πού είχαν πάει; Σε μουσείο; (Ή το πήραν για Δελφινάριο ειδικά στη Λυσιστράτη;). Για την εξαιρετική παράσταση και την εκπληκτική Φιόνα Σο έγραψα την Τρίτη, γράφω και σήμερα στον Απολογισμό Επιδαυρίων σε άλλη σελίδα. Ωραία παράσταση που θα απογειωνόταν σε κλειστό χώρο. Σαν φωτογραφία που πήρε λίγο φως μου φάνηκε στην Επίδαυρο – και καθόμουν μόλις στην 14η σειρά. Τι συνέβαινε στις πάνω σειρές κατέγραψε ο νέος κριτικός της «Ελευθεροτυπίας» (καλώς ήρθε, είχε ανάγκη η θεατρική κριτική την ποιότητά του) Γρηγόρης Ιωαννίδης. Αλλά ας μην τη σπάμε τώρα στους «μαγεμένους»…