ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Προ-βολες

Ηταν πριν από ακριβώς 16 ολόκληρα χρόνια. Μια ακόμα φωτιά που πήρε ανεξέλεγκτες διαστάσεις, είχε κατακάψει μέσα σε λίγες ώρες το καταπράσινο τοπίο που αγκάλιαζε τη λίμνη του Μαραθώνα. Ολο αυτό το διάστημα παρακολουθούσα τη θριαμβευτική αναγέννηση της φύσης. Μικρά πουρνάρια ξεπετάχτηκαν μέσα στους επόμενους χειμώνες, το δάσος ξαναγινόταν από την αρχή. Το καλοκαίρι του 2008 τίποτα δεν θύμιζε την καταστροφή του 1993.

Και τώρα, ξανά από την αρχή.

Η νέα απώλεια του Μαραθώνα είναι από μόνη του ένας λόγος πένθους και βαθιάς περισυλλογής. Πόσω μάλλον που όσα χάθηκαν και χάσαμε εκείνες τις τρεις φρικτές ημέρες του Αυγούστου κάνουν τον Μαραθώνα να μοιάζει με μια σταγόνα στον ωκεανό. Αλλά δεν είναι.

Γιατί η λίμνη του Μαραθώνα δεν είναι ένα οποιοδήποτε κομμάτι της Αττικής. Από τη μεγάλη απόσταση που χωρίζει τη λίμνη και τις ανατολικές υπώρειες της Πάρνηθας μπορούσες να αφήσεις το βλέμμα σου να χαθεί στην ήρεμη εναλλαγή πεύκων, καλλιεργημένων λόφων και νερού, ένα τοπίο απίθανης ομορφιάς που μας κάνει (εκ των υστέρων) να σκεφτούμε: δεν θα έπρεπε αυτό το αριστούργημα της αττικής φύσης να προστατεύεται οργανωμένα με σταθερά σημεία πυρόσβεσης; Αλλά θα μου πείτε είδαμε τι καλά που λειτουργεί το σύγχρονο, αυτόματο σύστημα πυροπροστασίας του δάσους του Σχινιά…

Το θέμα της λίμνης επανήλθε στην επικαιρότητα υπό τον φόβο της μόλυνσης των νερών που υδροδοτούν (μερικώς) το Λεκανοπέδιο. Ο δήμαρχος Μαραθώνα κ. Σπύρος Ζαγάρης δεσμεύτηκε ότι θα προχωρήσει στην άμεση κατασκευή κορμοδεμάτων και στην αναδάσωση τμήματος του κατεστραμμένου δάσους, προκειμένου να αποτραπεί μια πιθανή κατολίσθηση εδαφών και στάχτης στο εσωτερικό της. Ανάλογες υποσχέσεις έδωσε ο γενικός γραμματέας της Διεύθυνσης Δασών του υπουργείου Αγροτικής Ανάπτυξης κ. Σταύρος Σαγγρής.

Η λίμνη του Μαραθώνα αξίζει ένα σχέδιο μακράς πνοής στο πρότυπο των πρωτοβουλιών για την επίσης πυρόπληκτη Αρχαία Ολυμπία. Εκτός από το τοπίο, εκτός από το γεγονός ότι συγκαταλέγεται στους δέκα εναπομείναντες υγρότοπους της Αττικής, το όνομα και ο συμβολισμός του Μαραθώνα μας δεσμεύει με τεράστιες υποχρεώσεις απέναντι στους εαυτούς μας και όχι μόνο.