ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Εξοχες ερμηνείες για την «Αλτσίνα»

Εδώ και μία εικοσαετία οι όπερες του μπαρόκ έχουν εμπλουτίσει αποφασιστικά το λυρικό ρεπερτόριο, δίνοντας ενδιαφέρουσες διεξόδους κυρίως από το πολυπαιγμένο ρεπερτόριο του ρομαντισμού. Με τη συνεπή στήριξη δισκογραφικών κολοσσών αλλά και κορυφαίων θεάτρων όπως η Κρατική Οπερα της Βαυαρίας δημιουργήθηκε τέτοιο ενδιαφέρον ώστε να γεννηθούν παντού πυρήνες μουσικών, γεμάτων ενθουσιασμό. Ενας από τους αξιολογότερους οργανώθηκε γύρω από τον Ελληνα αρχιμουσικό Γιώργο Πέτρου και τη μεσόφωνο Μαίρη-Ελεν Νέζη: οι δυνατότητές τους αναγνωρίστηκαν διεθνώς χάρη σε παραστάσεις αλλά και δισκογραφικές παραγωγές που ξεχώρισαν και τιμήθηκαν με σημαντικές διακρίσεις.

Ερμηνευτική ωριμότητα

Από τον τεράστιο αριθμό έργων του 18ου αιώνα που ήρθαν στο προσκήνιο, η «Αλτσίνα» του Χέντελ ξεχώρισε εύκολα. Τα τελευταία χρόνια έχει παρουσιαστεί σε πολλές μεγάλες λυρικές σκηνές, από το Παρίσι ως το Μιλάνο, το Μόναχο, τη Βαρκελώνη αλλά και την Αθήνα, αποκαλύπτοντας στο κοινό τον λεπτομερή και ευαίσθητο τρόπο με τον οποίο ο Χέντελ σκιαγραφεί τους πρωταγωνιστικούς ρόλους. Τους προβολείς είχε ρίξει στο έργο ήδη από το 1957 η αυστραλιανή ντίβα Τζόαν Σάδερλαντ. Ωστόσο, μόνον τα τελευταία χρόνια, μέσα από παραγωγές που αντιμετωπίζουν το μπαρόκ υπό το πρίσμα όσων μουσικά έχουν κατακτηθεί και όσων δραματουργικά έχουν διερευνηθεί, το έργο αναγνωρίστηκε ως ένα από τα αριστουργήματα της λυρικής φιλολογίας. Ανάμεσα στις αυξανόμενες δισκογραφικές παραγωγές οι δύο πιο πρόσφατες παρουσιάζουν ξεχωριστό ενδιαφέρον.

Συγκινητική η Χαρτέρος

Η πρώτη αποτελεί καταγραφή παράστασης του 2005 στην Κρατική Οπερα της Βαυαρίας («Κ» 14.8.2005) και κυκλοφόρησε το 2007 από τη Farao Classics. Η νεότερη, καθαρό δισκογραφικό προϊόν, κυκλοφόρησε από την Deutsche Grammophon πριν από λίγους μήνες. Είναι και οι δύο θαυμάσιες όσο και χαρακτηριστικά διαφορετικές μεταξύ τους. Την κρίσιμη διαφορά κάνουν η ορχήστρα και ο αρχιμουσικός, στη μία περίπτωση η Κρατική Ορχήστρα της Βαυαρίας υπό τον Αϊβορ Μπόλτον και στην άλλη το σύνολο οργάνων εποχής Il complesso barocco υπό τον Αλαν Κέρτις. Η πρώτη διαθέτει την ένταση της παράστασης, η δεύτερη την πολυτέλεια των λεπτομερειών μιας δισκογραφικής παραγωγής. Αμφότερες διαθέτουν ένα έξοχο πρωταγωνιστικό ζευγάρι: για τον Μπόλτον η ελληνικής καταγωγής Ανια Χαρτέρος υποδύεται με μοναδικά συγκινητικό τρόπο την ερωτευμένη και πληγωμένη πρωταγωνίστρια, ενώ στο πλευρό της ακούγεται ο ανδροπρεπής και ηρωικός Ρουτζέρο της Βεσελίνας Καζάροβα. Ο Κέρτις πάλι, υποστηρίζει το λεπτομερέστατα επεξεργασμένο και μεγάλης ευαισθησίας πορτρέτο της Τζόις ντι Ντονάτο στον κεντρικό ρόλο και τον μουσικότατο Ρουτζέρο της Μαϊτέ Μπωμόν. Και στις δύο περιπτώσεις για τον ρόλο της Μοργκάνας εγκαταλείπονται τα ακραία πυροτεχνήματα, ενώ συνολικά, οι ισορροπημένες διανομές στηρίζουν ισάξια όλους τους ρόλους.