ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Τα όρια του πατριωτισμού και της ελευθερίας του λόγου

Και μόνο την αλήθεια***

ΔΙΚΑΣΤΙΚΟ ΔΡΑΜΑ

Σκηνοθεσία: Ροντ Λιούρι

Πρωταγωνιστούν: Κέιτ Μπέκινσεϊλ, Ματ Ντίλον, Αντζελα Μπάσετ, Αλαν Αλντα, Βέρα Φαρμίγκα, Ντέιβιντ Σουίμερ

ΚΡΙΤΙΚΗ. Ενα ενδιαφέρον δικαστικό δράμα με στοιχεία πολιτικού θρίλερ, που ατύχησε στην αμερικανική του διανομή, είναι το «Και μόνο την αλήθεια». Η ταινία βγήκε απ’ ευθείας σε DVD τον περασμένο Απρίλιο στην Αμερική, εξαιτίας πτώχευσης της εταιρείας διανομής της και παρά το γεγονός ότι είχε προβληθεί με καλές κριτικές σε αρκετά φεστιβάλ και κυρίως στην περυσινή διοργάνωση του Τορόντο.

Η ταινία αναφέρεται σε ζητήματα που προέκυψαν κατά την προηγούμενη αμερικανική διακυβέρνηση. Τι είναι πατριωτισμός και ελευθερία του λόγου και της πληροφόρησης; Μπορεί κάποιος που υπηρετεί την αλήθεια να μην είναι πατριώτης;

Απόπειρα και αντίποινα

Η ταινία αρχίζει με μια δολοφονική απόπειρα κατά του Αμερικανού προέδρου και με την Αμερική να σχεδιάζει αντίποινα προς τη Βενεζουέλα, που υποτίθεται ότι βρίσκεται πίσω από το δολοφονικό σχέδιο. Τα πράγματα αλλάζουν, ωστόσο, όταν μια πολιτική ρεπόρτερ αποκαλύπτει το όνομα μιας πράκτορος, η οποία στην έρευνά της καταλήγει ότι η χώρα δεν βρίσκεται τελικά πίσω από τη συνωμοσία.

Οι πιέσεις για τη ρεπόρτερ Ρέιτσελ Αρμστρονγκ (Κέιτ Μπέκινσεϊλ) γίνονται αβάσταχτες, όμως εκείνη αρνείται να αποκαλύψει την πηγή της. Το αποτέλεσμα είναι να καταλήξει στη φυλακή και γύρω της να ξεσπάσει μια μεγάλη συζήτηση για τα όρια της αλήθειας και της δημοκρατίας.

Την ιδια στιγμή, σε εξαιρετικά δυσχερή θέση βρίσκεται και η πράκτορας της CIA, το όνομα της οποίας αποκαλύφθηκε και ο σύζυγός της είναι διπλωμάτης. Ενώ η Ρέιτσελ βρίσκεται στη φυλακή, στηρίζεται από την εφημερίδα της και από έναν έμπειρο δικηγόρο, ενώ από την άλλη πλευρά βρίσκεται η κυβέρνηση με όλους της τους μηχανισμούς.

Το σημείο στο οποίο εστιάζει η ταινία δεν είναι τόσο το ποιος είπε τι και η έκβαση της υπόθεσης, αλλά κυρίως το σε ποιο σημείο μπορεί να φτάσει κανείς και ποιο κόστος πληρώνει για να υπερασπιστεί απλές αρχές που θεωρούνται φθίνουσες. Η καταγραφή αυτού του σύνθετου συνδυασμού των δυναμικών είναι κάτι που κάνει καλά ο Ροντ Λιούρι, ο οποίος έχει ασχοληθεί με παρόμοιο πολιτικό θέμα και στην «Αντιπρόεδρο» που είχε γυρίσει πριν από λίγα χρόνια με την Τζόαν Αλεν. Το «Και μόνο την αλήθεια» είναι επηρεασμένο από την πραγματική ιστορία της δημοσιογράφου της New York Times Τζούντιθ Μίλερ, που μπήκε στη φυλακή επειδή δεν αποκάλυπτε τις πηγές της. Ολο το καστ είναι είναι πολύ καλό στους βασικούς ρόλους, με την Κέιτ Μπέκινσεϊλ να δείχνει περισσότερο βάθος σε σχέση με τις ρηχές περασμένες ερμηνείες της.