ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Προ-βολες

Οσοι ζήσαμε εκλογές στη δεκαετία του ’80 θυμόμαστε την αδιανόητη (για τα δεδομένα του 2010) αφισορύπανση που συνόδευε κάθε εκλογική αναμέτρηση. Αφίσες σχεδόν σε κάθε ελεύθερη επιφάνεια (κολόνες, τοίχοι, παντού), πανό και κερασάκι στην τούρτα οι ντουντούκες των εκλογικών κέντρων ή των κομματικών Ι. Χ. Οι εικόνες της «επόμενης ημέρας» με τους Αθηναίους να επιπλέουν σε μια θάλασσα από «πεθαμένο» χαρτί ήταν μια γραφική επιβεβαίωση για το πόσο εξωστρεφείς εκλογές κάναμε.

Αυτή η εποχή πέρασε και ήρθαν οι μέρες της «μεγάλης ωριμότητας». Σχετική εγκύκλιος απαγορεύει σήμερα την ανάρτηση ή επικόλληση αεροπανό, πανό, αφισών και κάθε άλλου είδους υλικού προβολής, πέραν των χώρων που θα οριστούν για τους σκοπούς αυτούς. Τα δύο μεγάλα κόμματα της Αριστεράς έχουν άλλη άποψη. Οι αφίσες των συνδυασμών που υποστήριζαν γέμισαν την Αθήνα ανασύροντας μισοπεθαμένες αναμνήσεις.

«Για το ΚΚΕ και τη «Λαϊκή Συσπείρωση» η αφίσα όπως και το πανό είναι μέσα που συμβάλλουν στην ενημέρωση των εργαζομένων για τις θέσεις και δράση μας. Εμείς δεν θέλουμε τις πόλεις αποστειρωμένες από την πολιτική, τη λαϊκή δράση και καμία απαγόρευση δεν πρόκειται να μας αποτρέψει από τη χρήση τους», δήλωσαν ανάμεσα στα άλλα στο ΑΠΕ από τον συνδυασμό του Θανάση Παφίλη.

«Η αφισοκόλληση είναι από τα ελάχιστα μέσα που έχουμε για να προβάλουμε τον συνδυασμό και τις θέσεις μας και είναι από τις παραδοσιακές μεθόδους που χρησιμοποιεί η Αριστερά για να προβάλει τις απόψεις της, αφού είναι αποκλεισμένη από τα ηλεκτρονικά μέσα», ήταν η θέση του συνδυασμού του Αλέξη Μητρόπουλου (ΣΥΡΙΖΑ) πάλι στο Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων.

Ενας Αμερικανός φοιτητής είχε παρατηρήσει το καλοκαίρι την κραυγαλέα αντίφαση. «Μου κάνει εντύπωση πόσο πολύ μιλάτε για θέματα της δημόσιας σφαίρας και την ίδια στιγμή είναι ενδιαφέρον να βλέπεις πόσο παραμελημένος δείχνει ο δημόσιος χώρος».

Τα κόμματα της Αριστεράς έχουν τις δικές τους απόψεις, απολύτως σεβαστές. Αυτό που θα μας αφήνει πάντα άφωνους είναι η ηχηρή απουσία του κράτους.