ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η Μόνικα έσωσε το γόητρο των Επιδαυρίων

ΕΠΙΔΑΥΡΟΣ. Το περασμένο Σάββατο οι μετανάστες μικροπωλητές κουβαλούσαν επί ματαίω την πραμάτεια τους στην Παλιά Επίδαυρο. Η ακύρωση της παράστασης του ΚΘΒΕ είχε αφήσει τα ίχνη της στην κίνηση της μικρής παραλιακής πόλης, που τα τελευταία χρόνια εξαρτά το μεγαλύτερο μέρος της οικονομίας της από τα Επιδαύρια. Ελάχιστος κόσμος στα καφέ και τα εστιατόρια, ελάχιστοι ψώνιζαν από τα περίπτερα του αγροτουρισμού στην παραλία.

Το συγκεκριμένο Παρασκευοσάββατο μόνο η Μόνικα, στη Μικρή Επίδαυρο, σήκωσε το βάρος των Επιδαυρίων. Λίγο πάνω από 500 άτομα το βράδυ της Παρασκευής, sold out η παράσταση του Σαββάτου (χωρητικότητα 1.066 θέσεις). Το ηλικιακό εύρος του κοινού ήταν από 15 ώς 65 χρόνων. Ολοι μαγεμένοι, συγκινημένοι, απόλαυσαν μια συναυλία που είχε την υπευθυνότητα του επαγγελματισμού και τη χαλαρότητα της νεότητας. Η Μόνικα, αέρινη και ταυτοχρόνως γήινη, αεικίνητη, επίσης συγκινημένη, είχε σεμνότητα αλλά όχι σεμνοτυφία, είχε αμεσότητα, είχε μια χαριτωμένη αμηχανία και δημιούργησε μια μοναδική ατμόσφαιρα με το κοινό της Μικρής Επιδαύρου.

Την ίδια στιγμή το Αρχαίο Θέατρο Επιδαύρου ζούσε μεγάλες μοναξιές. «Η αίσθηση που δημιουργείται όταν ακυρώνεται μια παράσταση στη μέση της σεζόν προκαλεί μελαγχολία. Καλό είναι να βρίσκεται μια λύση εγκαίρως, γιατί ένας θεσμός ιστορικός και διεθνούς κύρους, όπως η Επίδαυρος, δεν μπορεί να πλήττεται», λέει στην «K» ο Βαγγέλης Καζολιάς, υπεύθυνος των έργων αναστήλωσης των αρχαίων θεάτρων εκ μέρους της Επιτροπής Συντήρησης Μνημείων. Την Παρασκευή το βράδυ ο κ. Καζολιάς έμεινε στο αρχαίο θέατρο μέχρι τις 2 τη νύχτα. Μαζί με τους πυροσβέστες που φροντίζουν την προστασία του χώρου από πυρκαγιές. Αλλωστε το απόγευμα της Παρασκευής στην Παλιά Επίδαυρο άναψαν ταυτόχρονα 5 εστίες, που ευτυχώς σβήστηκαν εγκαίρως. Την ερχόμενη Παρασκευή οι παραστάσεις θα γίνουν κανονικά και στα δύο θέατρα. Την Κυριακή το μεσημέρι, στον δρόμο προς την Αθήνα, συναντήσαμε τα φορτηγά του Εθνικού Θεάτρου που είχαν αντίθετη κατεύθυνση. Ευτυχώς, το πλήγμα διήρκεσε μόνο ένα διήμερο.

Ενας διαφορετικός «Αμλετ»

Την εβδομάδα που πέρασε, η Πειραιώς 260, η βασική έδρα του Φεστιβάλ Αθηνών, είχε πολλή κίνηση, πολύ κόσμο και πολλές παραστάσεις. Ελληνικές και ξένες. Αναμφίβολα εκείνη που έκανε εντύπωση σε όσους την είδαν ήταν ο «Αμλετ» του Ρώσου Νικολάι Κολιάντα. Για τρεις ώρες είδαμε μια διαφορετική προσέγγιση του σαιξπηρικού ήρωα, μια παράσταση που είχε άποψη, δομή, εξαιρετικές ερμηνείες, μεγαλοφυή σχόλια.

Εχοντας ενσωματώσει με ευστοχία πολλά στοιχεία της ρωσικής κουλτούρας, ο Κολιάντα επέλεξε μέσω του Αμλετ να σχολιάσει τη δυτική τέχνη, τον μιμητισμό και τον νεοπλουτισμό, την εξουσία και την ανοησία των αρχόντων, βαδίζοντας τόσο μέσα στην ιστορία του σαιξπηρικού ήρωα, όσο και έξω από αυτήν. Για να τα «πει» όλα αυτά χρησιμοποίησε απλά μέσα, έντονο μακιγιάζ που παραπέμπει σε κλόουν, λαϊκά μοτίβα μουσικής, κουτιά γατοτροφής και ευτελή αντίγραφα της Τζοκόντας. Κάθε ένα από αυτά έχει τη θέση του στο θεατρικό πανηγύρι και στην άποψη που έχει ο Κολιάντα για το θέατρο. Ενα θέατρο που είναι γήινο, αυθεντικό, συγκροτημένο, πρωτότυπο, αλλά όχι δήθεν.

Η εβδομάδα έκλεισε με ελληνική παράσταση στην Πειραιώς 260. Ο Χρήστος Στέργιογλου υποδύθηκε με χιούμορ και άνεση «Το Παρτάλι», στον μονόλογο που βασίστηκε στο ομώνυμο μυθιστόρημα του Θοδωρή Γρηγοριάδη. Ο Χώρος Ε ήταν sold out για τις τρεις παραστάσεις. Και οι θεατές τον κάλεσαν πολλές φορές στη σκηνή για να τον χειροκροτήσουν.