ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Προ-βολες

Ο θάνατος του στιχουργού Τζέρι Λάιμπερ την εβδομάδα που μας αφήνει έκανε όσους αγαπούν το πρώιμο ροκ να νοσταλγήσουν κάποια από τα τραγούδια που ο Λάιμπερ έγραψε μαζί με τον συνθέτη Μάικ Στόλερ. Εβραιόπουλα από την ανατολική ακτή της Αμερικής και οι δύο, συναντήθηκαν ως μαθητές του λυκείου στην άλλη πλευρά της χώρας, στη δυτική ακτή, και συγκεκριμένα στο Λος Αντζελες.

Ηταν το 1950 και ήταν και οι δύο δεκαεπτά χρόνων. Ο Στόλερ έβγαζε τα προς το ζην παίζοντας πιάνο μετά το σχολείο, ο Λάιμπερ δουλεύοντας σε δισκοπωλείο. Και οι δύο μοιράζονταν την ίδια αγάπη για το ριδμ εν μπλουζ και μάλλον δεν υπήρχε καλύτερη περίοδος από εκείνη στην Αμερική για να σου αρέσουν τα μπλουζ.

Οι μεγάλες ορχήστρες της εμπορικής τζαζ είχαν κλείσει τον κύκλο τους (και για οικονομικούς λόγους), τα μικρά σχήματα είχαν τώρα βγει μπροστά, ενώ από το 1947, με την ίδρυση της θρυλικής Atlantic Records, το ριδμ εν μπλουζ είχε βρει τη δική του στέγη.

Το 1953 το δίδυμο Στόλερ-Λάιμπερ είχε ήδη την πρώτη του επιτυχία, το «Hound Dog», στην μπλουζ εκδοχή του, που ερμήνευσε πρώτη η Big Mama Thornton. Το κομμάτι «απογειώθηκε» τρία χρόνια αργότερα, όταν του ανέβασε τις στροφές ο Ελβις.

Χωρίς να το καταλάβουν, οι Στόλερ και Λάιμπερ είχαν συμβάλει στη γέννηση του ροκ. Αν ο Καρλ Πέρκινς ή ο Ελβις έβαλαν στη πρωτόφαντη αυτή «συνταγή» το χιλμπίλι και το ροκαμπίλι του Μέμφις, κι αν ο Μπιλ Χάλεϊ το μπόλιασε με ένα τζαζικό, σουίνγκ ήχο, οι Στόλερ και Λάιμπερ (και μεγάλοι ερμηνευτές όπως ο Big Joe Turner), του έδωσαν τα ηχοχρώματα του ριδμ εν μπλουζ.

Προσωπικά, το αγαπημένο κομμάτι τους είναι το πασίγνωστο βέβαια Stand by Me (Στάσου πλάι μου). Το ερμήνευσε το 1961 ο Μπεν Ε. Κινγκ, ο οποίος συνέβαλε και στη σύνθεσή του. Λόγω ηλικίας, το ανακάλυψα όψιμα, στα τέλη της δεκαετίας του ’80, μέσα από την κινηματογραφική μεταφορά του ομότιτλου μυθιστορήματος του Στίβεν Κινγκ.

Οι εισαγωγικές νότες του μπάσου και οι πρώτοι στίχοι έχουν ακόμα τη δύναμή τους. «Οταν πέφτει η νύχτα/ και η γη είναι σκοτεινή/ κι όταν το φεγγάρι είναι το μόνο που μας φωτίζει/ Οχι, δεν θα φοβηθώ, δεν θα φοβηθώ/ Αρκεί να είσαι πλάι μου». Επειδή πέφτει η νύχτα πυκνή στη ζωή μας κάθε τόσο, ορισμένα τραγούδια είναι πάντα εκεί και στέκονται πλάι μας.