ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Γέλιο και ακρότητες από τον Σάσα Μπάρον Κόεν, σε ηπιότερους τόνους

Ο Δικτάτορας***

Τhe Dictator

ΚΩΜΩΔΙΑ (2012)

Σκηνοθεσία: Λάρι Τσαρλς

Ερμηνείες: Σάσα Μπάρον Κόεν, Αννα Φάρις, Μπεν Κίνγκσλεϊ, Τζέισον Ματζούκας, Τζον Σ. Ράιλι

Δύσκολα μπορεί να αντικρούσει κανείς ότι το μεγαλύτερο, αλλά και το πιο κραυγαλέο, ταλέντο στη σύγχρονη κωμωδία είναι ο Σάσα Μπάρον Κόεν. Ο Βρετανός κωμικός, μετά τους αυτοσχεδιαστικούς «Μπόρατ» και «Μπρούνο» γυρίζει την πιο συμβατική του ταινία, με γραμμική πλοκή στην οποία εντάσσονται τα κωμικά επεισόδια. Ο Κόεν υποδύεται τον συνταγματάρχη Αλαντίν, δικτάτορα της φανταστικής χώρας Γουαντίγια, που μετά μια αποτυχημένη δολοφονική απόπειρα, ταξιδεύει στη Νέα Υόρκη προκειμένου να μιλήσει στον ΟΗΕ. Θα χάσει όμως την ταυτότητά του όταν ένας πράκτορας ξυρίσει το μούσι – σήμα κατατεθέν του και ανήμπορος θα περιπλανιέται μέχρι να του προσφέρει καταφύγιο μια αριστερίστρια οικολόγος.

Με λίγο ηπιότερους τόνους, αλλά χωρίς να λείπουν οι ακρότητες και οι «προσβλητικές» σκηνές, ο «Δικτάτορας» είναι μια κωμωδία αστεία, με σκηνές ανθολογίας, χάνει όμως το στοιχείο της έκπληξης και του σοκ σε σχέση με τις προηγούμενες δουλειές και τους χαρακτήρες του Κόεν.

Απέναντι στο νέο δείγμα κωμωδίας υπάρχει ένα κλασικό της δείγμα με το «Αρσενικό και παλιά δαντέλα» (*****) του Φρανκ Κάπρα που προβάλλεται σε επανέκδοση. Γρήγορη, τρελή και αγέραστη κωμωδία, έχει έναν εξαιρετικό Κάρι Γκραντ στον ρόλο ενός νιόπαντρου κριτικού θεάτρου, που βρίσκεται ανάμεσα στη γυναίκα του, τις καλόκαρδες -αλλά και δολοφόνους- θείες του και τους αδελφούς του, παραληρηματικός ο ένας, εγκληματίας ο άλλος.

Στην κινηματογράφηση με στυλ εξαντλούνται οι προσπάθειες των αδελφών Ντελφίν και Μιριέλ Κουλέν στα «17 Κορίτσια» (**), όπου σε ένα σχολείο, οι μαθήτριες ακολουθούν το παράδειγμα της πρώτης τους συμμαθήτριας που μένει έγκυος και μένουν και αυτές η μία πίσω από την άλλη. Οι Κουλέν ωστόσο, αδιαφορούν για το κοινωνικό σχόλιο ή ακόμη και το χιούμορ που μπορεί να κρύβεται πίσω από αυτή την ιστορία.

Σαν «Ρατατούης», αλλά με έναν ενοχλητικό πρωταγωνιστή και μερικές σκηνές που θυμίζουν κακό επιθεωρησιακό νούμερο, είναι η κομεντί «Ο Σεφ και ο Σεφ του» (*1/2), με τον Μικαέλ Γιουν να υποδύεται έναν μανιακό με τη μαγειρική, που βρίσκεται στο εστιατόριο ενός διάσημου σεφ και τον βοηθά να διατηρήσει τη φήμη και το εστιατόριό του. Στον ρόλο του σεφ ο Ζαν Ρενό σώζει ό,τι μπορεί. Το περιβάλλον κουζίνας πάντως είναι ευχάριστο. Προβάλλεται τέλος και η περιπέτεια «Ο Προστάτης» (*) κατώτερη του δυναμισμού του πρωταγωνιστή της, Τζέισον Στέιθαμ, με έναν πρώην παλαιστή να προστατεύει ένα κορίτσι από πλήθος μαφιόζων.