ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Το αρχαίο θέατρο Δελφών γέμισε ξανά, 37 χρόνια μετά

«Το Ελληνικό Φεστιβάλ σας καλωσορίζει στο αρχαίο θέατρο των Δελφών», ακούστηκε το βράδυ του περασμένου Σαββάτου από τα μεγάφωνα. Ηταν μια ανακοίνωση που είχε να ακουστεί 37 ολόκληρα χρόνια. Το αρχαίο θέατρο των Δελφών φιλοξένησε μία και μοναδική μουσική και θεατρική παράσταση, λίγο πριν ξεκινήσουν τα έργα συντήρησης σ’ ένα από τα πιο επιβλητικά αρχαία θέατρα. Το Ελληνικό Φεστιβάλ ανέλαβε να συντονίσει το καλλιτεχνικό πρόγραμμα και το υπουργείο Πολιτισμού και Τουρισμού επωμίσθηκε τις υπόλοιπες λεπτομέρειες.

Ετσι, το περασμένο Σάββατο το βράδυ, σε ώρα που οι αρχαιολογικοί χώροι είναι κλειστοί, πολύς κόσμος ανέβαινε προς το αρχαίο θέατρο των Δελφών. Κι ήταν τόση η προσμονή όλων, που κανείς δεν διαμαρτυρήθηκε για τα μικρά οργανωτικά προβλήματα, κυρίως στην παραλαβή των εισιτηρίων. Ολοι ήξεραν ότι αυτό το βράδυ ήταν ξεχωριστό. Η απόσταση από τον δρόμο μέχρι το θέατρο είναι αρκετή και ανηφορική. Ηταν σούρουπο και όλοι έκαναν μικρές στάσεις στη διαδρομή, όχι μόνο για να πάρουν ανάσα, αλλά και για να απολαύσουν τη μαγευτική θέα.

Στην ορχήστρα του αρχαίου θεάτρου, μερικές καρέκλες και κάποια αναλόγια (για τα μέλη του Νέου Ελληνικού Κουαρτέτου). Στις πρώτες σειρές στο κοίλον είχαν ήδη καθήσει η γ.γ. του υπουργείου Πολιτισμού και Τουρισμού Λίνα Μενδώνη, η Τατιάνα Καραπαναγιώτη (η υπουργός Πολιτισμού στην υπηρεσιακή κυβέρνηση που είχε την ιδέα για την πραγματοποίηση αυτής της βραδιάς) και ο Σταύρος Μπένος (το «Διάζωμα» ανέλαβε το κόστος της μελέτης, ύψους 95 χιλ. ευρώ, ώστε να ξεκινήσουν τα έργα συντήρησης του αρχαίου θεάτρου των Δελφών), ο Γιώργος Λούκος από το Ελληνικό Φεστιβάλ.

Μερικοί από τους σημαντικότερους Ελληνες ηθοποιούς, αρκετοί από τους οποίους είχαν παίξει παλαιότερα στο αρχαίο θέατρο των Δελφών, ανταποκρίθηκαν με χαρά στο κάλεσμα του Ελληνικού Φεστιβάλ: Λυδία Κονιόρδου, Βασίλης Παπαβασιλείου, Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου, Γιάννης Βογιατζής, Ολια Λαζαρίδου, Νίκος Καραθάνος, Ελένη Κοκκίδου, Ρένη Πιττακή. Ολοι είχαν διαλέξει ένα απόσπασμα είτε από κείμενα του αρχαίου δράματος που αγάπησαν είτε ρόλους που είχαν παίξει παλαιότερα, κάποιοι από αυτούς στο ίδιο μέρος, στο αρχαίο θέατρο των Δελφών. Μόνη εξαίρεση ο Βασίλης Παπαβασιλείου, που επέλεξε το ποίημα του Χέντερλινγκ «Ψωμί και κρασί», το οποίο μετέφρασε ο ίδιος.

Τα φώτα έσβησαν και η βραδιά ξεκίνησε μουσικά με το Νέο Ελληνικό Κουαρτέτο, τη σοπράνο Λένια Ζαφειροπούλου και τον κλαρινετίστα Διονύση Γραμμένο, να ερμηνεύουν Ραβέλ, Μότσαρτ, Μπαχ και Σκαλκώτα.

Ιδιαίτερες στιγμές

Και μόλις οι μουσικοί ολοκλήρωσαν το πρόγραμμά τους, ακούστηκε από το βάθος, κάνοντας τα βουνά να αντιλαλούν, η φωνή της Λυδίας Κονιόρδου σ’ ένα απόσπασμα, το πιο σπαρακτικό, από τη «Μήδεια». Ακολούθησε ο Βασίλης Παπαβασιλείου, και ο αντίλαλος που έκανε η φωνή του μαζί με τον διαυγή έναστρο ουρανό δημιουργούσε μοναδικά συναισθήματα στο κοινό. Ιδιαίτερη στιγμή ήταν όταν ο ηθοποιός Γιάννης Βογιατζής (είχε παίξει στο αρχαίο θέατρο Δελφών το 1957) ερμήνευσε το πιο δημοφιλές απόσπασμα από τους «Πέρσες» του Αισχύλου: «Ιτε παίδες Ελλήνων…». Και το κοινό τον χειροκρότησε για ώρα πολλή… Η Μαρίσσα Τριανταφυλλίδου επέλεξε «Αγαμέμνονα», ο Νίκος Καραθάνος τον «Ηρακλή Μαινόμενο», η Ελένη Κοκκίδου την «Αντιγόνη», η Ολια Λαζαρίδου αποσπάσματα από Ορφικούς Υμνους με τη συνοδεία του Διονύση Γραμμένου στο κλαρινέτο. Τελευταία εμφανίστηκε στην ορχήστρα του θεάτρου η Ρένη Πιττακή, με λίγα φτερά περασμένα στα χέρια της, θυμίζοντας ένα μικρό απόσπασμα από την Πάροδο των «Ορνίθων», έτσι όπως τους είχε ερμηνεύσει το 1968 με το Θέατρο Τέχνης, στον ίδιο χώρο. «Αν κανείς σας, ω θεατές μας/ θέλει εδώ κι εμπρός να ζει…» τραγούδησε και χόρεψε στα βήματα που η Ζουζού Νικολούδη είχε διδάξει σ’ εκείνον τον ανεπανάληπτο χορό. Πριν μας αποχαιρετήσουν όλοι, ο Βασίλης Παπαβασιλείου έστειλε έναν «χαιρετισμό» στον άνθρωπο που πρώτος άνοιξε στο κοινό αυτόν τον μαγικό χώρο: τον Αγγελο Σικελιανό. Ηταν μια διαφορετική βραδιά, ήταν πράγματι τα «θυρανοίξια» ενός αρχαίου θεάτρου, όπως εύστοχα είπε ο Βασίλης Παπαβασιλείου. Τα περίπου 1.000 άτομα που γέμισαν το θέατρο άρχισαν να κατεβαίνουν σιγά σιγά συγκινημένα και ευχαριστημένα.