ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η Ιλιάδα κατά τον Στάθη Λιβαθινό

ΚΡΙΤΙΚΗ ΧΟΡΟΥ. Καλή αρχή του Φεστιβάλ Αθηνών με το κάθισμα 13 στη 13η σειρά της αίθουσας Δ. Ο γούρικος αριθμός μου! Στις ξέχειλες κερκίδες (8/6) το 65% ήταν γυναίκες και ο κόσμος άνετα ντυμένος σαν για εκδρομή: σαγιονάρες, βερμούδες, σακίδια στην πλάτη… «Ιλιάδα», λοιπόν, στην Πειραιώς -μα τι συμβαίνει επιτέλους; «Οδύσσεια» η έναρξη της περιόδου 2012-13, «Ιλιάδα» η έναρξη των φεστιβαλικών εκδηλώσεων. Ποιος… ζήλεψε ποιον; Ο Μπομπ Ουίλσον τον Στάθη Λιβαθινό ή το αντίθετο; Και οι δύο είχαν στα σκαριά το project από καιρό. Και σε κάποια σημεία… συναντήθηκαν: στη ζωντανή μουσική υπόκρουση/επένδυση που έπαιζε ένας μουσικός κοντά στη σκηνή. Μόνο που για την «Οδύσσεια» το σόλο πιάνο ήταν εκνευριστικό, επαρκώς άσχετο και καλύπτοντας συχνά το λόγο. Αντίθετα, η σύνθεση και ο σχεδιασμός ήχου του Λ.Πηγούνη για την «Ιλιάδα» ήταν αρμοστά με το θέαμα και ο Μ. Κλαπάκης στα κρουστά… έδωσε ρέστα! Και οι δύο προτάσεις είχαν αδιαμφισβήτητα «άποψη». Του Ουίλσον εκείνη ενός esthete, minimal με υποδόριες νύξεις χιούμορ (κακού). Του Στάθη άμεσα άγρια με -συγγνώμη- μπόχα νταβρατίλας για τους Αχαιούς (αμ, φαντάροι ήταν, χρόνια στα παραπήγματα) και άμεση κοροϊδία για τα καμώματα των θεών.

Για την κίνηση ο Ουίλσον -ειδικός και ιδιαίτερος στο είδος του- πρόσφερε τερτίπια μάλλον παρά «χορογραφία» και δεν ξεχνώ τον άμοιρο Σταύρο Ζαλμά (Οδυσσέα ιδανικό για διεθνή διανομή) να παίζει με τις παλάμες του στριφογυρίζοντάς τες και κάνοντας κολπάκια με τα δάχτυλά του. Ο Λιβαθινός έφερε για την κινησιολογική προετοιμασία και τις πολεμικές τέχνες τον Σι Μιαο Τζιε (Μάχιμο Μοναχό Σαολίν) αλλά και μια επιμελήτρια κίνησης (Pauline Huguet). Και είμαι βέβαιος ότι έβαλε κι αυτός το χεράκι του, όπως κι ο υπέροχος θίασος το δικό του ανταποκρινόμενος υπερθετικά. Σκηνές όπως εκείνη με τους Αχαιούς να ανεβοκατεβαίνουν σ’ ένα τραπέζι περιγράφοντας πώς σκότωναν ποιοι ποιους αποτελούν αλησμόνητη «χορογραφική» εμπειρία. Και μια και μιλήσαμε για το ξέχειλο θέατρο και τις πέντε μέρες, γιατί όχι στο Ηρώδειο για τόσες κι άλλες τόσες; Θα γέμιζε σίγουρα και δεν θα παραπονιούνταν όσοι έμειναν έξω!