ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Το «χαρέμι του Καντάφι» ή, αλλιώς, η κοινοτοπία της διαστροφής

Πείτε μας κάτι που δεν ξέρουμε: στο βιβλίο «Το χαρέμι του Καντάφι» (Gaddafi’s Harem. The story of a young woman and the abuses of power in Libya, εκδ. Grove Press) η δημοσιογράφος Annick Cojean ερευνά τη μαρτυρία μιας νεαρής κοπέλας, της Σοράγια (καθώς και άλλων), που έγινε «σκλάβα του σεξ» στην κρεβατοκάμαρα του Καντάφι. Πρωτότυπο; Διόλου. Πολύ συνοπτικά: ο Λίβυος δικτάτορας παρουσιάζεται να σνιφάρει κόκα, να πίνει ουίσκι, να τρώει σκόρδο (!), να κάνει σεξ τέσσερις φορές την ημέρα (με τη συνδρομή του Βιάγκρα – ακόμα και κατά τη διάρκεια της ημέρας, ενώ όλοι οι μουσουλμάνοι γιορτάζουν το Ραμαζάνι), να διακορεύει παρθένες (είχε ένα φετίχ με το αίμα τους…) και να τις υποβάλλει μετά σε χειρουργική παρθενορραφής, να βιαιοπραγεί εις βάρος των νεαρών κοριτσιών που πολύ συχνά κρατούνταν στο παλάτι του διά της βίας (κάποιες ήταν μέλη στη φρουρά του), ενώ βίαζε, μπροστά στις γυναίκες του «χαρεμιού» του, νεαρούς στρατιώτες…

Οσο και αν οι μαρτυρίες ταιριάζουν με την εικόνα που έχουμε για τον Καντάφι, αν το βιβλίο δεν τύγχανε της έρευνας της Cojean (το TLS και ο Independent δημοσιεύουν θετικές κριτικές), θα μπορούσαμε να υποπτευθούμε ότι είναι μια μείξη αλήθειας και κοινότοπης φαντασίας – από αυτές τις φαντασίες που συναντάμε στο soft ή και hardcore πορνό. Ειδικά η περιγραφή της «πρώτης νύχτας» της 15χρονης Σοράγια (σύμφωνα με τη συγγραφέα, πρόκειται για μια πολύ όμορφη κοπέλα που μοιάζει στην Αντζελίνα Τζολί) θα μπορούσε να είναι βγαλμένη από πορνό b-movies αλλοτινών δεκαετιών.

Εδώ έγκειται και η φρίκη του πράγματος: στην κοινοτοπία της. Ενας πανίσχυρος εξουσιαστής ο οποίος χρησιμοποιεί το σεξ ως μέσον βίας και επιβολής – τι πιο κλισέ; Θυμάμαι κι έναν αστικό θρύλο, που ήθελε τα αγγεία στα ρουθούνια του Καντάφι κατεστραμμένα εξαιτίας της αλόγιστης ποσότητας κοκαΐνης που σνιφάριζε.

Η ειρωνεία είναι ότι ο Καντάφι θεωρούνταν υπέρμαχος των δικαιωμάτων της γυναίκας – όχι μόνο στα λόγια αλλά και στην πράξη, με συγκεκριμένες νομοθεσίες, με δημόσιες ομιλίες κ.ά.

Συγκρατώ άλλη μία ενδιαφέρουσα πτυχή από το βιβλίο: η Σοράγια έκλεψε την καρδιά του Καντάφι (λέμε τώρα…) όταν επισκέφθηκε το σχολείο της και οι δάσκαλοί της την επέλεξαν για να του προσφέρει λουλούδια. Το τρυφερό πατ-πατ στο κεφάλι της ήταν σινιάλο για τους ανθρώπους του: το κορίτσι τον ενδιέφερε σεξουαλικά (έτσι έκανε με όσες γυναίκες τον είλκυαν). Λίγες ημέρες αργότερα, η Σοράγια σχεδόν απήχθη από κοπέλες της φρουράς του, σύμφωνα πάντοτε με το βιβλίο, από το σπίτι της, παρά τις διαμαρτυρίες της μητέρας της.