ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Ξεσκεπάζοντας τη μαφία από μέσα

Στην αίθουσα του δικαστηρίου, παρακολουθούμε δεκάδες μαφιόζους σε ειδικά κελιά να αποδοκιμάζουν και να απειλούν τον άνθρωπο που τους έφερε εκεί.

Ο προδότης ★★★
ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΔΡΑΜΑ (2019)
Σκηνοθεσία: Μάρκο Μπελόκιο
Ερμηνείες: Πιερφρανσέσκο Φαβίνο, Μαρία Φερνάντα Καντίντο, 
Φαμπρίτσιο Φερακάνε
 
Η αληθινή ιστορία του μεγαλύτερου πληροφοριοδότη στην ιστορία της ιταλικής μαφίας μεταφέρεται στη μεγάλη οθόνη από τον σημαντικό Ιταλό κινηματογραφιστή Μάρκο Μπελόκιο, σε ένα μακρόσυρτο φιλμ (διαρκεί 2,5 ώρες), επηρεασμένο από τα κλασικά πρότυπα του είδους. Ο γνωστός μας από το εξαιρετικό «Suburra», Πιερφρανσέσκο Φαβίνο υποδύεται τον Τομάζο Μπουσέτα, αφεντικό της Κόζα Νόστρα από το Παλέρμο, ο οποίος καταφεύγει στη Βραζιλία για να γλιτώσει τη σύλληψη. Εκεί φτιάχνει ξανά τη ζωή του, αφού παντρεύεται μια νέα γυναίκα και αποκτά παιδιά, ωστόσο οι βραζιλιάνικες αρχές τελικά τον συλλαμβάνουν και τον εκδίδουν στην Ιταλία. Ταυτόχρονα οι δύο μεγαλύτεροι γιοι του εκτελούνται μαζί με δεκάδες άλλους στον βωμό του μαφιόζικου πολέμου. Αηδιασμένος πια ο Μπουσέτα, αποφασίζει να μιλήσει στον δικαστή Φαλκόνε και μαζί να στείλουν στο εδώλιο τα μεγάλα κεφάλια της παράνομης οργάνωσης.

Ο Μπελόκιο επιλέγει σε γενικές γραμμές την ακαδημαϊκή αφήγηση, προκειμένου να συντάξει μια ιστορία αίματος, τιμής αλλά και εξιλέωσης και δικαιοσύνης. Ο (πραγματικός) ήρωας της ταινίας του άλλωστε μόνο άγιος δεν είναι. Εχοντας μπει στο κύκλωμα της Κόζα Νόστρα από νεαρή ηλικία, ο Μπουσέτα έχει… ξετινάξει σχεδόν όλο τον ποινικό κώδικα, όμως η απόφασή του να μιλήσει τα αλλάζει όλα. Και δεν έρχεται εύκολα· προηγούνται εφιαλτικά οράματα, τύψεις που τον βασανίζουν και βέβαια τα δεκάδες πτώματα συγγενών και φίλων του που βλέπει ακόμα να στοιβάζονται γύρω. «Στο παρελθόν, η Κόζα Νόστρα δεν είχε καμία σχέση με την αρρωστημένη οντότητα που είναι σήμερα. Αποφάσισα να συνεργαστώ με το κράτος για να αποτρέψω άλλους από το να πιστέψουν στην υποτιθέμενη αξιοπρέπεια και τιμή της Κόζα Νόστρα. Οι αξίες αυτές έχουν ταφεί κάτω από ένα βουνό αθώων θυμάτων», τον ακούμε να λέει κάποια στιγμή στο δικαστήριο. Την ιστορία που τον οδήγησε ώς εκεί τη βλέπουμε να εκτυλίσσεται με στοχευμένα φλας μπακ, καθώς εκείνος την αφηγείται στον δικαστή Φαλκόνε. 

Σκηνές και ατμόσφαιρα που θυμίζουν αναπόφευκτα τον «Νονό» ή το πιο πρόσφατο τηλεοπτικό «Narcos» –σε κάποιο σημείο χρησιμοποιείται και η ίδια μουσική με το τελευταίο– μας οδηγούν στο τελευταίο κομμάτι του φιλμ, το οποίο εξελίσσεται σχεδόν ολόκληρο στην πελώρια αίθουσα του δικαστηρίου.

Εκεί παρακολουθούμε ελαφρώς σουρεαλιστικές καταστάσεις, μάλλον κάπου ανάμεσα στο χιούμορ του δημιουργού και την πραγματικότητα, με δεκάδες μαφιόζους σε ειδικά κελιά να φωνάζουν, να αποδοκιμάζουν και να απειλούν τον άνθρωπο που τους έφερε εκεί. Για εκείνους είναι απλώς ένας στυγνός προδότης.