ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Η αλλοπρόσαλλη πολιτική σκηνή της Αμερικής

Ο Στιβ Καρέλ (εδώ με τη Ρόουζ Μπερν) υποδύεται τον Γκάρι, έναν υψηλόβαθμο επικοινωνιολόγο του Δημοκρατικού Κόμματος, ο οποίος πασχίζει να χαράξει νέες στρατηγικές μετά την οδυνηρή ήττα στις εκλογές του 2016. Φωτ.Focus Features

Ακαταμάχητος ★★★
ΚΩΜΩΔΙΑ (2020)
Σκηνοθεσία: Τζον Στιούαρτ
Ερμηνείες: Στιβ Καρέλ, Ρόουζ Μπερν, Κρις Κούπερ
 
Ο επί χρόνια παρουσιαστής της πολυβραβευμένης ενημερωτικής-σατιρικής εκπομπής «The Daily Show», Τζον Στιούαρτ, περνά πίσω από την κάμερα με μια μυθοπλαστική μεν, πολύ συνδεδεμένη με τη σύγχρονη αμερικανική πραγματικότητα δε, πολιτική κωμωδία. Πρωταγωνιστής της είναι ο Στιβ Καρέλ, ο οποίος υποδύεται τον Γκάρι, έναν υψηλόβαθμο επικοινωνιολόγο του Δημοκρατικού Κόμματος, ο οποίος πασχίζει να χαράξει νέες στρατηγικές μετά την οδυνηρή ήττα στις εκλογές του 2016. Την απάντηση φαίνεται να βρίσκει στο πρόσωπο ενός βετεράνου πεζοναύτη (Κρις Κούπερ), τον οποίο βλέπει σε κάποιο βίντεο να υπερασπίζεται τα δικαιώματα των μεταναστών σε μια επαρχιακή πολίχνη του (παραδοσιακού ρεπουμπλικανικού) Ουισκόνσιν. Δίχως να χάσει χρόνο, ο Γκάρι ταξιδεύει εκεί προκειμένου να πείσει αυτόν τον ανέλπιστο ήρωα να κατέβει υποψήφιος στις δημοτικές εκλογές και να γίνει έτσι το παράδειγμα για ολόκληρο το έθνος. Οι πολιτικοί αντίπαλοι ωστόσο έχουν «μυριστεί» τον κίνδυνο και η προεκλογική μάχη ξεκινά.

Επιχειρώντας να κάνει τις δικές του παρατηρήσεις πάνω στην αλλοπρόσαλλη πολιτική-κοινωνική πραγματικότητα των σημερινών Ηνωμένων Πολιτειών, ο Στιούαρτ δημιουργεί ένα φαινομενικά ανάλαφρο φιλμ, με πολύ σοβαρές ωστόσο προθέσεις. Ο Γκάρι, ένας καριερίστας της επικοινωνίας, μαθημένος στην πολυτελή «φούσκα» της Ουάσινγκτον, προσγειώνεται στον τελείως διαφορετικό κόσμο της αμερικανικής επαρχίας. Εκεί βρίσκει κλειστά μαγαζιά, απόρροια της συνεχιζόμενης κρίσης, μπόλικο συντηρητισμό αλλά και αρκετούς φιλικούς ντόπιους που θα τον βοηθήσουν να στήσει την εκστρατεία του. Σύντομα πάντως θα καταλάβει πως τα κόλπα και οι τακτικές της κεντρικής πολιτικής σκηνής δεν έχουν πάντα εφαρμογή στον πυρήνα των τοπι-
κών κοινωνιών.

Το φιλμ, αν και εξαρχής παρουσιάζει το στρατόπεδο των Ρεπουμπλικανών με τα χρώματα της καρικατούρας –ο δημιουργός του υπήρξε άλλωστε επί χρόνια από τους πιο απολαυστικούς επικριτές τους– δεν χαρίζεται ούτε στους Δημοκρατικούς. Ο ελιτισμός και η σταδιακή αποξένωση από τους πραγματικούς ανθρώπους, ειδικά εκείνους εκτός των μεγάλων αστικών κέντρων, είναι εξίσου μεγάλα πολιτικά αμαρτήματα με τις παλαβομάρες των συντηρητικών, μοιάζει να λέει· ο ίδιος ο πρωταγωνιστής σε κάποιο σημείο παρατηρεί ψυχρά σχετικά με τις εκλογές: «δεν είναι πολιτική, είναι μαθηματικά».

Η κωμική ματιά βέβαια οδηγεί και σε κάποιες υπερβολές, όμως, αυτές είναι λίγες συγκριτικά με τα εύστοχα σχόλια και (κυρίως) την ευφυέστατη ανατροπή του φινάλε. Ο Στιβ Καρέλ από την πλευρά του συνεχίζει στους ρυθμούς των επίσης πολιτικά φορτισμένων «Space Force» και «The Morning Show», ενώ κορυφαίος όλων είναι αναμφισβήτητα ο Κρις Κούπερ, ο οποίος εκπέμπει την αυθεντικότητα ενός ανθρώπου που νοιάζεται για τη λησμονημένη ουσία της πολιτικής και όχι για τις εντυπώσεις.