ΘΕΑΤΡΟ

ΔΗΠΕΘΕ εν αναμονή νέας αρχής

dipethe-en-anamoni-neas-archis-561098410

Στην Αθήνα τα θέατρα δεν γνωρίζουν εάν θα επιβιώσουν τον φετινό χειμώνα. Εάν θα τα βγάλουν πέρα με το όριο 50% πληρότητας που προσανατολίζεται να εισηγηθεί η επιτροπή εμπειρογνωμόνων του υπουργείου Υγείας, για την αποτροπή διασποράς του κορωνοϊού.

Στην καλύτερη των περιπτώσεων, 60%. Την ίδια ώρα σε δημοσκόπηση του Youfly (2.000 άτομα πανελλαδικά, ηλικίας 18 έως 65 ετών), το 81,7% των ερωτηθέντων απάντησε ότι θα πάει σε χώρο καλλιτεχνικών εκδηλώσεων φορώντας μάσκα και εφόσον τηρούνται τα μέτρα προστασίας.

Πρόβλημα επιβίωσης, όμως, δεν αντιμετωπίζουν μόνον οι καλλιτέχνες της Αθήνας, και ας στριμώχνονται όλοι εδώ. Στην περιφέρεια τα ΔΗΠΕΘΕ βιώνουν τις δικές τους αγωνίες. Θα τα καταφέρουν στο δεύτερο κύμα του κορωνοϊού, όταν στην πλάτη τους κουβαλούν παθογένειες δεκαετιών; Τα περισσότερα ιδρύθηκαν με πολλές ελπίδες τη δεκαετία του ’80 και στην πορεία απαξιώθηκαν από τις επεμβάσεις των δημάρχων και, έπειτα των προέδρων που είχαν (όχι όλοι) άποψη για την καλλιτεχνική διεύθυνση, την επιλογή των συντελεστών, ακόμη και των έργων.

Τα ΔΗΘΕΘΕ σε πολλές περιπτώσεις γνώρισαν το θέατρο σε τόπους μακρινούς, που μέχρι τότε στα μέρη τους έφταναν μόνον αθηναϊκοί θίασοι της «αρπαχτής» τα καλοκαίρια. Σε πολλά από αυτά είδαμε καλούς διευθυντές, γερούς ηθοποιούς, ενδιαφέρον ρεπερτόριο. Είδαμε με το πέρασμα των χρόνων πάντως και πολλούς, πάρα πολλούς, ερασιτέχνες. Τον περασμένο Ιανουάριο, οι άνθρωποι που εργάζονται σε αυτά πίστεψαν στο καινούργιο ξεκίνημα που υποσχέθηκαν τότε η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη και ο γ.γ. Σύγχρονου Πολιτισμού Νικόλας Γιατρομανωλάκης. Σε πολύωρη σύσκεψη για την επανεκκίνησή τους, όλοι συμφώνησαν στην αλλαγή του θεσμικού πλαισίου, στην επανεξέταση των στόχων, στην αξιολόγηση, ό,τι συνέβαλε στον μαρασμό τους. Επειτα, γύρω στον Απρίλιο, τους δόθηκε έκτακτη επιχορήγηση 20.000 ευρώ κ.ά. Ομως, αρκούν;

Οι διευθυντές τους αντιμετωπίζονται σαν μόνιμοι δημοτικοί υπάλληλοι (διότι κάποιοι ξέχασαν να τους εξαιρέσουν). Μέχρι τον Δεκέμβριο πρέπει να γίνουν νέες προγραμματικές συμβάσεις. Να βρεθούν νομικές λύσεις. Αυτό που περιμένουν στα ΔΗΠΕΘΕ είναι ένα νέο κάλεσμα του υπουργείου Πολιτισμού. Το θέατρο στηρίζει το κοινό και στην περιφέρεια. Αλλά ο χρόνος περνάει. Και η ευκαιρία για ανεξαρτησία, εξωστρέφεια, προσαρμογή στις ανάγκες του 21ου αι. ίσως χαθεί πάλι.