ΕΙΚΑΣΤΙΚΑ

H εικαστικός Αθηνά Χατζή παρουσιάζει τα «Αστικά ημιτόνια»

h-eikastikos-athina-chatzi-paroysiazei-ta-astika-imitonia-561134482

Οι στέγες της πόλης και η αστική πυκνότητα με απρόβλεπτη συμμετρία και χρωματική ευωχία συγκροτούν τη νέα εικαστική κατάθεση της Αθηνάς Χατζή. Τα «Αστικά ημιτόνια», η έκθεση που παρουσιάζεται στην αίθουσα τέχνης «Genesis» του Γιώργου Τζάνερη, προχωρούν την επί σειρά ετών ενασχόλησή της με το αστικό τοπίο, στο οποίο πάντα διακρίνεται έστω και υπαινικτικά το αποτύπωμα της Αθήνας. 

«Στην τωρινή έκθεση, με σίγουρα πιο αφαιρετική ματιά, αντλώ εικόνες από τα αθέατα και τα ελάσσονα σημεία της πόλης, τις οροφές, τις όψεις του ακάλυπτου χώρου, τις ταράτσες και τις σκεπές, δημιουργώντας φαινομενικά νεκρές φύσεις αστικού τοπίου», λέει η Αθηνά Χατζή. «Αποτελεί σίγουρα πιο προχωρημένο στάδιο της ζωγραφικής μου, καθώς απομακρύνομαι από τις προηγούμενες, περισσότερο ρεαλιστικές αστικές εικόνες και αφαιρετικά, εστιάζοντας σε λεπτομέρειες των ταπεινών και αθέατων, ανασυνθέτω την πόλη. Η οποία και παραμένει στη δουλειά μου η απόλυτη πρωταγωνίστρια του εαυτού της». 

Η Αθηνά Χατζή με τόλμη ανατέμνει τον αστικό ιστό και ανασυγκροτεί με ελευθερία αρχιτεκτονικές ουτοπικές μινιατούρες υψηλής πύκνωσης με εξαιρετική πάντα χρήση του χρώματος. Ορίζει «την επιθυμία του βλέμματος να εξερευνήσει, να εστιάσει και να αναπαυθεί στο ρευστό και ασταθές σημείο τήξης του δομημένου τοπίου», όπως γράφει η επιμελήτρια της έκθεσης και ιστορικός τέχνης Ιρις Κρητικού. Τα σπίτια της Αθήνας, όπως τα φέρνει μπροστά ο χρωστήρας της Αθηνάς Χατζή, αποκαλύπτονται βουβά με οργανική εξωστρέφεια και συστολή. «Η άμεση ανθρώπινη παρουσία ξεθωριάζει και περίκλειστη στα κτίρια τελικά εκλείπει, χωρίς όμως να εγκαταλείπει ψυχικά την πόλη, παραμένοντας συναισθηματικά παρούσα. Είναι μια καινούργια ματιά, πιο ευαίσθητη ίσως, απολύτως πιο χαμηλόφωνη, που αντανακλά και τον προσωπικό μου ψυχισμό του περασμένου έτους». 

Η Ιρις Κρητικού πιστεύει πως «ως νεκρή φύση αποδίδεται η πόλη από τη Χατζή: εξαιρετικά οικεία, κομμάτι από την πιο τυχαία και βέβαιη περιπλάνησή μας. Θαμπή και στιλπνή μαζί, σαν αυτές τις φαινομενικά τυχαίες συναρμογές των αδειανών μπουκαλιών του Μοράντι». Οι αστικές πυκνώσεις της Αθηνάς Χατζή είναι ένα βήμα στη βαθύτερη κατανόηση του άστεως, μέσα στις κρυπτικές πτυχώσεις του, έχοντας πλέον ενσωματώσει και διυλίσει πρότερες, περισσότερο παραστατικές αποτυπώσεις της ζωής, με κίνηση, αγορές και φώτα. Στα «Αστικά ημιτόνια», όπως υποδηλώνει και ο τίτλος, η Αθηνά Χατζή απελευθερώνεται από την πιστή αναπαράσταση, πηγαίνει ένα βήμα παρακάτω, δρασκελίζει ένα όριο προσωπικής ωρίμανσης. Ο κόσμος του άστεως αναδύεται ως ψίθυρος, η μνήμη τυλίγει την πόλη, οικείες όψεις ανακαλούν συνειρμούς. Σε αυτή την τόσο προσωπική δουλειά της, η Αθηνά Χατζή μάς παραδίδει έναν κόσμο περίκλειστο και αυτόνομο, ρευστό και συμπαγή, με αναμνήσεις συμβάντων που ίσως να μην τελέστηκαν ποτέ.