HOME CINEMA

Ρεσιτάλ Σάσα Μπάρον Κοέν και Κέιτ Μπλάνσετ

Ο Σάσα Μπάρον Κοέν στην επιστροφή του θρυλικού Μπόρατ.

Borat Subsequent Moviefilm ★★★
ΚΩΜΩΔΙΑ (2020)
Σκηνοθεσία: Τζέισον Γουόλινερ
Ερμηνείες: Σάσα Μπάρον Κοέν,
Μαρία Μπακάλοβα, Τομ Χανκς 

Στο κατώφλι των αμερικανικών εκλογών, ο θρυλικός χαρακτήρας που μας σύστησε το 2006 ο Σάσα Μπάρον Κοέν, σκανδαλίζοντας την υφήλιο, επιστρέφει με ένα εξίσου τολμηρό –και ανερυθρίαστα στρατευμένο– σίκουελ που σατιρίζει τις σύγχρονες ΗΠΑ (διαθέσιμο στην πλατφόρμα Amazon Prime). Ο τηλεοπτικός δημοσιογράφος Μπόρατ, «από το ένδοξο έθνος του Καζαχστάν», ξεκινά για την Αμερική, με σκοπό αυτή τη φορά να παραδώσει την κόρη του, Τούταρ, ως δώρο στον αντιπρόεδρο Μάικ Πενς, προκειμένου να κερδίσει την εύνοια για λογαριασμό της πατρίδας του.

Ο Κοέν αναγκάζεται σε πολλές περιπτώσεις να μεταμφιέσει τον Μπόρατ, ο οποίος πλέον είναι αναγνωρίσιμος από τους πάντες, ωστόσο καταφέρνει και πάλι να πετύχει τον σκοπό του· αυτός φυσικά δεν είναι άλλος από το να προκαλέσει χάος στο πέρασμά του και να αναδείξει όσα τον ενδιαφέρουν. Στο πλευρό του αυτή τη φορά έχει και την εξαιρετική Μαρία Μπακάλοβα, η οποία μπαίνει κατευθείαν στο πνεύμα αυτής της ιδιότυπης ντοκουμενταρίστικης κωμωδίας-παρέμβασης. Οι δυο τους κάνουν περίπου τα πάντα, από μια τρομερά άβολη επίσκεψη σε έναν καθολικό ιερέα, αρνητή των αμβλώσεων, μέχρι την απερίγραπτη εισβολή σε ομιλία του Μάικ Πενς. Το αποκορύφωμα, ωστόσο, έρχεται στο τέλος με «θύμα» τον Ρούντι Τζουλιάνι, σε μια σεκάνς όπου το όποιο σενάριο αποδεικνύεται φτωχό μπροστά στην (ξεκαρδιστική) πραγματικότητα.
 
Manifesto★★★
ΔΡΑΜΑ (2015)
Σκηνοθεσία: Γιούλιαν Ρόουζφελντ
Ερμηνείες: Κέιτ Μπλάνσετ, Ερικα Μπάουερ, Ρούμπισ Μπουσταμάντε

resital-sasa-mparon-koen-kai-keit-mplanset0
Η Κέιτ Μπλάνσετ ως μία από τις 13 διαφορετικές περσόνες που ερμηνεύει στο «Manifesto».

Από την πλατφόρμα του Cinobo επιλέγουμε ένα μοναδικό ερμηνευτικό πορτρέτο διά χειρός Κέιτ Μπλάνσετ, σε μια ταινία που μοιάζει ελαφρώς και με καλλιτεχνική εγκατάσταση. H Αυστραλή ηθοποιός δίνει εδώ ρεσιτάλ υιοθετώντας 13 διαφορετικές περσόνες, οι οποίες με τον έναν ή τον άλλο τρόπο διατυπώνουν μανιφέστα. Μια δασκάλα, μια παρουσιάστρια ειδήσεων, ένας άστεγος ρακοσυλλέκτης, ένας εργάτης, μια ροκ σταρ, μια νοικοκυρά και διάφοροι άλλοι γίνονται οι φωνές που εξαγγέλλουν αυτά τα σύμβολα των μεγάλων αλλαγών.

Οι ιδέες που υπάρχουν εδώ είναι πολλές: από την καθαρή επανάσταση μέχρι τον απέραντο κυνισμό. Ακούμε τα λόγια του Μαρξ και του Γκι Ντεμπόρ, αλλά και αυτά του Λαρς φον Τρίερ από το περίφημο «Δόγμα 95». Σε μια εκπληκτική σκηνή, σε ένα νεκροταφείο, η μαυροφορούσα πρωταγωνίστρια εκφωνεί με πάθος ένα ντανταϊστικό μανιφέστο, κάτι σαν τη νεκρολογία της ίδιας της τέχνης. Πέρα πάντως από τα όσα λέγονται επί της οθόνης, ενδιαφέρον έχουν και τα σκηνικά. Μερικά από αυτά μοιάζουν με περίτεχνα installations και άλλα μας στέλνουν σε τρομακτικά μέρη, όπως μια ερημωμένη σαν από πυρηνική καταστροφή πόλη. Αυτή η συνεχής εναλλαγή χώρων και τοπίων ενισχύει ακόμη περισσότερο το στοιχείο της αποσπασματικότητας και την αίσθηση πως εδώ δεν παρακολουθούμε ακριβώς κινηματογραφική ταινία.