ΜΟΥΣΙΚΗ

Ενα εικοσιτετράωρο με την τραγουδοποιό Ειρήνη Σκυλακάκη

ena-eikositetraoro-me-tin-tragoydopoio-eirini-skylakaki-561185743

Δεν είναι όλες οι μέρες μου ίδιες. Κάποιες μέρες είναι ασύλληπτα βαρετές και κάποιες συναρπαστικές. Θα σας μιλήσω για μια μέρα μέσα στο δεύτερο lockdown που θεωρώ ενδεικτική μιας καλής ημέρας.
 
07.30
Tον τελευταίο καιρό ξυπνάω πολύ νωρίς για τα δεδομένα μου και μου αρέσει! Οι πρώτες ώρες της ημέρας είναι για μένα οι πιο αποδοτικές. Τσεκάρω το κινητό μου (κυρίως το Instagram και emails), φτιάχνω καφέ και ανοίγω ένα πρότζεκτ στο στούντιό μου. Σήμερα ξεκίνησα δοκιμάζοντας ιδέες για τον «μουσικό κόσμο» ενός θεατρικού έργου του οποίου έχω αναλάβει τη μουσική επιμέλεια. Αυτές οι ώρες περνούν πάντα χωρίς να το καταλάβω γιατί βυθίζομαι μέσα στους διαφορετικούς ήχους των synth.
 
10.00
Η Μελίνα (η σκυλίτσα μου) έχει ξυπνήσει από ώρα και έχει αρχίσει να χάνει την υπομονή της, οπότε με συνοπτικές διαδικασίες ξεκινάμε για τη Φωκίωνος Νέγρη. Με το που φτάνουμε στο πάρκο αρχίζει το καθιερωμένο παιχνίδι μας, το οποίο κατά καιρούς απολαμβάνω ίσως περισσότερο και από τη Μελίνα. Της πετάω ξύλα και εκείνη μου τα επιστρέφει μέχρι να κουραστούμε. Γυρνάμε στο σπίτι και στον δρόμο περνάμε από τον φούρνο της Αγίου Μελετίου που έχει το πιο ωραίο ψωμί! Φτάνουμε σπίτι, κάνω μπάνιο και φτιάχνω πρωινό. Σήμερα έφτιαξα ψωμί με avocado, καπνιστό σολομό, αλάτι, λεμόνι και τριμμένο chillie. (Αυτά τα γρήγορα και εύκολα είναι τα αγαπημένα μου.)
 
12.00
Ακολουθεί ο καφές νούμερο 2. Επιστροφή στο στούντιο όπου κάνω την πρόβα μου ενόψει των συναυλιών που θα κάνουμε, αν το επιτρέψουν οι συνθήκες, για την κυκλοφορία του καινούργιου μου δίσκου, «Souvenir». Συνεννοούμαι μέσω Facetime με τους βασικούς μουσικούς συνεργάτες μου, Γιώργο Θεοδωρόπουλο (πλήκτρα) και Χρήστο Πετεβή (βιολί), για το τι θα παίξει ο καθένας στα καινούργια τραγούδια και εξελίσσουμε τις ιδέες μας. Κάνω εξάσκηση στην κιθάρα και περνάω τα τραγούδια του playlist. Μου αρέσει να βάζω γραμμούλες δίπλα στα τραγούδια κάθε φορά που τα παίζω χωρίς λάθη και ανάλογα με το πόσες γραμμές εμφανίζονται μέχρι το live νιώθω περισσότερο ή λιγότερο σίγουρη.
 
15.00
Ισως η αγαπημένη μου ώρα της ημέρας: Μεσημεριανό! Εχω την τύχη και ο σύντροφός μου μαγειρεύει συγκλονιστικά. Σήμερα έφτιαξε ψαρόσουπα και ήταν μαγική. Είμαστε και οι δύο μουσικοί, οπότε τρώμε καθημερινά μαζί, είναι η ιεροτελεστία μας! Μετά το φαγητό είδαμε τη «Λάμψη» του Κιούμπρικ, που μου πρότεινε η σκηνοθέτις του θεατρικού έργου «Labor», Εμιλυ Λουίζου, ως μουσικό reference. Είχα πάρα πολλά χρόνια να το δω, ήταν σαν να το βλέπω για πρώτη φορά και ήταν συγκλονιστικό.
 
18.30
Καφές νούμερο 3. Ετοιμάζομαι για Zoom Call με τον Ντάντον Σαπλ, παραγωγό του τρίτου μου δίσκου «Matterless» και μερικών από τους αγαπημένους μου δίσκους όλων των εποχών, με τον οποίο φτιάξαμε ένα συγκρότημα και έναν δίσκο που θα σας παρουσιάσουμε το 2021. Κάνουμε brainstorming για ιδέες βίντεο και συζητάμε τα επόμενά μας βήματα. Προστίθεται στη συζήτησή μας η Κριστίνα Αλτινγκερ, μάνατζέρ μας από το Βερολίνο, και μας παρουσιάζει τις δικές της ιδέες για το πρότζεκτ μας. Περνάω κάποιες ώρες κάνοντας κάποιες απολύτως βαρετές γραφειοκρατικές δουλειές και μετά βγάζω τη Μελίνα τη βραδινή της βόλτα – την οποία πλέον απαιτεί και δικαίως.
 
21.00
Είμαι στο λάπτοπ μου και βλέπω παλιές συνεντεύξεις του Λέοναρντ Κοέν. Ακούω Νικ Ντρέικ και το καινούργιο τραγούδι της Λάνα Ντελ Ρέι, μεταξύ άλλων.
 
00.00
Είμαι ήδη στο κρεβάτι μου και είμαι σίγουρη πως ευθύνεται το lockdown για αυτή την κατάσταση. Εχω στο κομοδίνο μου το «A Wild Peculiar Joy» του Ερβινγκ Λέιτον και ανοίγω τυχαία μια σελίδα – μου αρέσουν όλα τα ποιήματά του. Ρίχνω μια τελευταία ματιά στο Ιnstagram και εξασκώ μετά μανίας τα γαλλικά μου στο Duo Lingo, μέχρι που τα μάτια μου πονάνε και με παίρνει ο ύπνος.
 
Ο τέταρτος δίσκος της Ειρήνης Σκυλακάκη, με τίτλο «Souvenir», κυκλοφόρησε στις 20 Νοεμβρίου σε όλες τις ψηφιακές πλατφόρμες, από τη United We Fly.