ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

To Netflix και η νόρμα της διαφορετικότητας

to-netflix-kai-i-norma-tis-diaforetikotitas-561196078

Τη διακήρυξη πως πλέον βρίσκεται σε αποστολή ώστε να γίνει «δύναμη για το καλό» έκανε μέσα στο Σαββατοκύριακο το Netflix, υποσχόμενο να προωθήσει παραπάνω τις διαφορετικές φωνές και την ποικιλία στα προγράμματά του. Εκείνο που δεν διευκρίνισε, βέβαια, είναι εάν θα αφήσει ελεύθερους αυτούς τους διαφορετικούς δημιουργούς –ιδίως εκείνους που δεν αποτελούν κορυφαία ονόματα– να κάνουν τη δουλειά με τον τρόπο που θέλουν και όχι σύμφωνα με τη δική του, χιλιοειδωμένη συνταγή.

Είναι πραγματικά ενδιαφέρον και ταυτόχρονα αρκετά εκνευριστικό, να παρατηρήσει κανείς ορίτζιναλ ταινίες και σειρές του Netflix, οι οποίες μάλιστα μπορεί να προέρχονται από πολύ διαφορετικές χώρες μεταξύ τους, προσπαθώντας να βρει τις… διαφορές. Μιλάμε για διαφορές στην αισθητική, στο κινηματογραφικό υπόβαθρο, στην κουλτούρα, οτιδήποτε δεν περιορίζεται απλώς στη γλώσσα της εκάστοτε χώρας από όπου προέρχεται η κάθε παραγωγή. Βλέπεις μια ταινία από την Τουρκία, την Πορτογαλία, την Αμερική, τη Γερμανία και πρακτικά πρόκειται για την εκτέλεση της ίδιας συνταγής.

Οταν, δε, υπάρχει «αμφιβολία» μεταξύ Αγγλίας και Αμερικής, εκεί τα πράγματα γίνονται ακόμη πιο θολά. Φίλος που δεν είναι και τόσο εξοικειωμένος με τις προφορές μού εξομολογήθηκε ότι το –κατά τα άλλα εξαιρετικό– «Sex Education» του πήρε αρκετά επεισόδια μέχρι να καταλάβει πως διαδραματίζεται σε σχολείο της Βρετανίας και όχι των ΗΠΑ. Αυτή η ομοιομορφία, φυσικά, δεν είναι τυχαία. Είναι γνωστό –και σιωπηρά παραδεκτό– πως μαζί με το συμβόλαιο η διαδικτυακή πλατφόρμα παραδίδει στον εκάστοτε δημιουργό και μια λίστα με «κανόνες» που αφορούν κυρίως το αισθητικό, αλλά πολλές φορές και το σεναριακό, κομμάτι. Αποτέλεσμα είναι να βλέπουμε ταινίες και σειρές οι οποίες μοιάζουν βγαλμένες από το ίδιο καλούπι, το οποίο παρεμπιπτόντως δεν είναι άσχημο, όμως μπορεί να γίνει αρκετά βαρετό ύστερα από κάποιον αριθμό επαναλήψεων.

Θετικό, λοιπόν, που τα προγράμματα του Netflix θα φιλοξενήσουν περισσότερο τις μειονότητες και τη διαφορετικότητα – το έκαναν ήδη άλλωστε σε ένα βαθμό. Από την άλλη, αν το διαφορετικό μπει και αυτό σε νόρμα, τότε και ο ορισμός του μάλλον καταργείται.