ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Μαγειρεύοντας με τον Καραβάτζο

Μαγειρεύοντας με τον Καραβάτζο

Δεν θα πάνε ξημερώματα στην αγορά για να διαλέξουν τα πιο φρέσκα ψάρια. Ούτε σε φάρμες κρεάτων ή αγορές φρούτων και λαχανικών για να προμηθευτούν ό,τι καλύτερο υπάρχει για το μενού της μέρας. Θα επισκεφθούν ένα από τα διασημότερα μουσεία του κόσμου. Την περίφημη πινακοθήκη Ουφίτσι στο κέντρο της Φλωρεντίας όπου στις αίθουσές της μπορεί κανείς να θαυμάσει αριστουργήματα του Καραβάτζο και του Μποτιτσέλι, του Τισιανού, του Μικελάντζελο, του Πιέρο ντέλα Φραντσέσκα και πολλών ακόμη εκ των κορυφαίων καλλιτεχνών στην ιστορία της τέχνης. 

Θα περιηγηθούν στις αίθουσες, θα εμπνευστούν και μετά θα μαγειρέψουν. Οταν η τέχνη συναντάει τη μαγειρική το αποτέλεσμα μόνο συναρπαστικό μπορεί να είναι. Αυτό σκέφτηκε και ο Γερμανός διευθυντής της πινακοθήκης Ουφίτσι, Αϊκε Σμιτ, και πρότεινε σε μερικούς από τους γνωστότερους σεφ της Τοσκάνης να διαλέξουν υλικά από αγαπημένους τους πίνακες που βρίσκονται στο μουσείο και να μαγειρέψουν πρωτότυπα πιάτα. 

Ετσι, ο Μάρκο Στάμπιλε θα εμπνευστεί από τη «Νεκρή Φύση με Πιπεριές και Σταφύλια» του Τζόρτζιο ντε Κίρικο, το «Αγόρι με ψάρια κι αστακούς» του Τζάκομο Τσερούτι θα γίνει η «πρώτη ύλη» στα χέρια του Φάμπιο Πίκι, ο Καραβάτζο και άλλοι ζωγράφοι που άντλησαν τη θεματολογία τους από την καθημερινότητα της εποχής τους, θα «μπουν» σε σύγχρονες κουζίνες γνωστών σεφ, κάποιοι από τους οποίους έχουν βραβευτεί με αστέρια Μισελέν.

Τα αποτελέσματα των μαγειρικών πειραματισμών τους θα μπορεί να δει κανείς σε βίντεο που θα αναρτηθούν στην επίσημη ιστοσελίδα του μουσείου. Η δράση «Uffizi da mangiare» (Uffizi για φάγωμα) είναι ένας έξυπνος τρόπος προσέλκυσης νέου κοινού, ανθρώπων που μπορεί να μην είναι λάτρεις της τέχνης, αλλά αγαπούν τη μαγειρική. 

Και πράγματι πολλοί πίνακες ζωγραφικής με λαχανικά και φρούτα, κρέατα, ψάρια ή σκηνές από αγορές τροφίμων είναι έργα απίστευτης ζωντάνιας. Ειδικά σε περιοχές όπου επικράτησε ο Προτεσταντισμός, ο οποίος απαγόρευε την απεικόνιση θρησκευτικών θεμάτων και οι καλλιτέχνες αναγκάστηκαν να στραφούν σε άλλα πεδία, πολλοί απ’ αυτούς εξειδικεύθηκαν στις νεκρές φύσεις δημιουργώντας πίνακες με τόσο μεγάλη ακρίβεια στην απόδοση της λεπτομέρειας, που δημιουργείται στον θεατή η αίσθηση ότι ο πίνακας είναι ένα φωτογραφικό καρέ.