ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Ενδοσκόπηση του σύγχρονου Χόλιγουντ

Ο Σαμ Λέβινσον σκηνοθετεί ένα ενδιαφέρον «θεατρικό» φιλμ

Ενδοσκόπηση του σύγχρονου Χόλιγουντ

Malcolm & Marie ★★★½
ΔΡΑΜΑ (2021)
Σκηνοθεσία: Σαμ Λέβινσον
Ερμηνείες: Τζον Ντέιβιντ 
Ουάσινγκτον, Ζεντάγια
 
Ενας λευκός σκηνοθέτης (Σαμ Λέβινσον) και δύο Αφροαμερικανοί ηθοποιοί (Τζον Ντέιβιντ Ουάσινγκτον, Ζεντάγια) ενώνουν τις δυνάμεις τους σε ένα πολύ ενδιαφέρον φιλμ του Netflix, που ακροβατεί μεταξύ πολιτικής ορθότητας και συνειδητής αμφισβήτησής της. Σε πρώτο πλάνο, πάντως, υπάρχουν απλώς ο Μάλκολμ και η Μαρί, ένα νεαρό ζευγάρι, το οποίο επιστρέφει σπίτι ύστερα από την πρεμιέρα μιας ταινίας του πρώτου, περιμένοντας με αγωνία τις κριτικές. 

Η έντονη βραδιά, ωστόσο, έχει φέρει στην επιφάνεια τις διαφορές τους με αποτέλεσμα να ξεσπάσει ένας επικών διαστάσεων καβγάς, ο οποίος με κάποια διαλείμματα καλύπτει τη διάρκεια ολόκληρης της ταινίας. Μέσα από τον λόγο, τον αντίλογο και τα ξεσπάσματά τους, μαθαίνουμε τελικά αρκετά για το παρελθόν του καθενός, καθώς και για τις συνθήκες που διαμόρφωσαν τη σχέση τους. 

Γυρισμένο μέσα στην πανδημία, το φιλμ του Σαμ Λέβινσον μοιάζει έντονα με κινηματογραφημένο θεατρικό, σε ασπρόμαυρο κάδρο με κάπως υπερβολικά έντονο κόκκο, χρησιμοποιώντας μόνο το σκηνικό ενός πολυτελούς σπιτιού και τους δύο λαμπερούς πρωταγωνιστές του. 

Ο Αμερικανός σκηνοθέτης, που έγινε γνωστός μέσα από το εξαιρετικό «Euphoria», μεταχειρίζεται το συγκεκριμένο όχημα προκειμένου να κάνει μια μάλλον πρωτότυπη ενδοσκόπηση ως εκπρόσωπος του σύγχρονου Χόλιγουντ. Τα επίκαιρα θέματα της φυλής, του φύλου, αλλά και της εκφραστικής ελευθερίας, τίθενται εδώ, μέσα από ένα καλοδουλεμένο σενάριο. Το τελευταίο έχει μεν τις υπερβολές του, ενώ σε κάποια σημεία μοιάζει να μάχεται τον ίδιο του τον εαυτό, όμως στα πιο ουσιαστικά σημεία πετυχαίνει διάνα.

«Το σινεμά δεν έχει ανάγκη από μηνύματα αλλά από ψυχή και συναίσθημα», αναφωνεί κάποια στιγμή αγανακτισμένος ο Μάλκολμ, απηχώντας προφανώς τις απόψεις του (λευκού) Λέβινσον· γι’ αυτό ακριβώς και κατηγορήθηκε ο δημιουργός της ταινίας από όσους μένουν στην επιφάνεια, αφήνοντας στην άκρη την ουσία των λεγομένων του. 

Στην πραγματικότητα, η ταινία του μπορεί να αποδειχθεί εξαιρετικά βοηθητική για τον κριτικό του 2021, ο οποίος έχει πλέον να λάβει υπ’ όψιν του πολύ περισσότερα από τον χειρισμό της κάμερας και τις ερμηνείες.

Παρεμπιπτόντως, οι τελευταίες, πολύ σημαντικές σε μια ταινία που φέρνει πολύ σε θεατρικό, είναι σχεδόν άψογες. 

Ειδικά ο Τζον Ντέιβιντ Ουάσινγκτον του «Tenet» δείχνει εδώ τις πραγματικές του δυνατότητες, ενώ και η ταχύτατα ανερχόμενη Ζεντάγια («Euphoria») στέκεται πολύ καλά στον πρώτο της πραγματικά ενήλικο ρόλο. Οι δυο τους περνούν από την αδυσώπητη επίθεση στην ερωτική εξομολόγηση με αξιοθαύμαστη ταχύτητα, ενώ και η ένταση που χτίζεται μεταξύ τους φαίνεται γνήσια.