ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Το πορτρέτο ενός τέρατος που ζει ακόμη

Το πορτρέτο ενός τέρατος που ζει ακόμη

Ξεκίνησα να δω το πρώτο επεισόδιο και άρχισα να στριφογυρίζω εκνευρισμένη στην καρέκλα μου. Oχι επειδή η μίνι σειρά 7 επεισοδίων «The Loudest Voice» (προβάλλεται στο Ertflix) είναι κακή, κάθε άλλο. Αλλά διότι κάνει μια διαφωτιστική αναδρομή στις τελευταίες δύο δεκαετίες της ιστορίας των media στις ΗΠΑ, σκιαγραφώντας παράλληλα το πορτρέτο του Ρότζερ Εϊλς, δημιουργού του ειδησεογραφικού δικτύου Fox News. Τον υποδύεται ο Ράσελ Κρόου, αγνώριστος λόγω βάρους, αλλά ως συνήθως εξαιρετικός σε ανάλογους ρόλους κυνικών, διεφθαρμένων, μεγαλομανών ισχυρών ανδρών.

Ο Εϊλς υπήρξε ο εμπνευστής της ρεπουμπλικανικής ρητορείας και στρατηγικής ήδη από τη δεκαετία του 1990 στην Αμερική. Εργάστηκε στον σχεδιασμό της πολιτικής καμπάνιας Συντηρητικών υποψηφίων και αργότερα στράφηκε στην τηλεόραση. Η πρόσληψή του από τον μεγιστάνα των ΜΜΕ Ρούπερτ Μέρντοχ και η εν λευκώ εξουσιοδότησή του για τη δημιουργία ενός νέου καλωδιακού ειδησεογραφικού καναλιού γέννησαν ένα χρόνο αργότερα αυτό που κάποτε ονόμαζαν «αυγό του φιδιού»: το κανάλι Fox News ξεκίνησε περίπου σαν αστείο και κατέληξε να κατασπαράξει τη δημοσιογραφική αλήθεια και, στη συνέχεια, ολόκληρο τον κόσμο.

Για αυτό τον λόγο στριφογύρισα στην καρέκλα μου εκνευρισμένη ήδη από το πρώτο επεισόδιο. Επειδή σήμερα, και με αποκορύφωμα τα γεγονότα στο Καπιτώλιο και τους «οργισμένους» υποστηρικτές του Ντόναλντ Τραμπ, ζούμε τις συνέπειες της πολιτικής που οραματίστηκε ο Ρότζερ Εϊλς, μολονότι ο ίδιος έχει πεθάνει. Αλλωστε ο Ντόναλντ, όπως τον φωνάζει ο Εϊλς, ο Ντικ (Τσέινι) και ο Τζορτζ (Μπους) κάνουν το πέρασμά τους από τη σειρά –συνήθως μέσα από πλάνα αρχείου– και προσθέτουν μερικές ψηφίδες στην πλοκή του σεναρίου. Το ίδιο συμβαίνει με τον Μπαράκ Ομπάμα, η εκλογή του οποίου προκάλεσε στον Εϊλς ανεξέλεγκτη οργή και οδήγησε σε σειρά δολοπλοκιών. Πέρα όμως από το θέμα των fake news, της διαπλοκής των media με την πολιτική και της χειραγώγησης του κοινού, υπάρχει άλλο ένα επίκαιρο στοιχείο στο «The Loudest Voice»: ο μισογυνισμός του Εϊλς έδωσε «υλικό» στις πρώτες καταγγελίες γυναικών για σεξουαλική παρενόχληση στην εργασία, σηματοδοτώντας την αρχή της #MeToo εποχής.