ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Ο «κομήτης ενέργειας» που λεγόταν Τζον Μπελούσι

o-komitis-energeias-poy-legotan-tzon-mpeloysi-561286882

Υπάρχει μια σκηνή στην ταινία «The Blues Brothers» που δεν είναι αξιομνημόνευτη ούτε για τη μουσική της ούτε για τους διαλόγους της. Πρόκειται για τη σκηνή όπου οι Ελγουντ (Νταν Ακρόιντ) και Τζέικ (Τζον Μπελούσι) κάνουν γυαλιά καρφιά ένα εμπορικό κέντρο, σε ένα επικό car chase. Ηταν επίσης η σκηνή που… χάθηκε ο Τζον Μπελούσι.

Ο Ακρόιντ, αδελφικός φίλος και στενός συνεργάτης του, το διηγείται στο βιογραφικό ντοκιμαντέρ «Belushi» του κινηματογραφιστή Ρ. Τζ. Κάτλερ. Ακούμε τη χαρακτηριστική φωνή του Καναδού κωμικού να λέει πως στις 3 τα ξημερώματα ο Μπελούσι είχε εξαφανιστεί από το κινηματογραφικό σετ. Ο Ακρόιντ άρχισε να τον ψάχνει στους τριγύρω δρόμους και παρατήρησε ότι σε όλα τα κοντινά σπίτια τα φώτα ήταν σβηστά, εκτός από ένα. Τελικά βρισκόταν εκεί. Είχε χτυπήσει την πόρτα ενός άγνωστου σπιτιού, έφαγε ό,τι υπήρχε στο ψυγείο και κοιμήθηκε (για την ακρίβεια λιποθύμησε) στον καναπέ. Το 1980 ο Μπελούσι ήταν τόσο διάσημος στις ΗΠΑ ώστε μπορούσε απλώς να εμφανισθεί στο σπίτι οποιουδήποτε και να μπει μέσα, αλλά και τόσο εκτός ελέγχου από τα ναρκωτικά που δεν το είχε σε τίποτα να παρατήσει το γύρισμα μιας ταινίας και να φύγει.

Πάνω σε αυτό το δίπολο κινείται το ντοκιμαντέρ του Κάτλερ, που προβάλλεται στο 23ο Φεστιβάλ Ντοκιμαντέρ Θεσσαλονίκης και βασίζεται σε τηλεφωνικές συνεντεύξεις («προφορική ιστορία» την ονομάζει ο σκηνοθέτης) συνεργατών του Μπελούσι, της γυναίκας του, Τζούντιθ Τζάκλιν, χορταστικό αρχειακό βίντεο και φωτογραφίες καθώς και προσωπικές επιστολές του Τζον και της Τζούντι, η οποία βρισκόταν στο πλευρό του μέχρι τέλους. 

Μιλούν για εκείνον οι Χάρολντ Ράμις, Κάρι Φίσερ, Λορέιν Νιούμαν, Τσέβι Τσέις, Τζον Λάντις, φίλοι και συνεργάτες που αναδεικνύουν όλες τις πλευρές του χαρακτήρα του. Μικρή –ανεξήγητο γιατί– είναι η συνεισφορά του Τζιμ Μπελούσι, που ακολούθησε την καριέρα του αδελφού του.

Οι αντιφάσεις

Ο Κάτλερ ισορροπεί και αναδεικνύει τις αντιφάσεις του Μπελούσι: από τη μια πλευρά έχουμε ένα μεγάλο, ακατέργαστο κωμικό ταλέντο, έναν «κομήτη ενέργειας» που από μικρό παιδί προσπαθούσε να κάνει τον κόσμο να γελάει και ζούσε το αμερικανικό όνειρο και από την άλλη, έναν άνθρωπο χωρίς όρια και εσωτερικές άμυνες, ανταγωνιστικό, που ζούσε μονίμως στο «κόκκινο» και δεν κατάφερε να ξεμπλέξει από την κουλτούρα των ναρκωτικών της εποχής. Ο Τζον Μπελούσι πέθανε το 1982, στα 33 του χρόνια, από υπερβολική δόση.

Η αφήγηση είναι γραμμική και ξεκινάει από τα παιδικά του χρόνια, τη μετανάστευση των γονιών του από την Αλβανία και το ντάινερ του πατέρα του (τον οποίο διακωμωδεί σε ένα σκετς του), περνάει στα πρώτα του βήματα στο θέατρο και στο ραδιόφωνο, για να καταλήξει στο «Saturday Night Live», που άλλαξε τα κωμικά τηλεοπτικά σόου, και στον κινηματογράφο. Για εκείνον είχε γράψει τους «Ghostbusters» ο Νταν Ακρόιντ.