ΒΙΒΛΙΟ

Πέντε συναντήσεις με τη Μαρία Κάλλας

pente-synantiseis-me-ti-maria-kallas-561345772

ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΑΝΤΩΝΟΠΟΥΛΟΣ – ΜΙΧΑΛΗΣ ΡΕΠΠΑΣ
Μην ενοχλείτε τη Μις Κάλλας
εκδ. Ψυχογιός, σελ. 247
 
Το βιβλίο αυτό έχει ένα ξεχωριστό χαρακτηριστικό: διαθέτει, εκτός από συγγραφέα, και σκηνοθέτη. Οπως διηγείται ο ηθοποιός Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, ο ίδιος είχε τις αναμνήσεις, ο δε φίλος του και επί χρόνια συνεργάτης Μιχάλης Ρέππας τις «έκοψε» και τις «έραψε» ώστε να πάρουν τη μορφή ενός memoir. Τους έδωσε επίσης τον ρυθμό μιας σχεδόν σεναριακής αφήγησης, χάρη στην οποία η πραγματικότητα συναντάει τη μυθοπλασία. Αλλωστε, κάθε νοερή επιστροφή στον χρόνο διανθίζει το παρελθόν με μεγάλες δόσεις υποκειμενικότητας. Πόσο μάλλον όταν οι αναμνήσεις συνδέονται με ένα πρόσωπο που ο συγγραφέας ομολογεί ότι λατρεύει: τη Μαρία Κάλλας. Τότε «πραγματικότητα, φαντασία, εξιδανίκευση και απομυθοποίηση συμπλέκονται και αλλοιώνουν την εύθραυστη ύλη της αλήθειας των γεγονότων», ομολογούν οι συγγραφείς.

Τη συνάντησε πέντε φορές, την πρώτη όταν ήταν 11 χρόνων. Η γνωριμία τους ξεκίνησε το 1958, με ένα ατύχημα: ο βαριεστημένος μικρός Αλέξανδρος, όλο περιέργεια, σκάλιζε τις κουίντες στη μεγαλόπρεπη Οπερα του Ντάλας και έγινε η αιτία να υποχωρήσει ένας τοίχος του σκηνικού. Η φασαρία σταμάτησε την πρόβα της «Μήδειας» που σκηνοθετούσε ο παππούς του, Αλέξης Μινωτής. «Διέκοψες την πρόβα, Αλέξανδρε. Μπορείς να καθίσεις λίγο ήσυχος; Μπορείς να μην ενοχλείς τη Μις Κάλλας;» του είπε θυμωμένος. Το παιδί σκέφτηκε ότι είχε φτάσει το τέλος του, αλλά η Μαρία Κάλλας, αντί να του βάλει τις φωνές, έβαλε τα γέλια. Και μετά την πρόβα, τον κάλεσε στο καμαρίνι της και του πρόσφερε μια λευκή σοκολάτα. 
Από εκείνο το κέρασμα ξεκίνησε η αγάπη του συγγραφέα για το λυρικό θέατρο, που στη συνέχεια καλλιεργήθηκε στην Αθήνα με πολλούς δίσκους όπερας, χάρισμα από τη γιαγιά του, Κατίνα Παξινού. Στο παιδικό μυαλό του, όπως ομολογεί μεγάλος πια ο Αλέξανδρος Αντωνόπουλος, τότε μπήκαν και οι βάσεις της σχέσης του με την Κάλλας, που έμελλε να κρατήσει πολλά χρόνια. Στο Ντάλας εκείνη ήταν 35 ετών, στο απόγειο της δόξας της, κι εκείνος παιδί. Στο Τορίνο, όπου συναντήθηκαν για τελευταία φορά, εκείνη ήταν 50 ετών, στην τελευταία της αναλαμπή, κι εκείνος ένας 26χρονος νεαρός. Ενδιαμέσως βρέθηκαν άλλες τρεις φορές: στην Επίδαυρο, στο Λονδίνο και –η πιο θλιμμένη από όλες– σε ένα δρόμο του Παρισιού, πολύ κοντά στο σπίτι της. 

Μέσα από τις σελίδες αυτής της μυθιστορηματικής βιογραφίας η Μαρία Κάλλας αποκτά πάλι σάρκα και οστά. Η αγάπη του συγγραφέα για το ίνδαλμά του φωτίζει μικρές πτυχές μιας πολυθρύλητης ζωής, ενώ ο ίδιος κρατά για τον εαυτό του τη σεμνότητα του ανθρώπου που νιώθει ευγνώμων για τη χάρη που του έκανε η μοίρα: να μοιραστεί μερικές στιγμές δίπλα σε μια από τις σπουδαιότερες καλλιτεχνικές φυσιογνωμίες του 20ού αιώνα.