ΚΙΝΗΜΑΤΟΓΡΑΦΟΣ

Νέες ταινίες: Έρωτας στην Αθήνα, όνειρα στο Αρκανσο

nees-tainies-erotas-stin-athina-oneira-sto-arkanso-561410044

Monday ★★★
ΔΡΑΜΑ (2020)
Σκηνοθεσία: Αργύρης Παπαδημητρόπουλος
Ερμηνείες: Σεμπάστιαν Σταν, Ντενίζ Γκαφ, Γιώργος Πυρπασόπουλος

Τέσσερα χρόνια μετά το εξαιρετικό «Suntun», μία από τις καλύτερες ελληνικές ταινίες που έχουμε δει την τελευταία δεκαετία, ο Αργύρης Παπαδημητρόπουλος επιστρέφει με ένα φιλμ-ύμνο στον έρωτα αλλά και στην «παρεξηγημένη» γοητεία της Αθήνας. Ισως όχι τυχαία, οι δύο πρωταγωνιστές του είναι ξένοι: η δικηγόρος Κλόι και ο ξέγνοιαστος ντιτζέι Μίκι, Αμερικανοί και οι δύο, γνωρίζονται σε κάποιο ξέφρενο πάρτι στην Αθήνα και ο ερωτικός σπινθήρας πυροδοτείται ακαριαία. Το πρωί θα τους βρει γυμνούς στην παραλία υπό τα αυστηρά βλέμματα αστυνομικών, ενώ λίγο αργότερα θα φύγουν για κάποιο αιγαιοπελαγίτικο νησί. Καθώς η σχέση τους βαθαίνει, τελικά εκείνη θα αποφασίσει να αναβάλει την επιστροφή της στις ΗΠΑ, με τους δυο τους να συγκατοικούν πίσω στην πρωτεύουσα.Ο γνωστός μας από τους «Εκδικητές» Σεμπάστιαν Σταν και η βραβευμένη με Olivier Award Ντενίζ Γκαφ αναπτύσσουν σπουδαία χημεία τόσο μεταξύ τους όσο και με τον φακό του Παπαδημητρόπουλου, ο οποίος τους κινηματογραφεί με τρυφερότητα σε μέρη που –όπως ο ίδιος λέει– γνωρίζει σαν την παλάμη του χεριού του. Από την αγαπημένη Αντίπαρο μέχρι τη Φωκίωνος Νέγρη και την Κυψέλη, όπου στήνεται ένα τρελό υπαίθριο πάρτι, το φιλμ αποθεώνει τη χαρά της ζωής και την επικοινωνία των κορμιών, που (ταιριαστά) τόσο μας έχει λείψει τον τελευταίο καιρό. 

Γενικώς, σε αντίθεση με το «Suntun», που άφηνε τον θεατή «μελανιασμένο» από τις αλήθειες του, εδώ τα πάντα είναι πιο ανάλαφρα, δίχως να σημαίνει πως δεν υπάρχουν ευφυείς παρατηρήσεις. Ο ίδιος ο τίτλος άλλωστε αναφέρεται στην αναπόφευκτη Δευτέρα, η οποία καταφθάνει ακόμα και έπειτα από το πιο μεθυστικό Σαββατοκύριακο. Είτε αυτή αφορά την εξέλιξη μιας σχέσης είτε την ίδια την καθημερινότητα που συχνά πνίγει τους ανθρώπους… δίχως καμιά αιτία.

Minari ★★★½
ΔΡΑΜΑ (2020)
Σκηνοθεσία: Λι Αϊζακ Τσανγκ
Ερμηνείες: Στίβεν Γιουν, Γέρι Χαν, Γιου-Γιουνγκ Γιουν

Αυτή την εβδομάδα κυκλοφορεί στις αίθουσες άλλη μια ταινία-πρωταγωνίστρια της οσκαρικής κούρσας, η οποία σε μια διαφορετική χρονιά θα ήταν μάλλον απίθανο να βρει τον δρόμο για τη λαμπερή τελετή απονομής. Αυτό φυσικά δεν μειώνει σε τίποτα την αξία του φιλμ του Κορεάτη Λι Αϊζακ Τσανγκ, ο οποίος στην ουσία αφηγείται την ιστορία της δικής του οικογένειας μεταναστών που έφθασε στην Αμερική τη δεκαετία του 1980. Αυτό συμβαίνει και με τον Τζέικομπ, ο οποίος εγκαθίσταται με τη σύζυγο και τα δύο μικρά παιδιά τους στο αγροτικό Αρκανσο, έχοντας ως όνειρο να οργανώσει τη δική του παραγωγή και να ζήσει ειρηνικά από τη γη του.

Ο γνωστός μας από τη δημοφιλή τηλεοπτική σειρά «Τhe walking dead» Στίβεν Γιουν είναι εδώ ο πρωταγωνιστής, ωστόσο την παράσταση κλέβει η εκπληκτική Γιου-Γιουνγκ Γιουν. Η 74χρονη ηθοποιός από την Κορέα απέσπασε (δίκαια) το Οσκαρ β΄ γυναικείου ρόλου ερμηνεύοντας την απερίγραπτη γιαγιά της οικογένειας, η οποία έρχεται για να ταράξει τις ισορροπίες αλλά και να προσφέρει πολύτιμες συμβουλές με τη λαϊκή σοφία της. Κατά τα λοιπά η ταινία κινείται κάπου ανάμεσα στο δράμα και μια πιο ανάλαφρη προσέγγιση, που έχει κυρίως να κάνει με την αντιμετώπιση των κάπως έκπληκτων –και αυστηρά λευκών– ντόπιων προς τους μετανάστες. Από την άλλη, οι τελευταίοι εργάζονται απίστευτα σκληρά προσπαθώντας να εξασφαλίσουν ένα καλύτερο μέλλον, ενώ βρίσκουν και έναν απίθανο σύμμαχο στο πρόσωπο ενός περιθωριακού τύπου με καλή καρδιά. Κάπως έτσι και χωρίς να εντυπωσιάζει ακριβώς, το «Minari» είναι μια βαθιά ανθρώπινη ταινία, ιδωμένη μέσα από την παιδική ματιά και σίγουρα δείγμα ενός σινεμά που αξίζει περισσότερο την προσοχή μας.

KYΚΛΟΦΟΡΟΥΝ ΕΠΙΣΗΣ

Αμερικανική Προδοσία
Σκηνοθεσία: Μάικλ Πόλις
Ερμηνείες: Μίντοου Γουίλιαμς, Τόμας Κρέτσμαν, Αλ Πατσίνο
Η «Σάλι του Αξονα» είναι αθώα;

Ενα δικαστικό δράμα εποχής, με τον Αλ Πατσίνο στον ρόλο του δικηγόρου υπεράσπισης μιας από τις πιο αμφιλεγόμενες προσωπικότητες στην πρόσφατη ιστορία των ΗΠΑ, είναι μια καλή πρόταση για θερινό κινηματογράφο. Η ταινία, βασισμένη σε πραγματικά γεγονότα, αναβιώνει με φροντίδα τη μεταπολεμική ατμόσφαιρα της Αμερικής παραμονές μιας πολύκροτης δίκης: Το 1948, ο διάσημος δικηγόρος Τζέιμς Λόφλιν ανέλαβε την υπεράσπιση της Αμερικανίδας Μίλντρεντ Γκίλαρς (Μίντοου Γουίλιαμς), διαβόητης εκφωνήτριας ναζιστικής προπαγάνδας που ήταν γνωστή ως η «Σάλι του Αξονα». Την εποχή που εκτυλίσσεται το φιλμ η όμορφη και ταλαντούχα Γκίλαρς ήταν η πιο μισητή γυναίκα στις ΗΠΑ. Ο δικηγόρος της πρέπει να αποδείξει ότι η συνεργασία της με τους ναζί και ειδικά τον Γιόζεφ Γκέμπελς (Τόμας Κρέτσμαν) κάλυπτε τον δικό της αγώνα να επιβιώσει.

Οι Διαρρήκτες
Σκηνοθεσία: Χάουμε Μπαλαγκουέρο
Ερμηνείες: Φρέντι Χάιμορ, Λίαμ Κάνιγχαμ, Αστριντ Μπέργκες-Φρίσμπι
Αντίστροφη μέτρηση για ληστεία

«Οι διαρρήκτες» έχουν σκηνοθέτη έναν από τους κινηματογραφιστές που τροφοδότησαν την τελευταία δεκαπενταετία το νέο κύμα του ισπανικού σινεμά αγωνίας με ενδιαφέροντα αποτελέσματα – κατά τη γνώμη μας, ο «Θυρωρός» παραμένει η καλύτερη ισπανόφωνη ταινία του. Σε αυτή τη νέα δημιουργία του ο Μπαλαγκουέρο, που πλέον σκηνοθετεί σε αμερικανικές παραγωγές, αφηγείται την ιστορία μιας εντυπωσιακής ληστείας. Η Τράπεζα της Ισπανίας στεγάζεται σε ένα ιστορικό κτίριο υψίστης ασφαλείας που δεν έχει χάρτη και δεν διαθέτει αποθηκευμένα τα δεδομένα της ασφάλειάς της. Ωστόσο, ένας ιδιοφυής νεαρός μηχανικός, ο Θομ (Φρέντι Χάιμορ), είναι αποφασισμένος να καταφέρει το ακατόρθωτο και να τη ληστέψει. Μαζί με τους συνεργάτες του θα έχουν μόνο 105 λεπτά για να το καταφέρουν, και η αντίστροφη μέτρηση ξεκινάει…

Μπλε Βελούδο
Σκηνοθεσία: Ντέιβιντ Λιντς
Ερμηνείες: Ντένις Χόπερ, Κάιλ Μακλάχλαν, Ιζαμπέλα Ροσελίνι
Η σκοτεινή πλευρά μας

Αριστούργημα για τους λάτρεις του σινεμά του Ντέιβιντ Λιντς, το «Μπλε βελούδο» έχει αφήσει το στίγμα του στον αμερικανικό κινηματογράφο της δεκαετίας του 1980 –παραγωγή του 1986– και παρουσιάζεται φέτος το καλοκαίρι στα θερινά σινεμά με ψηφιακά αποκατεστημένες κόπιες 4Κ. Η ειδυλλιακή όψη της ήσυχης, τακτοποιημένης ζωής στην αμερικανική επαρχία γκρεμίζεται, αφού πίσω από τους επιμελώς ασπρισμένους φράχτες κρύβονται η διαστροφή και η παράνοια. Με ακραίο αισθησιασμό και προκλητική βία, με ασαφή όρια ανάμεσα στο οικείο και στο απόκοσμο, ο θεατής παρασύρεται μαζί με τον ήρωα σε μια τρομακτικά γοητευτική κατάβαση στη σκοτεινή πλευρά της πραγματικότητας. Πρόκειται για ένα νεονουάρ θρίλερ που διαθέτει, εκτός της σκηνοθετικής ματιάς, καταπληκτικές ερμηνείες και πρωτότυπη μουσική επένδυση από τον Αντζελο Μπανταλαμέντι.

ΕΜΕΙΣ…
Επιστολή προς τα υπουργεία Πολιτισμού και Ψηφιακής Διακυβέρνησης, το ΕΚΟΜΕ και το ΕΚΚ έστειλε η Ομοσπονδία Θεάματος διαμαρτυρόμενη για εργασιακά ζητήματα της ταινίας «Barracuda» με τον ηθοποιό Αντ. Μπαντέρας, που θα γυριστεί στη Θεσσαλονίκη. Οπως αναφέρει η ΠΟΘΑ, η παραγωγή επιχειρεί να «σπάσει» την αγορά, καθώς στην ταινία «θα εργαστούν ελάχιστοι επαγγελματίες από τη χώρα μας, αφού όλες οι θέσεις εξειδικευμένου προσωπικού έχουν στελεχωθεί με εργαζομένους από γειτονικές χώρες» με χαμηλότερες αμοιβές σε σχέση με τις ελληνικές, ενώ το ΕΚΟΜΕ θα χρηματοδοτήσει την ταινία μέσω του cash rebate (περίπου με 4 εκατ. ευρώ από τα 20 εκατ. ευρώ του προϋπολογισμού της). «Αυτονόητα καλωσορίζουμε τις ξένες παραγωγές, αλλά όταν αυτό γίνεται με σεβασμό στις εργασιακές συνθήκες της χώρας μας και το δημόσιο συμφέρον», αναφέρει η επιστολή.

…ΚΑΙ ΟΙ ΑΛΛΟΙ
Ακολουθώντας το παράδειγμα της Berlinale, το Φεστιβάλ Κινηματογράφου του Σαν Σεμπαστιάν ανακοίνωσε ότι καταργεί τα βραβεία υποκριτικής που κάνουν διάκριση φύλου. Θα απονέμεται πλέον το Silver Shell καλύτερης ερμηνείας, όπως δήλωσε ο διευθυντής του φεστιβάλ, Χοσέ Λουίς Ρεμπορντίνος. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, το φεστιβάλ θα πραγματοποιηθεί ζωντανά και διαδικτυακά από 15 έως 27 Σεπτεμβρίου. Κεντρικό πρόσωπο της αφίσας είναι η ηθοποιός Σιγκούρνι Γουίβερ (έλαβε το βραβείο Donostia το 2016), επειδή «με τους ρόλους της εμπλούτισε τις αναπαραστάσεις του φύλου στο φαντασιακό του κινηματογράφου», όπως δήλωσε η επιτροπή του φεστιβάλ.