ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΣ

Η «Φιλοτελική Λέσβος», μια ιστορική περίπτωση θεματικού Τύπου

i-filoteliki-lesvos-mia-istoriki-periptosi-thematikoy-typoy-561443533

Με έτος ίδρυσης το 1944, η Φιλοτελική Εταιρεία Λέσβου συνεχίζει την παράδοση και εξακολουθεί και εκδίδει το ιστορικό περιοδικό της. Στη «Φιλοτελική Λέσβο», που αριθμεί 280 τεύχη, έχω την αίσθηση πως μέσα από ένα θεματικό περιοδικό που ασχολείται με ένα από τα δημοφιλέστερα χόμπι (τουλάχιστον στη διάρκεια του εικοστού αιώνα) θίγονται άμεσα και έμμεσα μια σειρά από ζητήματα ευρύτερου προβληματισμού. Είναι φαινόμενο της εποχής ότι το γραμματόσημο, παρότι ο φιλοτελισμός με δυσκολία αποκτά νέους φίλους, εξακολουθεί και αντανακλά τις ιεραρχήσεις, τα σύμβολα και τη διεθνή εικόνα ενός κράτους. Αλλά πέραν αυτών, που κάποτε ήταν αυτονόητα, καθώς στέλνονταν εκατομμύρια γράμματα και κάρτες, ο φιλοτελισμός έρχεται να θέσει ερωτήματα για το κατά πόσον στο νέο τοπίο της επικοινωνίας, το γραμματόσημο μπορεί να μιλήσει για θέματα διεθνούς διαλόγου και εθνικής συνοχής.

Η «Φιλοτελική Λέσβος» μας μιλάει εμμέσως επίσης για τη σημασία του τοπικού περιοδικού Τύπου και των τεραστίων δυσκολιών που αντιμετωπίζει αλλά και για την απουσία πολιτικής σκέψης και σχεδιασμού για τη στήριξη του επαρχιακού Τύπου εν γένει. Αν μείνει κανείς στον θεματικό προσανατολισμό του περιοδικού, θα δει πολύ ενδιαφέροντα ειδικά άρθρα όπως την απεικόνιση του Ερμή στα ελληνικά γραμματόσημα ή την Επανάσταση του 1821 μέσα από τις καρτ ποστάλ του Μ. Μιχαλόπουλου… αλλά θα δει και την παρεμβατική διάθεση καθώς είναι άξιο προσοχής το κύριο άρθρο του περιοδικού, που υπογράφει ο εκδότης του περιοδικού Μιχάλης Βαΐτης, με τίτλο «Προσωπικά, ιδιωτική ή μήπως κερδοσκοπικά γραμματόσημα» θίγοντας το νέο είδος προσωπικού γραμματοσήμου ακόμη και για έναν μόνο πελάτη (σε ισχύ με ειδική εγκύκλιο των ΕΛΤΑ από 12.3.21), το οποίο «δεν συνάδει με την ταχυδρομική και φιλοτελική δεοντολογία». 

Είναι ένα πολύ σοβαρό ζήτημα σε μια εποχή που ο φιλοτελισμός και η ταχυδρομική κουλτούρα χρήζουν ειδικής φροντίδας και μακροπρόθεσμου σχεδιασμού μέσα από πολιτικές που προστατεύουν από τον κίνδυνο αισθητικής κακοποίησης και αποθαρρύνουν την πρόσκαιρη κερδοσκοπία που ζημιώνει το φιλοτελικό πνεύμα.