ΘΕΑΤΡΟ

Θ. Μοσχόπουλος: Χρειάζεται λίγος ορθολογισμός

Ο Θωμάς Μοσχόπουλος μιλάει στην «Κ» για τη νέα σεζόν του θεάτρου «Πόρτα»

th-moschopoylos-chreiazetai-ligos-orthologismos-561532585

Χωρίς τυμπανοκρουσίες, με ένα κάποιο ρίσκο αλλά και μια εσωτερική ικανοποίηση για τον Θωμά Μοσχόπουλο, ξεκινάει σε λίγες ημέρες η νέα σεζόν για το θέατρο «Πόρτα» με φυσική παρουσία αμιγώς εμβολιασμένου κοινού, γιατί ήρθε η ώρα, όπως μας λέει, όλοι να πάρουν θέση και να τη διατηρήσουν. «Επειδή έχει πέσει πολύ σκοτάδι τον τελευταίο καιρό, νομίζω ότι χρειάζεται λίγος ορθολογισμός. Πρέπει να συντηρείς και τις αξίες σου, δεν γίνεται να κάνει κανείς κωλοτούμπες για να επιβιώσει» τονίζει.

Η αρχή γίνεται με το βραβευμένο με Πούλιτζερ έργο της Μαρτίνα Μάγιοκ «Πόσο κοστίζει να ζεις;» το οποίο μιλάει για την προσπάθεια τεσσάρων ανθρώπων να συμβιώσουν με τις εξωτερικές και εσωτερικές αναπηρίες τους σε μια κοινωνία και έναν τρόπο ζωής που βαθαίνει τα χάσματα. Θα ακολουθήσει «Ο γιατρός της τιμής του»του Πέδρο Καλντερόν ντε λα Μπάρκα, ένα έργο του 1635 που καταπιάνεται με τις σχέσεις εξουσίας και ελέγχου μεταξύ των ανθρώπων.

Τις παραστάσεις σκηνοθετεί ο ίδιος ο κ. Μοσχόπουλος, όχι για να «φορτώσει το σύστημα»με δικές του σκηνοθεσίες, αλλά επειδή πρέπει να παρουσιάσει τις επιχορηγούμενες παραστάσεις μέχρι τον Δεκέμβριο. Οι επιχορηγήσεις του ΥΠΠΟΑ, λέει, βοήθησαν αλλά και παγίδευσαν ορισμένους δημιουργούς, όπως και τον ίδιο. «Ενθαρρυνθήκαμε να αιτηθούμε επιχορήγηση για διετή προγραμματισμό, αλλά το υπουργείο, χωρίς ιδιαίτερα κριτήρια, έκοψε χρήματα από τον διετή προγραμματισμό και τα έδωσε στους μονοετείς προγραμματισμούς. Υπήρξαν ομάδες ή θίασοι που πήραν πάνω από τα μισά χρήματα για ένα έργο από αυτά που πήραμε εμείς για τρία» τονίζει.

«Δεν υπάρχει ευελιξία στη σκέψη. Εχουμε κατευθύνσεις για το πώς να σκεφτόμαστε».

Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι σε άλλη περίπτωση δεν θα ανέβαζε τα συγκεκριμένα έργα, καθώς τόσο της Μάγιοκ όσο και του Καλντερόν πραγματεύονται διαχρονικά θέματα, που ξεφεύγουν από το επικαιρικό στοιχείο. «Το έργο έχει να κάνει με την κατάπτωση αξιών που ζούσαμε και πριν από την πανδημία. Εχουμε κάνει την πανδημία σύμβολο και τη “φοράμε” σε όλα, αλλά η αδυναμία επιβίωσης και επικοινωνίας σε πρακτικό επίπεδο είναι κάτι που έχει εμφανιστεί εδώ και πολύ καιρό στον ορίζοντα» μας λέει για το «Πόσο κοστίζει να ζεις»

th-moschopoylos-chreiazetai-ligos-orthologismos0
«Την κατάπτωση αξιών τη ζούσαμε και πριν από την πανδημία», σημειώνει ο σκηνοθέτης (φωτ. ΑΝΔΡΕΑΣ ΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ). 

Αν όμως ψάχναμε μια σύνδεση με την επικαιρότητα στο έργο του Καλντερόν, λέει, αυτή θα ήταν το φαινόμενο της γυναικοκτονίας. «Βέβαια, θέλω να ανεβάσω το έργο εδώ και 20 χρόνια, γιατί το θέμα του, που βασίζεται σε ένα σύστημα εξουσίας και ελέγχου, δεν αφορά το τώρα. Στο έργο όλοι προσπαθούν να ελέγξουν τα συναισθήματα και τις πράξεις των άλλων, δημιουργώντας κάποια μοτίβα που είναι σταθερά στον δυτικό κόσμο εδώ και αιώνες. Εχει να κάνει με την πατριαρχία, αλλά έτσι όπως γίνεται η κατάχρηση κάποιων εννοιών προσπαθείς να εμποδίσεις τον εαυτό σου να τις χρησιμοποιεί, γιατί έχουν γίνει φοβερά κοινότοπες» επισημαίνει. «Δημιουργούμε» συμπληρώνει, «μια σειρά από αφηγήματα του συρμού και όλα τα κρίνουμε με βάση αυτά, δεν υπάρχει ευελιξία στη σκέψη. Εχουμε κατευθύνσεις για το πώς να σκεφτόμαστε»

Το ρίσκο, όμως, που παίρνει εφέτος ο κ. Μοσχόπουλος αφορά κυρίως δύο επιλογές του: το ανέβασμα της παιδικής παράστασης «Ο μαγικός κύκλος ή Η ωραιότερη ιστορία του κόσμου και άλλα τέτοια παραμύθια» διότι ακόμη δεν είναι γνωστό εάν και με ποιον τρόπο θα ανεβούν οι σχολικές παραστάσεις, και η συνειδητή επιλογή του να συνεργαστεί με νέους ηθοποιούς. «Οι νέοι άνθρωποι μου αναπτέρωσαν το ηθικό και θυμήθηκα ξανά γιατί κάνω αυτή τη δουλειά. Εσωτερικά, το αποτέλεσμα με δικαιώνει» καταλήγει.

Το «Πόρτα»θα φιλοξενήσει άλλες δύο παραγωγές, τη «Λάθος χώρα»του Γκαζμέντ Καπλανί σε σκηνοθεσία Παντελή Φλατσούση και τη «Μεταμόρφωση»του Φραντς Κάφκα σε σκηνοθεσία Τάσου Σαγρή –για τρίτη χρονιά.